پانسمان حاوی آئروژل و نانوالیاف، زخم‌ها را سریع‌تر التیام می‌دهد

مرکز پزشکی دانشگاه نبراسکا و موسسه نوآوری زیست پزشکی تراساکی برای ایجاد یک آئروژل فیبری وارد همکاری شدند. این آئروژل باعث بهبود سریع‌تر و کارآمدتر زخم‌های دیابتی می‌شود.

کد خبر: ۱۰۴۵۷۱۶

دوشنبه - ۰۷ آذر ۱۴۰۱ / November 28, 2022

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مرکز پزشکی دانشگاه نبراسکا و موسسه نوآوری زیست پزشکی تراساکی برای ایجاد یک آئروژل فیبری وارد همکاری شدند. این آئروژل باعث بهبود سریع‌تر و کارآمدتر زخم‌های دیابتی می‌شود.

توانایی بهبود زخم‌های دیابتی مزمن توسط کانال‌های میکرو/ماکرو این آئروژل مدیریت می‌شود. علاوه بر این، یک پروتئین جدید در آئروژل گنجانیده شده که دارای خواص ضد میکروبی است و تشکیل رگ‌های خونی جدید و پوشش بافت بر روی زخم را تشویق می‌کند.

نتایج این پروژه در قالب مقاله‌ای در نشریه Advanced Plactional Material به چاپ رسیده است.

مدیریت زخم‌های پای دیابتی (DFU) به طور کلی دشوار است. هر ساله، تعداد زیادی از بیماران مبتلا به DFU باید قطع عضو داشته باشند که این امر بر کیفیت زندگی آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. هزینه سالانه درمان زخم‌های پا غیر دیابتی در آمریکا ۱٫۳۸ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.

زخم‌های پای دیابتی به‌دلیل مشکلات اساسی در گردش خون، آسیب عصبی، عملکرد سیستم ایمنی و فیبروز با اختلال در بهبود و نتایج بالینی ضعیف مرتبط هستند. در حین بهبودی زخم‌های معمولی، سلول‌های خاص و مولکول‌ها باید به محل زخم مهاجرت کنند. این سلول‌ها رگ‌های خونی را تشکیل داده و بازسازی بافت را شروع می‌کنند که هر دو برای ترمیم سریع زخم و بسته شدن آن ضروری هستند.

محققان این پروژه آئروژل‌های حاوی نانوالیاف را با ریزساختار‌های سازمان یافته ایجاد کردند که به تحویل اکسیژن و مواد مغذی به بستر زخم و مهاجرت سلول کمک می‌کردند.

علاوه بر این، جلوگیری از عفونت برای بازیابی سریع زخم‌های پای دیابتی ضروری است. این تیم برای جلوگیری از رشد باکتری‌ها و تشویق بهبودی، یک پپتید ضد میکروبی کاملاً جدید به پانسمان اضافه کرده است. با مقایسه این پپتید جدید با عوامل ضد میکروبی در دسترس تجاری، ارزان‌تر و مؤثرتر بوده، که این موضوع یک مزیت است.

این تیم نشان داد که این پانسمان زخم‌های پای دیابتی را در دو هفته بهبود می‌بخشد، که به طرز چشمگیری سریع‌تر از سایر پانسمان‌ها در زخم دیابتی نوع ۲ بود.