همزمان با عصر تاسوعای حسینی، هیئت‌های عزاداری روستا‌های کوهسار شهرستان ساوجبلاغ با دسته‌های سینه‌زنی و زنجیرزنی راهی امامزاده یحیی (ع) در روستای دوزعنبر شدند. این آیین سنتی که هر ساله با حضور گسترده عاشقان اهل‌بیت (ع) برگزار می‌شود، در بلندترین نقطه منطقه جلوه‌ای باشکوه از ارادت مردم به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران وفادارش را به نمایش گذاشت.

حسینیه اعظم برغان با ۶۰۰ سال قدمت به عنوان اثری خشتی و چوبی در دوره‌های مختلف مرمت و بازسازی شده است. این حسینیه با ۱۲۰۰ متر مربع زیربنا در ۲ طبقه ساخته شده است. حسینیه اعظم برغان به عنوان اثری باقیمانده از دوره صفویه دوم بهمن سال ۸۲ به شماره ۱۰۸۲۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و مراسم تعزیه این حسینیه هم به عنوان اثری معنوی و غیرملموس به شماره ۲۰۳ در تاریخ ۲۳ خرداد سال ۹۱ در فهرست آثار ملی ثبت شده است. ابتدایی‌ترین نسخ تعزیه در ایران به این منطقه تعلق دارد و به همین دلیل تعزیه‌خوان‌های بسیار قوی نیز در این منطقه از ابتدا زندگی می‌کردند و دلیل این موضوع استقرار ابتدایی‌ترین بنای تکیه تعزیه‌خوانی کشور در این روستا است. اولین نسخ خطی تعزیه در دوران قاجار را مرحوم آیت‌الله محمدتقی برغانی نوشته است. هرساله در دهه اول ماه محرم مراسم تعزیه خوانی و ذکر مصیبت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در این تکیه برگزار میشود.

تاسوعای حسینی، بین همه نذری‌پزان‌ها، طبخ یک نذری رونق بیشتری دارد؛ حلواپزان. این سنت بین آذری زبان‌ها و شمالی‌ها بیشتر دیده می‌شود، اما حال و هوای تاسوعایی پایتخت هم بی‌نصیب از عطر خوش آرد تفت خورده و قُل زدن شهد شیرین حلوا نمی‌ماند. از ابتدای خیابان «ابوسعید»، مترو منیریه می‌توان بوی روغن داغ، آرد در حال سرخ شدن و شهد گلاب و شیره انگور حلوا را استشمام کرد. حلواپزان چهارراه گلوبندک از جذابیت‌های ماه محرم پایتخت است که می‌توانید خودتان را به آن برسانید.

آیین سنتی مشعل‌گردانی هر سال در شب‌های هشتم، نهم و دهم محرم الحرام توسط عراقی‌های مقیم ایران در محله دولت‌آباد تهران برگزار می‌شود. مشعل‌های حمل شده در این مراسم نمادی از مشعل‌هایی هستند که خیمه گاه اباعبدالله الحسین (ع) را به آتش کشیدند و نواختن گسترده طبل‌ها نیز یادآور نواختن طبل در زمان حمله لشگر یزید به خیمه گاه و اهل حرم است که با صدای بلند نواختن طبل مانع از شنیده شدن صدای زنان و کودکان شوند.

مراسم عزاداری شاخسی (شاه‌حسین) واخسی (وای حسین) گویان عزاداران دلسوخته تبریزی در سوگ و ماتم اباعبدالله الحسین (ع) سرور و سالار شهیدان، شب‌های دهه اول ماه محرم با حضور دسته‌جات محلات تبریز در خیابان‌های این شهر برگزار می‌گردد. عبارت «شاخسِی»، برگردان ترکی از «شاه‌حسین» است. ریشه تاریخی این آئین، به شبی بازمی‌گردد که گروهی از یاران آن حضرت با دیدن اضطراب و نگرانی اهل‌بیت (ع) به ویژه کودکان در صفوفی مشابه «شاخسِی»‌های امروز، گرد آمده و پیمان وفاداری و رشادت را با حضرت سیدالشهدا (ع) تازه کردند.