نگاهی به سریال تلویزیونی «خوش‌نشین‌ها»

ادامه کلیشه‌سازی نخ نما شده

«خوش‌نشین‌ها» با همان مولفه‌های همیشگی که به ورطه کلیشه فروغلتیده، در ساخت و ساختاری ساده‌گرایانه به ارضای نازلترین وجوه فهم و درک مخاطب و درجه اسفل زیبایی پسندی‌اش مشغول است و گویای موقعیت غیر قابل قبولی مي‌باشد که این بخش از برنامه‌سازی ها را در صدا و سیما تحت تاثیر خود گرفته است.

کد خبر: ۱۰۲۸۷۶

سه‌شنبه - ۰۹ آذر ۱۳۸۹ / November 30, 2010

سریال تلویزیونی «خوش نشین ها» که در این شب ها به عنوان سریال طنز سیما در حال پخش است، می تواند به عنوان یکی از آثاری که دنباله ای بر روند سریال سازی در حیطه طنز در سیما تلقی مي شود، مورد توجه قرار گیرد.

«خوش نشین ها» با همان مولفه های همیشگی که به ورطه کلیشه فروغلتیده، در ساخت و ساختاری ساده گرایانه به ارضای نازلترین وجوه فهم و درک مخاطب و درجه اسفل زیبایی پسندی اش مشغول است و گویای موقعیت غیر قابل قبولی است که این بخش از برنامه سازی ها را در صدا و سیما تحت تاثیر خود گرفته است.

همان ویژگی های معمول و مالوف با همان داستانک های دم دستی و تیپ سازی هایی که متناسب با یک داستان بی مایه و در کنار آن ایفای نقش های آبکی و سطحی است و این همه آن چیزی است که در «خوش نشین ها» شاهدیم.

در این سریال نه از پیام ها و پیامدهای اخلاقی آن چنانی که آقایان مدیران سیما بدان معتقدند خبری هست و نه مهمتر از آن اساسا از طنز فاخر نشانه ای.

کار طنز و فکاهه بر خلاف تلقی حضرات که گمان می کنند هر كسي را یارای انجام آن هست، کار بسیار سخا و پر مشقتی است، بویژه آن که به پسوند «فاخر» هم مفتخر شده باشد.

در سریال «خوش نشین ها» طبق معمول شاهد چند تیپ و مقادیری بازی مبتدیانه و بداهه هستیم که در خرده داستان های نازل و بی مایه به چندین و چند قسمت یک سریال در بهترین ساعت پخش در فراگیرترین رسانه ملی تبدیل می شود.

حتی اگر دقت کنیم انتخاب لوکیشن ها و چینش بازیگران و وقایعی که میان آنها رخ می دهد هم از یک کلیشه پوسیده و مکرر در این نوع بساز و بندازها در تلویزیون پیروی می کند.

تناسبی که در این سریال وجود دارد تنها آمدن همه چیز سریال به همه چیز آن است، وگرنه هیچ درجه ای از استاندارد هنری و ویژگی بصری در جهت ارتقای سطح فهم و بینش و تربیت بصری مخاطب در آن دیده نمی شود.

کاش مدیران رسانه ملی برای هنرمندان سریال ساز خود در عرصه طنز یک دوره کتاب خوانی از متون طنز کهن و گنجینه های بی بدیل پارسی بگذارند تا همگی کماکان و الی الابد در همین موضوعات خام و دم دستی دست و پا نزنند و گمان نبرند که سوژه ها در دنیای هنر و تصویر همین تکرارهای کلشه ای است و بس!/انتهاي پيام/