"فلسطین؛ محرمانه زدایی" در پرس تی وی: رژیم صهیونیستی و اعلان جنگِ دائمی علیه خبرنگاران و راویانِ حقیقت

برنامه "فلسطین؛ محرمانه زداییِ/ Palestine Declassified" این هفته شبکه پرس تی وی، به جنگ دائمی رژیم صهیونیستی علیه خبرنگاران و روزنامه نگاران به عنوان راویان حقیقت در چهارچوب تحولات فلسطین اشغالی پرداخته است.

کد خبر: ۱۰۱۲۱۹۸

سه‌شنبه - ۰۳ خرداد ۱۴۰۱ / May 24, 2022

گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو_ «برنامه "فلسطین؛ محرمانه زداییِ/ Palestine Declassified" این هفته شبکه پرس تی وی، به جنگ دائمی رژیم صهیونیستی علیه خبرنگاران و روزنامه نگاران به عنوان راویان حقیقت در چهارچوب تحولات فلسطین اشغالی پرداخته و به طور خاص با اشاره به شهادتِ "شیرین ابوعاقله" توسط نظامیان صهیونیست، به این نکته پرداخته که وی تنها خبرنگاری نبوده که حین انجام وظیفه خود توسط صهیونیست‌ها به شهادت رسیده است. این برنامه همچنین به شیوه‌های مختلفی که صهیونیست‌ها از طریق آن ها، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران را آزار می‌دهند و در مسیر انجام فعالیت‌های آن‌ها کارشکنی می‌کنند نیز اشاره کرده است.»

قسمت جدید برنامه "فلسطین؛ محرمانه زدایی"، ضمن اشاره به ماجرای به شهادت رسیدن "شیرین ابوعاقله" خبرنگار فلسطینی شبکه الجزیره با گلوله مستقیم نظامیان صهیونیست، به طور خاص به این نکته اشاره کرده که رژیم صهیونیستی سال هاست که با هرگونه روند اطلاع رسانی، و روزنامه نگار و خبرنگاری که افشاگرِ جنایتکاری‌های این رژیم باشد، در جنگ و مبارزه به سر می‌برد.

از این رو، این قسمت از برنامه "فلسطین؛ محرمانه زدایی"، به برخی از شیوه‌های پنهان و کمتر شناخته شده رژیم صهیونیستی در جنگ علیه رویه‌هایی که افشاگرِ واقعیت‌های اشغالگرانه و جنایتکارانه آن هستند، پرداخته است. این برنامه تاکید دارد که درست است که شهادت شیرین ابوعاقله خبرنگار فلسطینی توسط نظامیان صهیونیست، سر و صدای زیادی به پا کرده، با این همه، وی آخرین مورد از لیست بلندبالایِ خبرنگاران و روزنامه‌نگارانی است که صهیونیست‌ها موجب کوتاه شدنِ عمر آن‌ها و قتلشان شده اند.

در این چهارچوب، افرادی نظیر یاسر مرتضی، احمد ابوحسین، باسل فرج، فاضل شانا، عماد ابو زهرا، جیمز میلر، خالد ریاض حامد، محمود الکومی، و نضیح دروازه نیز همچون شیرین ابوعاقله قربانی رویه‌های نادرست و جنایتکارانه صهیونیست‌ها در نبرد علیه افشای حقایق شدند.

در این راستا، به طور خاص "اتحادیه روزنامه نگاران فلسطینی" اعلام کرده که از سال 2000 میلادی تاکنون، 55 روزنامه نگار و خبرنگار به دست نظامیان صهیونیست به شهادت رسیده اند. همچنین از سال 2018، 144 روزنامه‌نگار فلسطینی توسط نیرو‌های رژیم صهیونیستی در اقصی نقاط نوار غزه، کرانه باختری، و قدس شرقی، بواسطه گلوله مستقیم نظامیان صهیونیست و گلوله‌های لاستیکی، گاز اشک آور و باتوم مجروح شده اند.

رژیم صهیونیستی همچنین از طریق تعقیب روزنامه نگاران فلسطینی به بهانه اینکه اقدام به تحریک (آنچه فتنه‌انگیری ادعا می‌شود) افراد کرده اند نیز عملا اقدام به سرکوب آن‌ها می‌کند. در این چهارچوب در شرایط کنونی، 15 روزنامه نگار فلسطینی به اتهام اینکه ایجاد تحریک و تشویق به آشوب کرده اند، در زندان‌های رژیم اشغالگر قدس به سر می‌برند. برخی از آن‌ها حتی تحت بازداشت‌هایی هستند که عملا عاری از هرگونه روند و رسیدگی قضایی است.

از طرفی، صهیونیست‌ها قویا از گروهی از روزنامه نگاران و شبکه‌های خبری همراه با خود (و منافعشان) نیز حمایت می‌کنند و از طریق آن‌ها سعی می‌کنند تا جای ممکن، واقعیت‌ها و حقایق در مورد فلسطین و جنایاتشان در اراضی اشغالی را تحریف کنند. از سویی، در ماه‌های اخیر، جنجال بدافزار جاسوسی "پگاسوس" ساخته شده توسط شرکت صهیونیستی "گروه NSO "نیز جنجال‌های زیادی را به پا کرده است. بدافزاری که تلفن‌های همراه صد‌ها خبرنگار و روزنامه نگار را در اقصی نقاط جهان هک کرده است.

از این منظر، جهان عملا با رژیمی رو به رو است که در جنگی دائمی علیه جریان عادی و مدام و آزاد اطلاعات قرار دارد و هیچ ابایی نیز از انجام جنایت در این رابطه ندارد. در این راستا، برنامه "فلسطین؛ محرمانه زدایی" در قسمت جدید خود با حضور "دیوید میلر" استاد سابق دانشگاه بریستول انگلستان و تحلیلگر و نویسنده سیاسی و "مونا قندیل" روزنامه نگار فلسطینی که سال هاست به پوشش رویه‌ها و اقدامات و اخبار مرتبط با رژیم صهیونیستی می‌پردازد، به بررسی وضوع جنگ دائمی صهیونیست‌ها علیه حقیقت و روزنامه نگاری بپرداخته است.

در ابتدا مونا قندیل به طور خاص ضمن اشاره به این مساله که خشونت ورزی صهیونیست‌ها علیه خبرنگاران در اراضی اشغالی کاملا مسبوق به سابقه است، گفت: صهیونیست‌ها حتی تحمل اینکه فلسطینی‌ها به این جنایاتِ آن‌ها واکنش نشان دهند را هم نداشتند و دیدیم که عملا به مراسم تدفین شیرین ابوعاقله ننیز بی احترامی کردند و سعی در سرکوب مردم داشتند. مونا قندیل تاکید دارد که شیرین ابوعاقله در هنگام شهادت، کلیه نشانه‌هایی که حاکی از این بود که وی یک خبرنگار است، نظیر پوشیدن جلیقه خبرنگاری و یا کلاه‌خودِ مخصوص خبرنکاران را داشت. با این حال، صهیونیست‌ها وی را هدف قرار دادند و حتی پس از آن ادعا کردند که مبارزان فلسطین وی را هدف قرار داده اند. این در حالی است که هیچ فلسطینی در نزدیک محلِ شهادت شیرین ابوعاقله وجود نداشت. مونا قندیل شهادت شیرین ابوعاقله را یک ترور هدفمند از جانب صهیونیست‌ها ارزیابی می‌کند. البته که صهیونیست‌ها در به شهادت رساندن شیرین ابوعاقله دلایل کافی را نیز داشتند. به هر حال ابوعاقله سال‌ها بود که جنایات صهیونیست‌ها را در مناطق مختلف افشا کرده بود.

دیوید میلر نیز به شهادت رسیدن شیرین ابوعاقله توسط صهیونیست‌ها را امری کاملا غیر قابل قبول ارزیابی کرد و تاکید نمود که صهیونیست‌ها به شدت از اتحادی که فلسطینی‌ها در پیِ شهادت ابوعاقله از خود نشان دادند به هراس افتادند. مونا قندیل به طور خاص اشاره می‌کند که رژیم صهیونیستی هیچ تفاوتی میان خبرنگاران و روزنامه‌نگاران با مردم عادی و معترضان فلسطینی قائل نمی‌شود و عملا هر دو را قربانی وحشی گری‌های خود می‌کند. آن‌ها به طرق مختلف، چه فیزیکی و چه روحی و روانی، خبرنگاران و روزنامه نگاران فلسطینی را آزار می‌دهند و مانع از فعالیت‌های آن در پوشش حقایق می‌شوند.

در واقع، صهیونیست‌ها هیچ حق و حقوقی را برای روزنامه نگاران فلسطینی قائل نیستند. وی می‌افزاید: رژیم صهیونیستی به قدری رویه‌ها و اقدامات جنایتکارانه‌ای نظیر سرکوب اعتراضات فلسطینی ها، خراب کردن و مصادره خانه هایشان، و تضییع حقوق غیرنظامیان فلسطینی نظیر زنان، کودکان و سالخوردگان را در کارنامه دارد که هر خبرنگاری را تهدیدی جدی علیه خود می‌پندارد و به نوعی سعی در از میان برداشتن وی دارد. در این چهارچوب، جامع بین المللی نباید در این رابطه سکوت پیشه کند و به طور خاص دیوان بین المللی دادگستری و دیگر نهاد‌های مسوول باید در این رابطه به پا خیزند و عدالت را در مورد رویه‌های جنایتکارانه صهیونیست‌ها اجرا کنند. عدالتی که البته به نظر می‌رسد وقتی قرار است برای ملت فلسطین اجرا شود، چندان از قدرت برخوردار نیست و جدی تلقی نمی‌شود، اما در بحبوحه جنگ اوکراین، غربی‌ها و رسانه هایشان را وا می‌دارد تا به نحو گسترده‌ای به حمایت از آنچه دموکراسی و آزادی و جریان آزاد اطلاع رسانی در اوکراین خوانده می‌شود، بپردازند. در واقع، نوعی "استاندارد دوگانه" را عملیاتی می‌کنند.

دیود میلر نیز به طور خاص به این نکته اشاره دارد که جریان‌های سیاسی و رسانه‌ای غربی، حمایت سنگینی را از رژیم صهیونیستی انجام می‌دهند و از این طریق، هر فردی و یا خبرنگاری را که بخواهد علیه صهیونیست‌ها صحبت کند را به طرق مستقیم و غیرمستقیم، سرکوب و هدف حمله قرار می‌دهند. از این رو، تحت فشار قرار‌دادنِ صهیونیست‌ها به ویژه در بُعد رسانه ای، مخصوصا در شرایط کنونی، کار بسیار سختی است و باید در فرآیندی تعریف شود که در قالب آن، رویه‌ها و چهارچوب‌های جدیدی جهت مقابله با تحریف کردن‌های صهیونیست‌ها و اقدامات فراقانونی آن‌ها ایجاد شود. میلر به طور خاص به اقدامات نهاد‌های اطلاعاتی و امنیتی صهیونیست‌ها در جاسوسی از خبرنگاران و روزنامه نگاران در اقصی نقاط جهان نیز اشاره کرده و تاکید نموده که این روند یک ساختار پیچیده دارد که در قالب آن سعی می‌شود تا جای ممکن فضای رسانه‌ای در مورد جنایات صهیونیست‌ها خاموش بماند و روایت‌هایی طرح شوند که تا جای ممکن مخدوش و دستکاری شده هستند.

درست به همین دلیل است که صهیونیست‌ها با افراد و روزنامه نگارانی که واقعیت‌ها را به نحوی مستقیم افشا می‌کنند، شدیدا برخورد می‌کنند. مونا قندیل نیز تاکید کرد که جریان‌های رسانه‌ای بین المللی باید واقعیت‌ها را در مورد فلسطین و تحولات آن انعکاس دهند و به طور خاص اجازه ندهند که صهیونیست‌ها تصویری غیرواقعی و تروریست را از فلسطینی‌ها بَرسازند. آن‌ها باید به اقعیت هایِ شهرک سازی‌های صهیونیست‌ها و به قتل رسیدنِ مردم غیرنظامی توسط نظامیان صهیونیست که به پدیده‌ای کاملا طبیعی و عادی از سوی نظامیان صهیونیست تبدیل شده، واکنش نشان دهند. زیرا اساسا رسالت روزنامه نگاری و خبرنگاری، بیان حقایق است.