هومن سیدی: سینما در ایران بسیار زنده است / مشکلات دولت و هنرمندان بالاخره خودش درست می‌شود

هومن سیدی در گفتگویی جدید با رسانه آمریکایی هالیوود ریپورتر درباره شرایط کنونی سینمای ایران و فیلم جدیدش «جنگ جهانی سوم» صحبت کرده است.

کد خبر: ۱۰۵۰۹۸۳

شنبه - ۰۳ دی ۱۴۰۱ / December 24, 2022

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، هومن سیدی در گفتگویی جدید با رسانه آمریکایی هالیوود ریپورتر درباره شرایط کنونی سینمای ایران و فیلم جدیدش «جنگ جهانی سوم» صحبت کرده است.
در ابتدای این مطلب «اسکات روکسبورو» خبرنگار هالیوود ریپورتر آورده است که هرکس تجربه سینمای ایران را به رئالیسم اجتماعی و آثار عباس کیارستمی و اصغر فرهادی محدود کند، ممکن است از تماشای «جنگ جهانی سوم» ساخته هومن سیدی شوکه شود.
این فیلم که برای اولین بار در ونیز اکران شد و جایزه بهترین فیلم را در بخش افق‌های دریافت کرد، ترکیبی از ژانرها است.

بخشی از این گفتگو را در ادامه بخوانید:
-وجود یک طنز سورئال در مرکز قصه، فیلم شما را از اکثر فیلم‌های امروز ایران که تمایل به درام کاملاً واقع‌گرایانه دارند متمایز می کند.
حق با شماست. در سال‌های اخیر، بیشتر فیلم‌هایی که از ایران خارج می‌شوند، تفسیر اجتماعی هستند، با رویکردی کاملاً واقع‌گرایانه به داستان‌گویی. اما مانند هر جای دیگری در جهان، فیلمسازان در اینجا سعی می‌کنند راه‌های دیگری را کشف کنند تا ببینند آیا ما قادر به گفتن داستان‌هایی در ژانرهای دیگر هستیم. به نظر من سینما در ایران بسیار زنده است، مثل همه جای دنیا. ما سعی می‌کنیم تحت تأثیر اتفاقاتی قرار بگیریم که ما را احاطه کرده‌اند و فیلم‌هایمان واکنشی به آن رویدادها باشد.

-آیا این فیلم واکنشی به اتفاق خاصی در داخل ایران بود؟
من واقعاً سعی کردم این فیلم از جایی در اعماق وجودم و از قلبم باشد، اما طبیعتاً وقتی از کشوری مانند ایران می‌آیی، همیشه سعی می‌کنی در کنار مردم باشی. بسیاری از فیلمسازان در ایران در کنار مردم هستند و من نیز مستثنی نیستم. سعی می‌کنم از اتفاقاتی که در اطراف‌مان رخ داده، الهام بگیرم. مثلا شرایط اقتصادی و روشی که پدر و مادرم با مشکلات گذران زندگی کنار می‌آیند. این الهام، راه را برای روایت داستانی که می‌خواهم بسازم، هدایت می‌کند.

-آیا روند ساخت فیلم در ایران در دولت جدید تغییر کرده است؟
خب چیز جدیدی نیست در دولت‌های قبلی ممنوع الکار بودم. اما به نظر من رویکردی که در آن نوعی جنگ [میان کارگردانان و] دولت وجود دارد، بی‌معنی و غیرضروری است. سینما قدرتمند است و نشان داده است که توانایی توسعه و رشد دارد. من در گذشته چنین چیزهایی را دیده‌ام، فیلمسازان را ممنوع کرده و امثال آن. فکر می‌کنم بالاخره خودش درست می‌شود.