در نشست خبری مجمع کار آفرینان ایران مطرح شد:

بانک‌ها تسهیلات را به تولید نمی‌دهند/ لزوم تدوین برنامه صنعتی مدون در کشور

دبیر مجمع کارآفرینان ایران گفت: دارایی یک بانک فقط ۵ هزار میلیارد تومان از محل یک برج گران قیمت در تهران است، اگر همین برج‌ها توسط بانک‌ها فروخته شود و نقدینگی آن به سمت تولید بیاید، بخش بزرگی از مشکلات بانک‌ها و تولید حل می‌شود!

کد خبر: ۱۰۴۳۷۸۲

شنبه - ۲۸ آبان ۱۴۰۱ / November 19, 2022

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری دانشجو، امروز نشست خبری مجمع کارآفرینان ایران به مناسبت هفته جهانی کار آفرینی برگزار شد. در ابتدای این مراسم حمیدرضا غزنوی؛ دبیر مجمع کارآفرینان کشور گفت: شرایطی فراهم شده که در حوزه کارآفرینی فعالیت هایمان را گسترده‌تر کنیم. در حوزه اقتصاد، تولید ناخالص داخلی عربستان در سال ۲۰۲۲ رشد ۹.۹ درصدی پیش بینی کردند و عربستان به دنبال افزایش سهم بخش خصوصی است. در عراق، ترمیه رتبه سوم واردکننده را داشته ث در ماه آگوست ۱ میلیارد و ۲۵۸ میلیون دلار صادرات به این کشور داشته.
وی ادامه داد: خاورمیانه قوی‌ترین رشد حجم تجارت را در بخش صادرات و واردات داشته و رشد واردات خاورمیانه بسیار چشمگیر است. در بحث اروپا هم، گروه کالایی شامل ماشین آلات تجهیزات حمل و نقل و مواد غذایی و حیوانات زنده که ۶.۹ درصد افزایش پیدا کرده است. تراز تجاری ۷ ماهه کشور ۳ میلیارد و ۳۲۱ میلیون دلار است که متاسفانه این تراز به نفع واردات رقم خورد و حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان تا دهم آبان پرداخت شده و ۴۷۹ هزار وام قرض الحسنه فرزندآوری اعطا شده است.
غزنوی با اشاره به ضعف در صادرات زعفران بیان کرد: صادرات زعفران در ۶ ماهه نخست سال جاری نسبت به سال قبل افت ۴۳ درصدی داشته است. این بی ثباتی‌ها باعث شده تا کاهش سرمایه گذاری در اقتصاد را داشته باشیم و خروج سرمایه از کشور اتفاق افتاده است و حدود ۱۰۰ میلیارد دلار خروج سرمایه را از کشور تجربه کردیم.
دبیر مجمع کارآفرینان کشور اطهار داشت: حجم نقدینگی هم ۵ هزار و ۵۰۰ هزار میلیارد تومان است. به نظر می‌رسد در سال آینده شرایط اقتصادی باید به گونه‌ای باشد که حواسمان به بودجه باشد و باید به دنبال راه حل باشیم. در بخش صنعتی باید نگاه کنیم و باید به سمت صنعتی‌تر شدن پیش برویم. کشور‌های دیگر صنعتی، مثل کره جنوبی، آلمان، ژاپن و… که تجربه موفقی داشتند. کره جنوبی در صنعت فولاد و الکترونیک و خودرو موفق بوده است. در سال ۱۹۶۲ کره ای‌ها استراتژی صنعتی مشخص کردند. مثلا برنامه ریزی درمورد پیشران‌های صنایع سیمان در پنج سال اول این کشور بوده است.
وی بیان کرد: کره ای‌ها بعد از آن، پیشران‌های بخش خصوصی را حمایت ویژه کردند. کاهش تعرفه واردات مواد اولیه و جلوگیری از سرمایه گذاری مستقیم خارجی که پیشران‌های کره‌ای در آن ورود کرده بودند از اقدامات کره برای پیشرفت اقتصادی بود. ما برای صنعتی شدن باید اقتباسی از این کشور‌ها بکنیم. اگر ما فقط حواسمان به صنایع کوچک باشد، هیچوقت اقتصادمان تنومند نمی‌شود. باید به سمت تولید انبوه برسیم تا از لحاظ کیفیت و قیمت به جایگاه مطلوب برسیم. ما برنامه پنج ساله صنعتی نداریم تا چندتا صنعت را حمایت کنیم و شاید زمینه این کار را هم نداریم و تصمیماتمان پوپولیستی است. برای همین هم صنایعمان آنقدر بزرگ نیست تا در دنیا عرض اندام کند. خارجی‌ها شرکت‌های بخش خصوصی دارای پتانسیل را انتخاب کردند و به آن‌ها گفتند تا صنعت را اداره کنند.
غزنوی افزود: مجمع کارآفرینان در سال۱۳۹۲ با اقتباس از همین شرایط ایجاد شد و ما شرکت‌های در حوزه تولید را انتخاب کردیم تا بتوانند زنجیره ارزش را شکل دهند و به تولید انبوه برسند. شرکت‌هایی را در داخل کشور داریم که ۳۰۰۰ شرکت پیمانکار برای آن قطعه می‌سازند. ما در مجمع، شرکت‌های کوچک را به شرکت‌های پیشران متصل کردیم. کار پیشران‌ها تولید ثروت است. اکثر پیشران‌ها با پول‌های باد آورده به این جایگاه نرسیدند. کار مجمع دیپلماسی اقتصادی است تا کمک کنیم پیشران‌ها بیشتر کار کنند و باعث تولید ثروت بیشتری برای کشور شوند. برای پیشران‌ها هیچ قانون مناسبی در کشور وجود ندارد.
دبیرکل مجمع کارآفرینان ایران در پایان سخنان خود اظهار داشت: ما هیچوقت فقط یک شرکت را انتخاب نکردیم و از هر صنعت، پنج پیشران را حمایت می‌کنیم. یکی از مهم‌ترین مشکلات حوزه فعالیت‌های مولد، بحث تامین مالی است. ما با دو نوع بانک مواجهیم، بانک‌هایی که زیان انباشته دارند، در دنیا اگر بانکی زیان انباشته داشته باشند، حاکمیت به دنبال تعیین و تکلیف آن هاست. یک سری بانک هم داریم که تسهیلات نمی‌دهند و قوانین باعث شده که تسهیلات را به سمت تولید نمی‌دهند. بانک‌ها انواع برج‌ها را در الهیه و زعفرانیه در اختیار دارند، سال‌ها خانه‌های خالی را در این مناطق خرید و فروش می‌کنند. دارایی یک بانک فقط ۵ هزار میلیارد تومان از محل یک برج گران قیمت در تهران است. اگر همین برج‌ها توسط بانک‌ها فروخته شود و نقدینگی آن به سمت تولید بیاید، بخش بزرگی از مشکلات بانک‌ها و تولید حل می‌شود!