هيولاها...
هليکوپتر...
تير...
بمب هاي فسفري...
آوار...
ايستاده در دهشتي خاموش
شهر اما بي آژير
بچه هاي سوخته بي بانداژ...
دارو...
ديگر نمانده هيچ
دست سرم هايمان خاليست
آذوقه
فقط چند انجير

اينجا نهايت دنياست
اينجا زمستان داغ...
شهر زير آتش‌بار...
آسمان هميشه نورانيست
صبح...
ظهر...
شب...
بمب غذاي هر وعده است
اينجا شکوه ابراهيم
زير موشک نمرود
اينجا زمين بغض آلود
سرزمين ما صعده است

اينجا نهال هاي سرخ
روي شانهء زن ها
پيچيده در قنداقه هاي خويش
ايستاده...
مثل مرد مي ميرند
اينجا به يمن موشک ها
دختران پاک نابالغ
سر به زانوي مادر
بيدار...
ولي بي درد مي ميرند

اينجا نهايت دنياست
اينجا تنفس سخت..
زنده بودن عين علافي است
اينجا لبالب از لبنان...
پر از تداوم غزه...
سرزمين ما صعده است
اينجا گلوله بسيار است
اوضاعمان هم خوب...
حتي براي آرامش
مرگ بيشتر از کافي است

اينجا ضلع شرقي اشراق
گوشه پيراهن خونين عاشورا
دشت رمل هاي سرخ
دشت استنشاق گازهاي زرد
دشت مسموم از خيانت جعده است
اينجا...
سرزمين ما صعده است
اينجا...
صورت معصوم سوسن ها
قامت سرو صنوبر ها
خوابيده بر رمل خيابانها
لگدکوب سم اسب سعودي هاست
اينجا نهايت دنياست

هيولاها...
هليکوپتر...
تير...
بمب هاي فسفري...
آوار...
شهر در هجوم ناکس هاست
جولانگاه کرکس هاست
اينجا به يمن باد
به امر مفتي شياد
جوجه هاي کوچک گنجشک
کودکانه مي افتند
به چنگ جوخه هاي وحشي تکفير
شمرهاي گرگ
گرگ هاي سير
حاملان کفر قرآن هاي بي تفسير

/انتهاي پيام/