منصوره معيا، کارشناس ارشد مامايي که اين پژوهش در قالب پايان نامه وي انجام و ارائه شد در ادامه مطلب فوق به هدف اين طرح اشاره کرد و گفت: هدف از اين تحقيق بررسي تأثير تيبولون و HRT در فرم و ساختار بدن زنان يائسه و تأثير آن بر نحوه توزيع چربي در بدن و تعيين چاقي زنانه و مردانه مي باشد.

وي در تشريح مراحل کار تحقيقاتي خود افزود: اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني تصادفي انجام شد و 120 زن يائسه که حداقل 1سال از يائسگي آنان گذشته بود انتخاب شدند. 40 نفر از آنان روزانه 5/2 ميلي گرم تيبولون و به 40 نفر گروه HRT روزانه 625/0 ميلي گرم استروژن کنژوگه به همراه 5/2 ميلي گرم مدروکسي پروژسترون روزانه داده شد و با گروه کنترل مقايسه شدند، همه افراد درمان را 9 ماه ادامه دادند.

متغييرهاي مورد بررسي وزن، قد، BMI ،نسبت WHR ، توده چربي، توده غير چربي، ايندکس استراديول، ايندکس تستوسترون و SHBG بود که ابتداي مطالعه و سپس 9 ماه بعد مورد بررسي قرار گرفت.

پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس در خصوص نتايج بدست آمده گفت: در بررسي بعمل آمده در اين تحقيق از آزمون T زوجي بررسي قبل و بعد از درمان استفاده شد.

در گروه تيبولون وزن، BMI و توده غير چربي افزايش معنادار داشت ولي تغييري در توده چربي و نسبت دور کمر به باسن مشاهده نشد.

در اين مطالعه با مصرف تيبولون ميزان SHBG کاهش و تستوسترون آزاد افزايش يافت و اين وضعيت با افزايش معنادار توده غير چربي به ميزان 61/0 کيلوگرم همراه بود. در گروه HRT نيز توده غير چربي زياد شد اما در برابر تيبولون معنادار نبود.

لذا به نظر مي رسد تيبولون انتخاب مناسبي جهت عوارض يائسگي در زنان يائسه باشد.

گفتني است اين پژوهش با راهنمايي دکتر سعيده ضيايي و با مشاوره دکتر سقراط فقيه زاده از اعضاء هيئت علمي دانشکده علوم پزشکي دانشگاه انجام شد./انتهاي پيام/