نانوتراشه می‌تواند از دست دادن عضلات را درمان کند

محققان دانشگاه ایندیانا یک نانوتراشه سیلیکونی کم تهاجمی برای برنامه‌ریزی مجدد عملکرد بافت‌ها ساخته‌اند

کد خبر: ۱۰۴۴۰۴۶

يکشنبه - ۲۹ آبان ۱۴۰۱ / November 20, 2022

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محققان دانشگاه ایندیانا یک نانوتراشه سیلیکونی کم تهاجمی برای برنامه‌ریزی مجدد عملکرد بافت‌ها ساخته‌اند. نانوترانسفکشن بافت می‌تواند عملکرد بافت را با اعمال یک جرقه الکتریکی بی‌ضرر برای تحویل ژن‌های خاص در کسری از ثانیه برنامه‌ریزی مجدد کند.

به تازگی فناوری توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا توسعه یافته است که می‌تواند بافت پوست را به رگ‌های خونی و سلول‌های عصبی تبدیل کند. این فناوری می‌تواند به‌عنوان درمانی برای از دست دادن عضلات به کار گرفته شود.

نتایج این پروژه درقالب مقاله‌ای در Nature Partner Journals Regenerative Medicine منتشر شده است. این گروه ژن درمانی مبتنی بر نانوترانسفکشن بافت را به‌عنوان یک روش درمانی به کار گرفت تا ژنی که به عنوان محرک اصلی ترمیم و بازسازی عضلات شناخته می‌شود، را آزمایش کند.

آن‌ها دریافتند که عملکرد عضلانی، زمانی که نانوترانسفکشن بافت به مدت هفت روز پس از، از دست دادن عضله در موش‌ها استفاده شد، بهبود یافت. این اولین مطالعه‌ای است که ثابت می‌کند که فناوری نانوترانسفکشن بافت برای تولید بافت عضلانی قابل استفاده بوده و مزایای آن را در رسیدگی به از دست دادن حجمی عضلات نشان می‌دهد.

از دست دادن حجمی عضله، منجر به کاهش قدرت و تحرک عضلانی می‌شود. عضله آسیب دیده که قادر به بازسازی مقدار بافت از دست رفته نیست، عملکرد قابل توجهی را از دست می‌دهد و در نتیجه کیفیت زندگی را به خطر می‌اندازد. کاهش ۲۰ درصدی توده می‌تواند تا ۹۰ درصد از دست دادن عملکرد عضلانی منجر شود.

درمان‌های بالینی فعلی برای از دست دادن حجمی عضله، فیزیوتراپی یا انتقال بافت اتولوگ، با استفاده از بافت خود فرد، است، که نتایج آن امیدوارکننده بوده، اما نیاز به بهبود رژیم‌های درمانی دارد.

چاندان سن، مدیر مرکز پزشکی و مهندسی بازساختی ایندیانا، گفت: «ما به دنبال استفاده از نانوترانسفکشن بافت به‌عنوان یک فناوری پلت‌فرم همه‌کاره برای تحویل ژن، ویرایش ژن و برنامه‌ریزی مجدد بافت در محیط درون‌تنی هستیم.»

مرکز مهندسی و پزشکی بازساختی ایندیانا، هاب فناوری نانوترانسفکشن بافت برای برنامه‌ریزی مجدد بافت، تحویل ژن و ویرایش ژن است. تاکنون نانوترانسفکشن بافتی در رگ‌های خونی و بافت عصبی نیز حاصل شده است. علاوه بر این، نتایج کار اخیر نشان داده است که نانوترانسفکشن بافت موضعی می‌تواند به ویرایش ژن خاص سلولی بافت زخم پوست برای بهبود بسته شدن زخم دست یابد.