چرا ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل اخراج شد؟

الان دیگر همه می‌دانند که طرح اخراج ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل، از جمله نتایج چنبره آمریکا بر محافل بین المللی است که معمولا آن را از طریق متحدان غربی و کشور‌های وابسته به خود و به عنوان ابزاری برای اعمال فشار علیه کشور‌هایی که حاضر به پذیرش سلطه این کشور نیستند، اعمال می‌کند.

کد خبر: ۱۰۴۹۶۶۸

شنبه - ۲۶ آذر ۱۴۰۱ / December 17, 2022

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، همچنین لازم به ذکر نیست که این طرح آمریکایی، نقض صریح منشور سازمان ملل است؛ ایران کرسی خود را کمیسیون مقام زن سازمان ملل از طریق انتخابات دموکراتیک به دست آورده است و هیچ کشوری حق ندارد عضویت این کشور را سلب کند؛ لذا این طرح، بدعت خطرناکی است که باعث شد استیفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل از این مسئولیت شاخه خالی کند؛ وی تأکید کرده بود که "شورای اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل (اکوسوک) این تصمیم را گرفته است و دبیر کل هیچ نقشی در آن ندارد؛ و هیچ مشورتی درباره آن با اداره حقوقی سازمان ملل صورت نگرفته است".

اکنون نکته‌ای که بیش از پیش روشن شده این است که آمریکا با ادعای حمایت از حقوق بشر در ایران به خصوص حقوق زن، جهانیان را به تمسخر گرفته است. این کشور که همواره از سازمان‌های بین المللی به عنوان ابزاری برای اعمال زور و تحمیل خواست‌های خود بر جهان استفاده می‌کند، بیش از چهل سال است که ملت ایران را هدف انواع تحریم‌ها قرار داده است تا جایی که این ملت را حتی از دارو محروم کرده و باعث مرگ هزاران بیمار ایرانی شده است.

آمریکا و کشور‌های عضو ناتو و عوامل وابسته به آن‌ها در حالی ایران را از کمیسیون مقام زن اخراج کرده اند که در این کشور هیچ زمینه علمی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، ورزشی، هنری وجود ندارد که زنان دستی در آن نداشته باشند. ایران حتی از معدود کشور‌هایی است که در دانشگاه‌های آن، تعداد دختران بیشتر از پسران است.

فرانسه یکی از بزرگترین حامیان اغتشاشگران در ایران و مدعی "دفاع از آزادی زن ایرانی" است؛ امانوئل مکرون، رئیس جمهور این کشور در تحسین این اغتشاشات گفته بود:" مبارزات زن ایرانی برای ارزش‌هایی ست که در متن شعار‌های ماست و همان آزادی جهانی است که ما به دنبال آن هستیم". هم او روز بعد در توییتی گفت: "تعداد زنانی که از بیم تعرض (در فرانسه) وسایل نقلیه عمومی سوار نمی‌شوند، در حال افزایش است" و پیشنهاد کرده بود که چند نیروی پلیس را به خصوص در زمان شلوغی در حمل و نقل عمومی به کار بگیرند.

از سوی دیگر کمتر کسی است که از جایگاه واقعی حقوق بشر در سیاست و رفتار‌های آمریکا در داخل و خارج خبر نداشته باشد. یک سوم زنان زندانی در جهان در زندان‌های آمریکا به سر می‌برند. پلیس این کشور از سال 2015 بیش از 250 زن را به قتل رسانده است؛ این آمار مربوط به داخل این کشور است. اما در خارج، این کشور بزرگترین حامی مستبدترین دولت‌ها و حکومت‌های جهان است که در رأس همه آنها، رژیم صهیونیستی قرار دارد که با فلسطینی‌ها به خصوص زنان وحشیانه رفتار می‌کند. عربستان سعودی نیز برخی زنان را به صرف یک توییت به ده‌ها سال زندان محکوم کرده است و مخالفان خود را با اره قطعه قطعه می‌کند.

سخن آخر اینکه روزنامه‌های انگلیسی از جمله "تلگراف" و "تایمز" خبری را منتشر کرده اند با این مضمون که جاستین ولبی، اسقف اعظم کانتربری (عالی‌ترین مقام دینی در کلیسای انگلیکان) فاش کرده است که فرزند نامشروع منشی شخصی وینستون چرچیل، نخست وزیر اسبق انگلیس است.

با اینکه طبق قانون انگلیس "فرزندان نامشروع" نمی‌توانند به عالی‌ترین مقام کلیسا برسند، اما پس از لغو این قانون در سال 1951، ولبی در مقام خود باقی مانده است و به نظر می‌رسد که در انگلیس به سختی یک فرزند مشروع را می‌توان یافت که در رأس کلیسای این کشور باشد.

منبع: العالم