مدرنيته عبارت است از محوريت يك صورت خاص از عقل؛ نظمي عقلي كه در آن بشر محور همه چيز است، همه چيز را مي سازد و در همه چيز براي خود تصرف مي كند.

ريشه بسياري از نزاعهاي حقوق بشري بين انقلاب اسلامي و غرب ريشه در پاسخهاي متفاوتي است كه دو طرف به پرسشهاي اساسي که بر حوزه حقوق بشر مترتب است داده اند. 

بستر تاريخي مفهوم جامعه مدني به نظريه دنيوي شدن حكومت و اومانيسم و سيطره اقتصاد سرمايه سالارانه در غرب مدرن باز مي گردد.

از زمان كوبا توسط انگليسى‌ها، اقتصاد اين كشور با نياز بيگانگان به شكر هماهنگ شد. بردگان ديگر به توليد كالاى مطلوب بازار جهانى مى‌پرداختند و از آن پس بيشتر ارزش اضافى توليدشان به جيب اليگارشى محلى و امپرياليست‌ها مى‌ريخت.

عصر مدرن را دوران اومانيسم مي نامند. عصري كه مفهوم نفساني بشر معيار همه چيز است. فوئر باخ مي گويد:«براي بشر، خدا همان بشر است.»

كودكان و نوجوانانى كه در انتظار سوار شدن بر كشتى‌هاى مسافربرى قديمى بودند و سعى مى‌كردند تا با لبخندى زوركى چهره‌ شادى از خودشان نشان دهند. اينان يتيم‌هاى انگلستان بودند كه به  كشورهاى مستعمره‌ بريتانيا و به‌ويژه استراليا در شُرُف سفر بودند.

بعضي‌ روشنفکران‌ مي‌پندارند اگر دين‌ را در خدمت‌ توسعه‌ بدانند آن‌ را عصري‌ کرده‌ و به‌ دنياي‌ مردم‌ خدمت‌ کرده‌اند. اگر دين براي‌ توسعه‌ است‌ لابد پس از توسعه‌يافتگي‌ ديگر به‌ آن نيازي‌ نيست!

شكنجه‌هاى ناجوانمردانه‌اى كه فرانسوى‌ها برضد افراد مسلمان و مبارز الجزائري روا داشته‌اند خاطره‌ شكنجه‌هاى سازمان مخوف انگيزيسيون را در اذهان تجديد مى‌كند. مثلاً فرانسوى‌ها پوست سر يكى از رهبران انقلاب را در «ابن المهيدى» الجزائر كندند.

ماهيت تمدن غرب، بن مايه نظري آن است. اين بن مايه نظري در حکم هوايي است که ساختارهاي فکري و فرهنگي و اخلاقي غرب در آن روييده است. اين هوا در ذات خود از مفهوم خدا گريزان است پس اتفاقي نيست که سياست غربي، سينماي غربي، رسانه غربي، روشن فکرِ غربي و هر آنچه بينشِ معنايي غرب در آن حلول کرده با مفهوم خدا بيگانه است.

تاجران برده با كشتى‌هاى مخصوص حمل برده، به سواحل آفريقايى مى‌رفتند و با شكار سياهان يا خريد اسيران جنگى از رؤساى قبايل، آن‌ها را از اقيانوس اطلس به آمريكا منتقل مى‌نمودند. تاجران برده، سياهـان را در بدترين شرايط با زنجير داخل قفسه‌هايى مانند كتاب جاى مى‌دادند.

به عقيده پست مدرن‌ها اگر يک عقيده، پديده‌اي نظير فساد اخلاقي در غرب را زشت ديد و ديگري آن را زيبا، هر دو محق هستند و هيج يک بر ديگري برتري ندارد؛ واقعيت اين است که اين امر زير سوال بردن دين و عقل سليم است.

تلاش براي جدا كردن پديده‏ها و اصطلاحات از ريشه‏هاي تاريخي، اجتماعي و فرهنگي آن‏ها و ناديده گرفتن عمدي آن‏ها از حيله‏هاي اصلي گفتمان صهيونيست است.

حيله‏ي اصلي در گفتمان نيرنگ‏آميز صهيونيسم، تلاش براي پنهان سازي مرجع نهايي و مفاهيم نهفته در اصطلاحات است. به عنوان مثال هنگامي كه صهيونيست‏ها از «صلح» يا «حكومت خودگردان» سخن مي‏گويند، مرجع اين اصطلاحات را مشخص نمي‏كنند كه آيا مرجع اين صلح مصوبات سازمان ملل است يا مفهوم اسرائيلي صلح؟

مدرنيته در معناي دقيق خود نام دوراني در تاريخ تمدن غرب است كه از اواخر قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم آغاز گرديده و با فراز و نشيب ها و تحولاتي تا امروز نيز تداوم يافته است.

اصالت بخشيدن به انسان در منظومه ي فكري‌ ـ‌ فلسفي غرب، بيانگر نسبت بين انسان و هستي بر پايه ي اين تصور است كه بشر شأن مخلوقيت خود را آگاهانه يا ناآگاهانه كمتر مورد توجه قرار داده و خود را مالك الرقاب عالم و فرمانرواي طبيعت و دائرمدار فرض نمايد.

اين نوشتار درصدد بيان انديشه هاي "احمد فرديد"، "رضا داوري اردکاني" و روشنفکران ديني از جمله "عبدالکريم سروش" و" محمد مجتهد شبستري" در يک چارچوب فکري با عنوان متن پايدار و معلق است که در چارچوب متن پايدار به ارائه انديشه فرديد و داوري مي پردازد.

اگر رهبران اين لغزش سبز و عده اندک همراهانشان دموکراسي ديني را نمي پذيرند و عليرغم ادعاي بزرگ در باب همراهي با امام و حکومت مد نظر ايشان دموکراسي را قرقره مي کنند کاش لا اقل به آن نوع از دموکراسي که قانون را محور قرار مي دهد پايبند بودند و به حکم قانون گردن مي نهادند.

بر اساس اين نظريه، ملاك خوب و بد، خواست مردم است، خوب و بد مفاهيمي اعتباري اند كه تابع سليقه مردم اند و ما در عالم واقع و در حقيقت، خوب و بدي ندارم. اگر مردم يك روز گفتند فلان عمل خوب است، آن عمل خوب مي شود ولي نه براي هميشه بلكه تا وقتي مرم بخواهند؛

فوكوياما ريشه بحران مالي اخير را نه بحران مسكن سال 2005 بلكه در ذات نظام ليبرال سرمايه داري مي داند. لذا بر آن شديم كه اين بحران را نه از منظر اقتصادي بلكه از منظر مدرنيته تحليل كنيم

امروزه در پروسه جهاني سازي كه غرب آن را براي بشريت روايت مي‌كند از اقتصاد سكولار، جامعه سكولار، آزادي سكولار، دموكراسي ليبرالي و … سخن به ميان مي‌آيد اما متأسفانه از مفاهيم والايي چون عدالت، معنويت، كرامت انساني سخني گفته نمي‌شود و يا كمتر به آن پرداخته مي‌شود.

محاكم‌ ‌ كشور انگليس در صورتي‌ كه‌ ترس‌ از جنگ‌ يا تهديدهاي‌ سرنگون‌كننده، شكل‌ حكومت‌ و حفظ‌ نظم‌ را در معرض‌ خطر قرار دهند، به‌ كاربردن‌ وسايل‌ ويژه‌اي‌ را براي‌ حفظ‌ نظم، تجويز مي‌كنند. اين‌ وسايل، حقوق‌ و آزادي‌ها را محدود مي‌كنند.

يكى از مبانى اصلى نظريه تفكيك دين ازحكومت، انكار حاكميت و حكومت آفريدگارمتعال بر مخلوقات و بندگان خويش است.مناديان جامعه مدنى سكولار، در صورت‏بخشيدن‏به‏نظريه خود، مدعى شده‏اند كه اصولاامرحكومت وتدبير امور جامعه، امرى كاملا عرفى‏و صرفا مربوط به خود انسان‏هاست

هابرماس، با نقد ايدئولوژى و سنت و پيش داورى، نقش سنت و پيش داورى را در شكل‏دهى فهم و تفسير انكار كرد و فراتر از سنت رفتن و نگريستن از بيرون را ممكن مى‏دانست.