کارشناس امور فرهنگی:

عرفان‌های نوظهور، اعتقادات دانشجویان را تهدید می‌کند

کارشناس امور فرهنگی و مهدویت گفت: در حال حاضر عرفان‌های نوظهور بسیاری با آداب و مراسم‌ خاص در ميان مردم بویژه دانشجویان در حال گسترش است که یک تهدید جدی اعتقادی محسوب می‌شود.

کد خبر: ۱۰۲۶۳۶

دوشنبه - ۰۸ آذر ۱۳۸۹ / November 29, 2010

کامران سلطانی‌نژاد در گفت‌وگو با خبرنگار«شبکه خبر دانشجو» در بیرجند، به تعریفی کلی از عرفان پرداخت و اظهار داشت: عرفان واقعی به معنای خدا آگاهی و تسلیم محض در مقابل خدای متعال است در حالی که در عرفان‌های نوظهور خدا مطرح نیست.

وی افزود: علت به وجود آمدن عرفان‌های نوظهور در عصر حاضر فقدان معنویت در جوامع غرب است که اين جوامع برای پرکردن خلا معنویت دست به دین‌، فرقه و عرفان سازی زده اند.

استاد دانشگاه علوم پزشکی بیرجند به شیوه‌های مختلف در عرفان‌های نوظهور اشاره کرد و افزود: برخی از این افراد برای ترویج روش خود به هیبنوتیزم و علوم غریبه نیز متوسل می‌شوند.

سلطانی‌نژاد تصریح کرد: بین عرفان هاي اسلامی و نوظهور چهار تفاوت اساسی وجود دارد که نخستین تفاوت آن این است که عرفان اسلامی فطرت آدم را فعال و زنده می‌کندف در حالی که در عرفان‌های نوظهور و کاذب هیچ‌گونه عبودیت و عبادتی دیده نمی‌شود و رابطه انسان با خدا و فطرت قطع و به اين دلیل عرفان‌های نوظهور منشا فسق و فجور هستند و مصرف مواد مخدر، اعمال جنسی، بی‌بندوباری و اعمالی که با فطرت آدمی سازگار نیست در آنها رواج دارد.

وی به تفاوت دوم میان عرفان هاي اسلامی و نوظهور اشاره کرد و گفت: در عرفان اسلامی، اخلاق و امور اخلاقي داراي جايگاه و ارزش بالايي است، در حالی که در عرفان‌های نوظهور اخلاق معنایی ندارد و امور غیر اخلاقی ارزشمند هستند كه در اين راستا مي توان به پرستش شيطان در فرقه شيطان پرستي اشاره كرد.

استاد دانشگاه علوم پزشکی بیرجند تصريح كرد: به طور مثال نفس‌پرستی و خودخواهی در تعالیم موسسان شیطان پرستی مدرن مانند «آنتووان لاوی»، محور قرار گرفته و این بدان معناست که هیچ فعل اخلاقی برای آنان اهمیت ندارد و شاهد هیچ‌گونه ارتقای اخلاقی و عملی نيستيم.

سلطانی‌نژاد گفت: سومین تفاوت میان عرفان‌ اسلامی و نوظهور تعهد آفریني و مسئولیت‌پذیري عرفان اسلامی است و انسان نسبت به خدا، خود و دیگران دارای وظایف مشخصی است و ظلم‌پذیری و ظالم بودن معنایی ندارد، در حالی که در عرفان‌های نوظهور مانند «فرقه فالون دافا» ظلم پذیری نوعی رشد تقوی شمرده می‌شود، در حالی که هیچ‌گونه ربطی با فطرت انسان ندارد.

وی ادامه داد: به طور مثال در این فرقه اگر فردی بعد از انجام دوباره تعالیم رهبر فرقه از بیماری رها نیافت مجاز به مراجعه به پزشک نیست، در واقع كسي كه به چاه ظلالت این فرقه افتاده باشد هیچ‌گونه تعهدی نسبت به سلامتی خود ندارد و به راحتی با بیماری‌های معمول به کام مرگ می‌رود.

استاد دانشگاه علوم پزشکی بیرجند اضافه کرد: در دیگر فرق شیطان‌پرستی تعهدی به اعضای بدن و حتی دیگران وجود ندارد از این رو خودزنی، خودکشی، و قتل از اصول این فرقه‌ها به شمار مي آيد.

سلطانی‌نژادبه فرق چهارم عرفان هاي اسلامی و نوظهور اشاره کرد و خاطرنشان كرد: در عرفان اسلامی رسیدن به جوار قرب الهی اصل است، بنابراین اموری که به عنوان منزل راه سالک محسوب می‌شود مانند کشف و شهود، مقصد نیست و هیچ‌گاه سالک در رسیدن به قرب حق به مسائلی از این دست توجه ندارد، بلکه هدفش رسیدن به رضایت خدا است، در حالی که در عرفان‌های نوظهور تحذیر روحی و اوهام به عنوان یک مقصد مطرح است، بنابراین عرفان های نوظهور زمینی هستند و هیچ‌گونه ارتقای روحی در برندارند.

وی تصریح کرد: عرفان‌های نوظهور نوعی الحاد و بی‌دینی است که در قالب‌های زیبا پیچیده شده‌اند./انتهای پیام/