حجت‌الاسلام علی رضائیان:

تابلوی زندگی مطلوب این است که ما بهترین‌ها را بی‌نهایت می‌خواهیم

عضو مجمع عالی حکمت اسلامی با اشاره به اینکه خیلی از اموری که در زندگی از آن استفاده می‌کنیم سلیقه‌ای نیست، چون بر مبنای آن زندگی و روابط ما شکل می‌گیرد، یادآور شد: اگر می‌خواهیم به زندگی مطلوب برسیم در آن امور سلیقه‌ای نیز باید توجه داشته باشیم یک تابلویی وجود دارد و آن این است که ما بهترین‌ها را بی‌نهایت می‌خواهیم.

کد خبر: ۱۰۰۴۳۹۴

چهارشنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۱ / April 06, 2022

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، حجت‌الاسلام «علی رضائیان» در برنامه تلویزیونی «بدون توقف» با اشاره به اینکه هم لذت و هم آرامش آثار مثبت و منفی دارد، اظهار کرد: اینجاست که باید ببینیم آن بهترینی که در درون خودمان می‌خواهیم چیست؟ ما باید نبض حیات‌مان در دست‌مان باشد یعنی حالت مطلوب خودمان را بشناسیم و براساس آن حرکت کنیم، چون ما بهترین‌خواه بی‌نهایت طلبیم.

وی ادامه داد: این لذت و آرامش زمانی خوب است که با هدف اصلی زندگی ما سازگار باشد، حالا آیا لذت و آرامش امور واقعی هستند یا سلیقه‌ای؟ این مثل زمانی است که ما مثلا یک نوشیدنی را میل می‌کنیم تا زمانی که آن را مزه می‌کنیم سلیقه‌ای است، اما اگر وارد بدن ما شد دیگر اثر خود را می‌گذارد، مثل اینکه وقتی در زندگی به کسی لطف می‌کنید یا کمک می‌کنید، اثر آن را چه به لحاظ روحی و چه به لحاظ معنوی می‌بینید، این امور همه، زندگی ما را شکل می‌دهد و اثر خود را در زندگی ما می‌گذارد.

این کارشناس دینی با اشاره به اینکه خیلی از اموری که در زندگی از آن استفاده می‌کنیم سلیقه‌ای نیست، توضیح داد:، چون بر مبنای آن زندگی و روابط ما شکل می‌گیرد و اثر خود را می‌گذارد، اما برخی از امور هم سلیقه‌ای هستند که اگر می‌خواهیم به زندگی مطلوب برسیم در آن امور سلیقه‌ای نیز باید توجه داشته باشیم یک تابلویی وجود دارد و آن این است که ما بهترین‌ها را بی‌نهایت می‌خواهیم.

رضائیان در ادامه عنوان کرد: پس رفتار ما دو گونه است سلیقه‌ای و واقعی، ما نگفتیم که شما باید چگونه باشید، اما اگر قرار است به هدف‌مان یعنی آن بی‌نهایت و کمال برسیم باید یک رفتاری داشته باشیم که خروجی آن چیزی است که در دل ما می‌گذرد، زندگی مطلوب یک واقعیت است، اما هر کسی زندگی مطلوب را در چیزی می‌بیند، پس من باید دنبال شاخص‌های مصداقی بگردم که مرا به هدف و مطلوب خودم می‌رساند و دقیقا این سؤال اصلی است که باید به آن برسیم.

وی در پاسخ به این سؤال که «آیا این بی‌نهایت‌خواهی به معنای خودخواهی نمی‌شود» گفت: این کمال‌خواهی با خودپسندی فرق می‌کند، خودپسندی به عنوان یک امر ناپسند اخلاقی زمانی شکل می‌گیرد که انسان خود برتربینی پیدا کرده و بقیه را حساب نمی‌کند و با این وجه هم تعدی به حقوق دیگران را برای خودش مطلوب می‌بیند، اما کمال‌طلبی یعنی اینکه هر امری که مناسب انسان است به آن برسیم و کمال‌طلبی ذاتا افراطی نمی‌شود، چون امر خوبی است به شرطی که من آن خوب را درست فهمیده باشم، چراکه قرار نیست لذت و آرامش من مانع لذت و آرامش دیگران شود.

این استاد حوزه با اشاره به اینکه خواست انسان یک زندگی مطلوب است، اظهار کرد: و تابلوی آن نیز این است که من در هر رفتارم بهترین را داشته باشم، لذا همه ما آرامش و لذت را می‌خواهیم، اما همه لذت و آرامشی را می‌خواهند که با زندگی مطلوب تناسب داشته باشد و رسیدن به این زندگی مطلوب مقدار جزئی‌اش ممکن است سلیقه‌ای باشد، اما مقدار زیادی براساس رفتار‌های ما شکل می‌گیرد و رفتار‌های ما پشتوانه دلی و عقلی دارد و براساس واقعیت بوده و آثار واقعی دارد و آن آثار دیگر سلیقه‌ای نیست.

رضائیان در پایان یادآور شد: لذا زندگی مطلوب اصل و کلیت واقعی دارد که باید راه رسیدن به آن زندگی را پیدا کنیم، این رفتار نیز آثاری دارد که آثار ابدی است و بهشت و جهنم هم تفسیر همان امری است که در همین زندگی دنیوی ما و براساس رفتار ما محقق می‌شود.