تولید نانوذرات کربنی از دی‌اکسیدکربن خروجی از کارخانه سیمان

شرکت سیمکس فناوری ابداع کرده که با استفاده از آن می‌توان نانوذرات کربنی را از دی‌اکسیدکربن خروجی از کارخانه سیمان تولید کرد.

کد خبر: ۱۰۰۹۹۹۷

چهارشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ / May 11, 2022

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شرکت سیمکس فناوری ابداع کرده که با استفاده از آن می‌توان نانوذرات کربنی را از دی‌اکسیدکربن خروجی از کارخانه سیمان تولید کرد.

سیمکس (Cemex) یک شرکت مکزیکی فعال در حوزه سیمان است که به تازگی موفق به تبدیل دی اکسید کربن حاصل از فرآیند‌های تولید سیمان به نانوذرات کربنی شده است، نانوساختار‌هایی که می‌تواند در طیف وسیعی از صنایع از جمله مصالح ساختمانی استفاده شود.

این پیشرفت در محیط آزمایشگاهی، یکی از دستاورد‌های این شرکت مستقر در مونتری مکزیک برای جذب و استفاده از کربن است. سیمکس به دنبال تولید بتن با انتشار خالص CO ۲ صفر تا سال ۲۰۵۰ است.

دیوید زامپینی، رئیس تحقیق و توسعه سیمکس گفت: «تمام نگاه‌ها به CO ۲ منفی است و یکی از چیز‌هایی که ما شروع به یادگیری آن کرده‌ایم این است که ارزش زیادی وجود دارد که می‌توانیم از CO ۲ استخراج کنیم.»

سیمکس گفت که نانومواد کربنی، که شامل نانوالیاف، نانولوله‌ها، گرافن و کربن سیاه می‌شوند، کاربرد‌های تجاری بالقوه‌ای در صنایع مختلف از مصالح ساختمانی گرفته تا الکترونیک، خودرو و داروسازی دارند.

زامپینی گفت: «در ساخت و ساز، افزودن نانوذرات کربنی می‌تواند بتن را بین ۵ تا ۱۵ درصد تقویت کند که همچنین میزان سیمان مورد نیاز در مخلوط را کاهش می‌دهد.»

در یک فرآیند جدید، این شرکت به نرخ تبدیل ۵۰ درصدی دی اکسید کربن به نانوذرات کربنی دست یافت. هدف آن‌ها افزایش این فرآیند در یک کارخانه سیمان ظرف یک سال است.

سایر پروژه‌های کاهش کربن که سیمکس در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده است شامل تولید سیمان با استفاده از جایگزین‌های کلینکر، تولید کلینکر با انرژی خورشیدی، و پیوستن به کنسرسیومی برای ترکیب هیدروژن و CO ۲ برای تولید سوخت هوانوردی است.

واحد سرمایه‌گذاری خطرپذیر سیمکس اخیراً در استارتاپ بریتانیایی HiiROC سرمایه‌گذاری کرده است، شرکت نوپایی که فناوری تبدیل متان به هیدروژن را توسعه داده است در حالی که کربن حاصل را جذب می‌کند و از انتشار گاز‌های گلخانه‌ای جلوگیری می‌کند.

زامپینی گفت: «ما در حال رسیدن به نقطه‌ای هستیم که می‌توانیم نوع موادی را که می‌توانیم تهیه کنیم، تنظیم کنیم. اگر دیدیم که تقاضا یا استفاده جالبی برای کربن سیاه وجود دارد، می‌توانیم سیستم را برای تولید بیشتر کربن سیاه یا مخلوطی از این نانومواد کربن تغییر دهیم.»