اندیشکده کوئینسی گزارش می‌دهد:

گروه‌های نظامی نونازی طرفدار غرب در اوکراین/ رد پای داعش در جنگ اوکراین و روسیه پیدا شد

اندیشکده کوئینسی در گزارشی می‌نویسد: «گروه نظامی "موزارت" به دلیل عملکرد و فعالیت هایش در قالب جنگ اوکراین، به یک گروه محبوب برای دولت‌های غربی تبدیل شده بود با این حال، انفجار اختلافات مدیریتی در آن، مرگ و فروپاشی سریع آن را رقم زد.»

کد خبر: ۱۰۶۱۵۲۷

چهارشنبه - ۰۳ اسفند ۱۴۰۱ / February 22, 2023

به گزارش خبرگزاری دانشجو؛ "اندیشکده کوئینسی" در گزارشی با اشاره به گروه نظامی "موزارت" که در قالب یک شرکت خصوصی آمریکایی به طور خاص در جنگ اوکراین فعالیت دارد به این نکته پرداخته که نوعِ کنشگری و ماهیت اقدامات گروه موزارت هیچ تناسبی با اهداف اعلامی آن ندارد و عملا این شرکت را به یک "بلک واترِ" جدید تبدیل کرده است.

گروهی که نه تنها دست به اقدامات غیرقانونی می‌زند بلکه حتی در داخل خودِ آن نیز نسبت به انحرافش از اهداف اولیه خود و متمرکز شدن بر جنگ و کشتار‌های غیرقانونی، اختلاف‌های جدی ایجاد شده و همین اختلافات نیز آن را به مرز نابودی و ورشکستگی رسانده اند. کوئینسی تاکید دارد که چهره‌های متنفذ نظامی در آمریکا عملا این گروه را به مثابه رقیب آمریکاییِ شرکت نظامی خصوصی واگنر (وابسته به روسیه) ارزیابی و تحلیل می‌کنند.

اندیشکده کوئینسی در گزارش خود می‌نویسد: «جنگ در اوکراین این واقعیت را که اساسا جنگ یک تجارت خوب و سودآور است، تایید می‌کند. به طور خاص، شرکت نظامی خصوصی موزارت در مقام یک شرکت آمریکایی این مساله را در قالب جنگ اوکراین از خود به نمایش گذاشته است.

گروه نظامی موزارت به نوعی خود را یک آلترناتیو و رقیب برای شرکت نظامی خصوصی واگنر که به روسیه تعلق دارد، ارزیابی می‌کند. هر دو گروه در جبهه‌های جنگ اوکراین کنشگری‌های گسترده‌ای را از خود نشان داده‌اند. گروه موزارت بر اساس آنچه در وب سایت رسمی اش در مورد اهداف و ماموریت هایش ادعا کرده، به دنبالِ ایجاد ظرفیت‌های پایدار در ارتش اوکراین و واحد‌های دفاعی آن است به نحوی که اوکراین بتواند از خود در برابر روسیه و در قالب جنگ با این کشور دفاع کند.

این گروه تاکید می‌کند که یکی از مولفه‌های اصلی ماموریتش، پاکسازی میدان‌های جنگ است. در واقع این گروه ادعا دارد که به دنبال پاکسازی آن دسته از سرزمین‌های اوکراینی است که توسط روسیه با تله‌های انفجاری و مین و ... پُر شده اند. جالب اینکه این گروه مدعی می‌شود که می‌خواهد به مردم اوکراین کمک کند تا به خانه و کاشانه خود بازگردند و بار دیگر زندگیشان را بسازند و از هر گونه تهدیدی به دور باشند.

جالب‌تر اینکه از زمان ورود گروه نظامی موزارت به خاک اوکراین، این گروه صرفا از جانب رسانه‌های غربی هدفِ ستایش و تمجید قرار گرفته است. در این رابطه، نیویورک تایمز می‌نویسد: "اوکراین برای گروه موزارت، جلوه‌ای از کنشگری در قالب یک جنگ اخلاقی است".گروه موزارت ادعا دارد که تسلیحات به اوکراین منتقل نکرده است با این حال، در زمینه آموزش نظامیان اوکراینی و دیگر نیرو‌های امنیتی و حتی امدادی در این کشور، حضور و کنشگری فعالی دارد. در این راستا روسیه در برهه‌های زمانی مختلف نسبت به عملکرد این گروه نظامی خصوصی، افشاگری‌هایی انجام داده و از آن انتقاد کرده است.

با این همه، گزارش‌های خبری اخیر به این نکته اشاره دارند که شاید نیاز باشد با دقت بیشتری به فعالیت‌های پروژه موزارت از ابتدای آغاز به کار آن در قالب جنگ اوکراین نگریست. این گروه عمدتا خود را به مثابه شرکتی که در وایومینگِ آمریکا ثبت شده و البته که در حوزه کمک‌های بشردوستانه فعال است و از پرداخت مالیات معاف است، معرفی می‌کند. تفاوت میان "شرکت‌های با مسوولیت محدود" (که موزارت مدعی است یکی از آن‌ها است) و "نهاد‌های غیرانتفاعی"، در نوعِ هزینه کردِ پولی است که این دسته از کشنگران به دست می‌آورند.

شرکت‌های با مسوولیت محدود این انتخاب را انجام می‌دهند که سود خود را در میان صاحبانشان تقسیم کنند. با این حال، شرکت‌های غیرانتفاعی باید از درآمد‌های خود در زمینه پرداخت حقوق کارمندان و همچنین هزینه‌های مرتبط با اقداماتشان استفاده کنند و عملا مدام منابع مالی‌شان را در راستای اهداف تعریف شده خود صرف کنند. شرکت‌های غیرانتفاعی نباید مالیات‌های فدرال را پرداخت کنند، اما شرکت هایِ با مسوولیت محدود بایستی مالیات مذکور را بپردازند.

گروه موزارت در ماه مارس سال ۲۰۲۲ توسط «اندی میلبورن» و «اندرو بین» بنیانگذاری شد. میلبورن از جمله چهره‌های نظامی آمریکا است و اندرو بین نیز یک تاجر است که برای چیزی بیش از ۳۰ سال در اوکراین زندگی کرده و با درجه کُلنلی در سال ۲۰۱۴ از بخش ذخیره نیروی دریایی آمریکا بازنشسته شده است.

میلبورن در سال ۲۰۱۹ از نیروی دریای آمریکا به عنوان یک عضو فعال با درجه کُلنلی بازنشسته شد. وی ۳۱ سال در حوزه مذکور خدمت کرده است. از هر منظر که بخواهیم بنگریم، وی سابقه‌ای متمایز و قابل توجه دارد. آخرین موقعیت و سِمت اجرای وی به عنوان یک نظامی آمریکایی، معاون فرمانده فرماندهی مرکزی عملیات‌های ویژه آمریکا بوده و پیش از آن نیز وی افسر فرماندهی جنگ دریایی و گروه عملیات ویژه در عراق بوده است.

میلبورن تنها یک ماه پس از آغاز جنگ اوکراین وارد این کشور شد و در مقامِ یک خبرنگار برای نهاد‌های رسانه‌ای و خبری ارتش آمریکا فعالیت داشت. وی و اندرو بین تنها اندکی بعد، ایده بنیانگذاری گروه موزارت را اجرایی کردند. در تاریخ ۱۲ ژانویه، اندرو بین می‌نویسد: "گروه موزارت کار‌های بسیار خوبی را در اوکراین انجام داده است و مملو از انسان‌های اخلاقمدار و آرمانگرا است که تلاش می‌کنند بهترین عملکرد خود را در حق مردم اوکراین به نمایش بگذارند".

بنا بر آنچه بین می‌گوید، "گروه موزارت به مثابه یک گروه با مسوولیت محدود در آمریکا ایجاد شده است و با توجه به دامنه فعالیت هایش (آموزش و تجهیز نظامی) بر اساس قوانین آمریکا نمی‌تواند یک سازمان خیریه باشد". این سازمان ۵۱ درصد از سهامش به اندرو بین و ۴۹ درصد نیز به میلبورن تعلق دارد. این گروه اصرار دارد که مستقیما درگیر جنگ نیست و نیرو‌های آن سلاح حمل نمی‌کنند. در واقع این گروه سعی داشته با این ادعاها، کسب و کار خود را با قانونی بی طرفی در آمریکا که بر اساس آن، شهروندان آمریکایی از پیوستن به گروه‌های شبه نظامی خارجی و به راه انداختن جنگ علیه دیگر کشور‌هایی که با آمریکا در جنگ نیستند منع می‌شوند، سازگار سازد.

از اواخر تابستان گذشته، گروه موزارت شامل ۲۰ الی ۳۰ نیروی داوطلب از کشور‌های آمریکا، انگلستان، ایرلند و دیگر کشور‌های غربی بود. بر اساس آنچه نشریه "اینترسپت" عنوان می‌کند، تا ماه آگوست سال گذشته میلادی، گروه موزارت اقدام به توسعه سه تیم از سربازان و نظامیان سابق کرده که هر کدام از آن‌ها ماهانه حداقل ۱۰۰ هزار دلار هزینه در پی دارند.

میلبورن به صورت آشکار مدیریت گروه موزارت را برعهده دارد و اندرو بین نیز در پشت پرده کار‌های این گروه را به پیش می‌برد. بر اساس آنچه در ویکی‌پدیا گفته شده، آن‌ها در کیِف پایتخت اوکراین یک دفتر ایجاد کرده اند و شروع به درخواست کمک‌های مالی نموده اند. این گروه متعاقبا از کیِف به دونباس اوکراین نقل مکان کرده است (بر اساس آنچه نشریه گاردینِ انگلستان می‌گوید).

میلبورن همچنین در مقام رئیس شمار دیگری از نهاد‌ها و سازمان‌های به ظاهر خیریه هم اقدام به فعالیت دارد. تا ماه آپریل سال ۲۰۲۲، گروه موزارت به سرعت تبدیل به یک سوژه محبوب رسانه‌ای شد. مساله‌ای که به ویژه با توجه به ادعا‌های آن در زمینه تمرکز اصلی اش به ارائه کمک‌های بشردوستانه و آموزش نظامی، از ابعاد جدی تری نیز برخوردار شده است. گروه موزارت در فضای مجازی و محیط شبکه‌های اجتماعی نظیر فیس‌بوک، توئیتر و لینکداین نیز فعالیت‌های جدی داشته و دارد.

با این حال، در اواسط ماه ژانویه اندرو بین در اقدامی ناگهانی اعلام کرد که از میلبورن شکایت کرده و سعی دارد او را از گروه موزارت اخراج کند. اندرو بین از در دادگاه محلی وایومینگ از میلبورن و ۱۰ تن دیگر که هویت آن‌ها ناشناس است، به دلیل آنچه انجام اقداماتی که به او و شرکت موزارت آسیب زده و خواهند زد، شکایت کرده است. در واقع بین، میلبورن را متهم کرده که گروه موزارت را از اهداف اصلی و اولیه اش دور کرده است.

برخی از اتهامات اندرو بین علیه میلبورن و دیگر افراد در ادامه مورد اشاره قرار می‌گیرد:

۱: میلبورن تشکیلات موزارت را از هدف اصلی و اولیه خود که یک سازمان خیریه است، دور نموده است.

۲: علی رغم اینکه موزارت می‌گوید که این نهاد اقدام به تامین مالی عملیات‌ها و اقداماتش از طریق کمک‌های عمومی می‌کند و ادعا می‌کند که هدف اصلی آن کمک به مردم اوکراین است، شکایت اندرو بین از میلبورن وی را متهم می‌سازد که او به دنبالِ انعقاد قرارداد‌های نظامیِ مالی و تجاری در ارمنستان رفته است.

۳: اینطور به نظر می‌رسد که موزارت تا حد زیادی به سمت رویه‌ها و اقدامات نظامی حرکت کرده است و حتی میلبورن از تمایل خود جهت حضور فعال این سازمان در اتاق‌های فرماندهی نظامی و در چهارچوب عملیات‌های توپخانه‌ای و پهپادی نیز خبر داده است.

با این همه شاید جدی‌ترین اتهام اندرو بین علیه میلبورن این نکته باشد: با توجه به انجام اقدامات مختلف تحت نام شرکت موزارت که پیش از عملی شدن، نیازمندِ کسب اجازه از سوی وزارت خارجه آمریکا و نهاد‌های نظامی آن است، میلبورن عملا در برداشتن گام‌های قانونی در این رابطه کوتاهی کرده و در این زمینه نهاد‌های قانونی آمریکایی نیز هشدار‌های لازم را به شرکت موزارت داده اند. با این حال، میلبورن به صورت یک جانبه و بدون هرگونه توضیحی از ارائه پاسخ‌های حقوقی به این موضوع خودداری کرده و عملا در زمان مقرر پاسخ‌های لازم را به نهاد‌های دولتی و قضایی در آمریکا نداده است. این پرونده هنوز باز است و حل نشده و از ظرفیت‌های بالایی جهت ایجاد چالش و مسوولیت برای شرکت موزارت برخوردار است.

اندرو بین در شکایت خود به چند نمونه از این نوع از رفتار‌های فراقانونی نیز اشاره کرده است:

۱: خارج از حوزه منافع تجاری اصلی در اوکراین، میلبورن به دنبال انعقاد قرارداد‌های نظامی در ارمنستان بوده که عملا منابع شرکت موزارت را از اوکراین منحرف می‌کند و در این رابطه هیچ هماهنگی نیز با نهاد‌های قانونی آمریکا صورت نگرفته است.

۲: اندرو بین معتقد است که میلبورن عملا خود را به مثابه یک داوطلبِ از جان گذشته که می‌خواهد به اوکراین کمک کند معرفی کرده با این حال عملا روزنامه نگاران و خبرنگاران را فریب داده تا باور کنند گروه موزارت یک تشکیلات خیریه بر اساس مولفه‌های قانونی در آمریکا است. این در حالی است که واقعیت‌ها به هیچ عنوان با این موضوع همخوانی ندارند.

۳: پرداخت‌های مالی در گروه موزارت مشکوک هستند و اندرو بین معتقد است که دراین زمینه میلبورن عملکرد روشنی را از خود نشان می‌دهد. در این رابطه به طور خاص اندرو بین به دستیار شخصی میلبورن که یک زن است و اهل اوکراین می‌باشد و دستمزد سالانه ۹۰ هزار دلار که عملا چیزی بیش از چهار برابر دستمزد مشابه یک فرد اوکراینی در سمت مذکور است را دریافت می‌کند، اشاره دارد.

مجموع این مسائل نشان می‌دهند که تا چه اندازه فعالیت‌ها و اقدامات شرکت موزارت مشکوک و مملو از ابهام است و باید دقیق‌تر آن‌ها را مورد بررسی قرار داد. در این چهارچوب، برخی ناظران و تحلیلگران معتقدند که شباهت‌های زیادی میان شرکت موزارت و دامنه کاری و فعالیت‌های آن با پیمانکار امنیتی سابق آمریکا یعی شرکت "بلک واتر" وجود دارد.

هنگامی که شکرت بلک واتر در عراق و افغانستان فعالیت داشت، پیمانکاران آن تاکید فراوان داشتند که این شرکت صرفا در حوزه مسائل دفاعی فعالیت دارد و از دیپلمات‌ها و دیگر مقامات حفاظت می‌کند. با این حال، موقعیت‌های مختلفی بعد‌ها ایجاد شد که عملا حاکی از این بودند که نیرو‌های بلک واتر در راستای اقدامات غیرقانونی و تهاجمی اقدام به حمله و کشتار کرده اند. شرکت موزارت نیز حوزه تمرکز خود را نجات غیرنظامیانِ در خطر از خطوط مقدم جنگ اعلام کرده با این حال، این گروه در فعالیت‌های شبه نظامی از طریق ارائه آموزش به ارتش اوکراین و نیرو‌های امنیتی این کشور نیز درگیر شده است. بلک واتر یک گروه کاملا انتفاعی بود و اینطور به نظر می‌رسد که گروه موزارت نیز به دنبال تعریف خود به مثابه یکچنین گروهی بوده است.

در تاریخ ۳۱ ژانویه سال ۲۰۲۳ میلبورن در توئیتی اعلام می‌کند: "امروز آخرین روز فعالیتِ گروه موزارت بود. این گروه امروز خاتمه یافت. این گروه در مدت اخیر درگیر فعالیت‌های قضایی بیهوده شد و عملا از ماموریت اصلی خود که آموزش سربازان اوکراینی و نجات جان غیرنظامیان بود منحرف شد. با این حال، همچنان فلسفه بنیانگذاری موزارت و اهمیت دادن به مردم، سر جای خود است". در این راستا، نیویورک تایمز نیز در گزارشی تاکید کرده که "گروه موزارت مدت هاست که از بی پولی شدید رنج می‌برد".

ادعا‌های خیرخواهانه گروه موزارت جهت پیشبرد اقداماتش سرابی بیش نبود و همین موضوع خیلی زود آن را شبیه به دیگر همتایانش به ورطه سقوط کشاند. شاید اعضای گروه موزارت و دیگر تشکیلات شبیه به آن باید یه یکی از سخنان موتزارت موزیسین مشهور توجه ویژه‌ای را مبذول دارند. وی می‌گوید:

"تمام چیزی که من بر آن اصرار دارم این است که شما باید به تمام جهان نشان دهید که ترسو نیستید. زمانی که خود انتخاب می‌کنید ساکت باشید، اما وقتی لازم است، حتما صحبت کنید. در این راستا وقتی صحبت می‌کنید به طریقی این کار را انجام دهید که مردم همواره شما را به یاد آورند"».