ادبیات عاشورایی برای بچه‌ها حرف می‌زند ولی حرف بزرگترها را می‌گوید/ برای کودکان قهرمان مهم است

مصطفی رحماندوست معتقد است که تقریبا تمام کتاب‌هایی که پیرامون عاشورا نوشته شده است باعث شده ادبیات عاشورایی به سمتی رود که در قصه‌ها و شعرها برای بچه‌ها حرف می‌زنند ولی حرف بزرگترها را می‌گویند. فقط نمی‌شود گفت که امام حسین(ع) را شهید کردند، باید حرفی بزنند که بچه‌ها بفهمند و درک کنند.

کد خبر: ۱۰۲۵۸۶۸

سه‌شنبه - ۱۸ مرداد ۱۴۰۱ / August 09, 2022

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو؛ مصطفی رحماندوست شاعر شعرهای ماندگار کتاب‌های درسی، درباره عاشورا دو شهر به نام‌های «لالایی عاشورا» و «قصه آب» را سروده است. شاید «لالایی عاشورا» اولین شعر کودکانه‌ای است که درباره عاشوراست و از زبان مادری است که فرزندش نمی‌خوابد و مادر برای خواباندن او، داستان عاشورا را در لالایی خود تعریف می‌کند. «قصه آب» هم برای نوجوانان سروده شده و داستان آبی است که نتوانسته به کربلا برسد و در برابر امام حسین(ع) و یارانش شرمنده است.

مصطفی رحمان دوست با بیان اینکه؛ تقریبا تمام کتاب‌هایی که پیرامون عاشورا نوشته شده است باعث شده ادبیات عاشورایی به سمتی رود که در قصه‌ها و شعرها برای بچه‌ها حرف می‌زنند ولی حرف بزرگترها را می‌گویند تاکید کرد: فقط نمی‌شود گفت که امام حسین(ع) را شهید کردند، باید حرفی بزنند که بچه‌ها بفهمند و درک کنند. من نمی‌دانم که چگونه باید برای بچه‌ها سخن گفت چون فکری مبتنی بر علم و دانش ندارم؛ خودم خیلی سخت کار کردم؛ شاید هفت یا هشت سال طول کشید تا بفهم که باید چگونه بنویسم!

مصطفی رحمان‌‎دوست شاعر در مورد تجربیات خود در شعرسرایی عاشورایی برای کودک و نوجوان گفت: دو شعر به نام‌های «لالایی عاشورا» و «قصه آب» تنها شعرهایی هستند که توانستم برای عاشورا بنویسم. «لالایی عاشورا» به نوعی تفضل بوده و برای رده سنی کودکان نوشتم و شعر «قصه آب» تمثیلی و برای رده سنی نوجوان. می‌توان نوجوانان را از کودکان تفکیک کرد و تا یک حدی، درباره بخش‌هایی از عاشورا سخن گفت؛ البته برای تعدادی از نوجوانان و در آن صورت هم نباید از وقایع خشونت‌آمیز گفت؛ اما برای کودکان اصلا نمی‌توان صحبت کرد. من کتاب‌های کودکی را دیدم که سر امام حسین(ع) برسر نیزه است و از سر ایشان خون می‌چکد که این برای کودکان بسیار وحشتناک است. چنین پرداخت‌هایی به امام حسین(ع) عظمت نمی‌دهد. برای کودکان قهرمان مهم است. در دید کودکان کسی که در چنین وضعیتی قرار می‌گیرد، قهرمان نیست!

رحمان‌‎دوست با اشاره به اینکه کودکان در کربلا بودند و خودشان بخش مهمی از واقعه روز عاشورا هستند گفت: نمی‌دانم چه چیزهایی را می‌توان گفت یا چه چیزی‌ را نمی‌توان ولی مطمئنم چون در روز عاشورا تعدادی کودک حضور داشتند، می‌توان آن‌ها را بهانه قرار داد و از عاشورا گفت. نمی‌توان برای کودکان مقتل نوشت. خیلی‌ها چنین کاری را انجام می‌دهند. نکته مهم این است که اگر می‌خواهیم در کودکان تاثیر بگذاریم، باید اصول تاثیرگذاری در کودکان را یاد بگیریم. تاثیرپذیری بچه‌ها به گونه‌ای نیست که از کشته شدن، تکه‌تکه شدن و مجروح شدن صحبت کرد و آن‌ها تغییر کنند. همان‌طور که گفتم برای آن‌ها قهرمان مهم است. شاید بتوان مقاومت امام حسین(ع) و یارانش و نپذیرفتن ظلم را به عنوان خصوصیت‌های یک قهرمان گفت. یک نویسنده یا شاعر نمی‌تواند تنها کمی داستان را ساده کند ولی کل ماجرا را تعریف کند، این راه و روش درستی نیست.
این شاعر انقلابی و مذهبی که سال‌‎ها در این عرصه قلم زده در پایان در مورد هدف شاعر و نویسنده برا بیان مسائل عاشورایی برای کوکان و نوجوانان عنوان کرد:

«نویسنده یا شاعر کودک‌ونوجوان با بیان وقایع عاشورا چندین هدف دارد: هدف اول بیان تاریخ اسلام است و هدف دوم معرفی شخصیت است. نویسنده یا شاعر باید بداند که به دنبال کدام هدف است که باید تعریف شود. امام حسین(ع) دارای شخصیتی است که حتما باید درباره ایشان صحبت شود و همچنین ایشان بخشی از تاریخ اسلام هستند.»