لخته خون با کمترین عوارض جانبی با استفاده از نانوذرات درمان می‌شود

براساس تحقیقات جدید موسسه بیکر و دانشگاه سوینبورن، نانوذراتی که با دارو پر شده‌اند و در اثر تابش پرتو‌های مادون قرمز نزدیک گرم شده و این دارو را آزاد می‌کنند، می‌توانند کلید درمانی هدفمندتر برای لخته‌های خون باشند.

کد خبر: ۱۰۵۲۶۹۵

دوشنبه - ۱۲ دی ۱۴۰۱ / January 02, 2023

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، براساس تحقیقات جدید موسسه بیکر و دانشگاه سوینبورن، نانوذراتی که با دارو پر شده‌اند و در اثر تابش پرتو‌های مادون قرمز نزدیک گرم شده و این دارو را آزاد می‌کنند، می‌توانند کلید درمانی هدفمندتر برای لخته‌های خون باشند.

انسداد عروق توسط لخته‌های خون، علت اصلی حملات قلبی و سکته مغزی و علت اصلی مرگ و ناتوانی در سطح جهان است. دارو‌های فعلی عوارض جانبی عمده از جمله خونریزی مرگبار را با خود به همراه دارد.

در این مطالعه پیش‌بالینی، محققان درمان فوتوترمال را که انرژی نور را به انرژی گرما تبدیل می‌کند، آزمایش کردند تا لخته‌های خون را با اطمینان بالا و دقیق‌تر هدف قرار دهند. این رویکرد قبلاً به‌عنوان یک روش تحقیقاتی جدید در درمان سرطان مورد توجه قرار گرفته است.

مکانیسم تحویل دارو از طریق لیپوزوم‌ها، به دلیل توانایی آن‌ها در تحویل محموله‌های دارویی به طور خاص به پلاکت‌ها، که خوشه‌ای برای تشکیل لخته‌های خون هستند، مورد بررسی قرار می‌گیرد.

ژیاوی وانگ و همکاران یک ترکیب دارویی را در لیپوزوم قرار داده و پتانسیل ترومبولیز سریع‌تر و قوی‌تر را در زیر تابش قرمز مادون قرمز فراهم کردند.

با ادغام تخصص زیستی مهندسی محققان دانشگاه سوینبورن با قابلیت‌های زیست‌فناوری دانشمندان موسسه بیکر، آن‌ها توانستند نانوذراتی ایجاد کنند که خود را به خون لخته شده برساند و آن را از بین ببرد. مکانیسم این فناوری به گونه‌ای است که فقط به دوز کم مورد نیاز است، در نتیجه استفاده از آن‌ها از خونریزی احتمالی جلوگیری می‌کند.

آن‌ها دریافتند که این رویکرد در مقایسه با حالتی که با لیپوزوم‌ها غیر هدفمند درمان انجام می‌شود، باعث کاهش قابل توجهی در ناحیه لخته شده است، که ممکن است راه را برای یک درمان با دوز واحد با عوارض جانبی کمتری هموار کند.

آن‌ها امیدوارند که بر اساس این نتایج، یک روش درمانی جدید مناسب برای درمان لخته ارائه شود که نسبت به روش فعلی که شامل فعال‌کننده‌های پلاسمینوژن است عملکرد بهتری داشته باشد. روش فعلی با محدودیت‌هایی مانند نفوذ ضعیف دارو به لخته، نیاز به تزریق طولانی و خطر خونریزی کشنده است.