روایتی از شهادت بمب گذار مجسمه فرح

تاریخ مبارزات انقلابی مردم ایران از همان سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۴۰ تا پیروزی نهایی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ سرشار از ناگفته‌هایی است که بازگویی و انتشار زوایای پیدا و پنهان آن می‌تواند ابعاد و دریچه‌های جدید و وسیع تری را پیش روی محققان و مورخان باز کند و در انتقال این مفاهیم به نسل کنونی بسیار موثر است.

کد خبر: ۱۰۵۹۵۲۱

چهارشنبه - ۱۹ بهمن ۱۴۰۱ / February 08, 2023

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، هر چند امکان بازنشر و انعکاس بسیاری از حقایق و اتفاقات دوران مبارزات انقلابی مردم ایران زمین به دلیل محدودیت‌های رسانه‌ای آن دوران و نبود متولیان خاص حتی پس از انقلاب اسلامی، وجود نداشت، اما با سپری شدن بیش از چهار دهه از آن دوران حساس سیاسی و اجتماعی، می‌توان روایت‌هایی خاص، منحصر به فرد و بی مانند از کسانی انتشار داد که در بی نامی مسیر انقلاب را با صلابت مثال زدنی طی کرده و با نثار جان شیرین خود زمینه‌های آزادی کشور از یوغ استبداد و استعمار را فراهم ساختند.

شهدایی که با وجود خفقان حاکم بر فضای سیاسی و فرهنگی کشور پای در رکاب امام راحل نهاده و بدون کوچکترین تردید دل از جهان مادی و زندگی دنیوی گسسته و برای لبیک به ندای مرجع خود مبارزه با رژیم ستمشاهی را در پیش گرفتند و عاقبت پاداش این مبارزات را با شهادت خود چشیده و نام و یاد خود را برای همیشه تاریخ ابدی کردند.

" علی بخت شکوهی " یکی از صد‌ها شهید راه انقلاب اسلامی است که با رشادت، شجاعت و ایمان مثال زدنی خود دل از زندگی، خانواده و فرزند کَند و با تبعیت از امام خمینی (ره) و حرکت در مسیر ترسیم شده انقلابی، مسیر ماندگار شهادت را برای خودش برگزید.

این معلم شهید تبریزی، خالق و نگارنده یکی از مهمترین و بدیع‌ترین برگ تاریخی سال‌های پیش از انقلاب اسلامی در شمال کشور است که هنوز هم اهالی روستا‌های رودسر با شنیدن نامش اشک در چشمانشان سرازیر شده و به یاد مهربانی ها، دلیرمردی‌ها و خدمات او سر تعظیم فرود می‌آورند.

شهید بخت شکوهی شاید جزو نخستین مبارزان انقلابی باشد که خطر اقدام به آتش کشیدن مجسمه فرح پهلوی در شهرستان رامسر را به جان خرید.

فرزند این شهید والامقام از پدر خود می‌گوید؛ از مبارزاتش، شجاعتش و دلدادگی اش به بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و شهید آیت الله قاضی و نحوه شهادتش درست همزمان با روز پیروزی انقلاب اسلامی.

محمد بخت شکوهی تاریخ تدفین پدر شهیدش را ۲۵ بهمن ماه ۱۳۵۷ اعلام می‌کند و اظهار می‌کند: بنا بر اعلام دوستان و عمویش، زمان دقیق شهادت حداقل ۲ تا ۳ روز پیش از زمان دفن بوده است که بر همین اساس درست روز تاریخی ۲۲ بهمن ماه زمان شهادت پدرم است.

وی پدر خود را از مریدان خاص آیت الله قاضی طباطبائی که مبارزات انقلابی مردم آذربایجان را رهبری می‌کرد، می‌داند.

بخت شکوهی با اشاره به اینکه پدر مبارزات خود را از سال‌های ۱۳۴۵ آغاز کرده بود، اظهار کرد: من هنوز در آن دوران به دنیا نیامده بودم، اما طبق گفته‌های والده، از همان دوران مسیر زندگی پدرم تغییر کرد و با اینکه در استخدام آموزش و پرورش بود و در مناطق شمال کشور معلمی می‌کرد، اما هرگز دست از مبارزه ضد رژیم طاغوت بر نمی‌داشت.

وی ادامه می‌دهد: در یکی از اقدامات بسیار خطرناک آن دوران که مربوط به سال ۱۳۴۷ است، وی به همراه تیمی از مبارزان آذربایجانی و شمال کشور، برنامه بمب گذاری مجسمه فرح همسر شاه را طراحی کرده، اما به دلیل لو رفتن این اقدام، توسط ساواک دستگیر شده و به مدت یازده ماه در زندان‌های رژیم محبوس می‌شود.

بخت شکوهی ادامه می‌دهد:، اما پس از آزادی از زندان، هرگز از مسیر مبارزاتی خود عدول نکرده و همچنان به مبارزه ضد رژیم ادامه می‌دهد تا اینکه دوباره توسط ساواک دستگیر و این بار از آموزش و پرورش اخراج می‌شود که همین موضوع باعث تنگدستی وی و تحت تاثیر قرار گرفتن معیشت خانواده می‌شود و چاره‌ای جز مسافرکشی پیدا نمی‌کند.

"محمد"، فرزند پنجم شهید علی بخت شکوهی که در زمان شهادتش ۳ ماهه بود

وی درباره نحوه شهادت پدرش، می‌گوید: تنها چند روز مانده به ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود که به دستور آیت الله قاضی طباطبائی برای انتقال اسلحه به تبریز، به نقاط مرزی استان آذربایجان غربی سفر می‌کند که در حین بازگشت با ایست بازرسی ارتش شاهنشاهی مواجه شده و با اصابت چند گلوله به سر، به درجه شهادت نایل می‌شود.

بخت شکوهی با اشاره به اینکه هنگام شهادت پدرش، عمویش همراه وی بود که وی نیز در سال‌های دفاع مقدس به شهادت رسید، افزود: خبر شهادت را ایشان به خانواده و مادرم داد که من در آن موقع آخرین فرزند خانواده و ۳ ماهه بودم.

وی مهربانی، شجاعت، دلیرمردی و نترسی و دین مداری را از خصوصیات بارز شهید بخت شکوهی برشمرد که از مادر و خواهرانش شنیده است، و ادامه می‌دهد: پدرم کسی بود که هرگز زیربار حرف زور نمی‌رفت به طوری که در زمان سربازی که به عنوان سپاه دانش خدمت می‌کرد با افسر مافوق خود درگیر شده بود.

این فرزند شهید ادامه می‌دهد: یک بار هم ساواک به منزل حمله کرده و در حالیکه همه جای خانه را تجسس می‌کردند، یکی از ماموران شکلاتی را به خواهر کوچکم داده و او را با واژه عمو صدا کرده بود که پدر شکلات را از دستش گرفته و گفته بود، فرزندم عمویی مثل شما ندارد.

بخت شکوهی کتاب‌های مربوط به دکتر علی شریعتی را از کتاب‌های مورد علاقه پدرش در سال‌های قبل از انقلاب می‌داند و می‌گوید:، اما اغلب کتاب‌ها توسط ساواک از خانه برده شد.

شهید " علی بخت شکوهی " در ۳۲ سالگی به شهادت رسید و هم اکنون از وی چهار فرزند دختر و یک فرزند پسر به یادگار مانده است که در هنگام شهادت بزرگترین فرزند ۷ ساله و کوچکترین ۳ ماه بود.

تبریز و آذربایجان در طول تاریخ مبارزات انقلاب اسلامی نقش تعیین کننده داشته و شهدای زیادی را برای آبیاری نهال انقلاب تقدیم کرده است که طبق اعلام اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران تعداد شهدای آذربایجان شرقی دوران مبارزت انقلاب انقلاب اسلامی ۱۲۵ نفر ثبت شده است.