«آلاء» روایت قصه‌ای متفاوت و عاشقانه در بستر جنگ

محمد کاظم‌تبار گفت: «آلاء» شیوه اجرایی متفاوت دارد و در آن از حرکات اریال یوگا که تلفیقی از پیلاتس، یوگا و ژیمناستیک است استفاده شده است.

کد خبر: ۱۰۶۱۶۹۷

يکشنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ / February 19, 2023

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، نمایش «آلاء» نوشته و کار محمد کاظم‌تبار از ۲۳ بهمن ساعت ۲۰:۱۵ در سالن قشقایی تئاتر شهر روی صحنه رفته و مرجان آقانوری تنها بازیگر آن است. این نمایش سال گذشته در تالار مولوی اجرا شد و در جشنواره‌های تئاتر فجر و فتح خرمشهر هم حضور داشت. «آلاء» موفق به دریافت جایزه برگزیده بازیگری زن از چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شد.

محمد کاظم‌تبار ضمن اشاره به اینکه «آلاء» نمایشی با استفاده از فیگور‌ها و حرکات اریال یوگاست، درباره نگارش نمایشنامه گفت: داستان برگرفته از ذهن خودم است. دنبال قصه‌ای متفاوت در حوزه جنگ بودم چرا که همواره جنگ از زاویه دید زنان و مردان ایرانی روایت می‌شد و من بر آن شدم آن را از نگاه یک عراقی ببینم. دختر عراقی این نمایش که کم‌سن و ساکن ایران است، عاشق شده و با پرستاری ازدواج می‌کند و دختر نیز به پرستاری از مجروحان جنگی می‌پردازد.

او درباره سبک و فضای اجرایی این نمایش عنوان کرد: «آلاء» شیوه اجرایی متفاوتی نیز دارد و در آن از حرکات اریال یوگا که تلفیقی از پیلاتس، یوگا و ژیمناستیک است استفاده شده و داستان در پارچه‌ای هموک روایت می‌شود.

این نویسنده و کارگردان درباره تغییرات این نمایش نسبت به اجرا‌های گذشته آن یادآور شد: «آلاء» به نسبت اجرای جشنواره تغییر نداشته، اما اجرای آن نسبت به تالار مولوی متفاوت است. صدای فرهاد قائمیان به آن اضافه شده و دو سه صحنه و اتصال آن‌ها تغییر کرده است.

کاظم‌تبار درباره ویژگی‌های نمایش اظهار کرد: مهم‌ترین ویژگی «آلاء» این است که تاکنون نمونه‌ای نداشته و آوانگارد است و وقتی این شیوه اجرایی را انتخاب کردیم خطری ما را تهدید می‌کرد و لبه تیغ بودیم، اما خوشبختانه این شیوه بر کار نشست، هر چند سختی‌های خود را داشت. ویژگی دیگر نمایش این است که قصه‌ای متفاوت و عاشقانه دارد و در بستر جنگ روایت می‌شود، اما وجه عاشقانه آن بیشتر است.

او در پایان صحبت‌هایش افزود: ویژگی دیگر این نمایش این است که دارای تعلیق‌های پیاپی است و مخاطب مدام با اتفاق‌های جدید روبرو می‌شود.

در خلاصه داستان «آلاء» آمده است: چیزی تا سحر نمانده، لحظه وداع گاه اندوهگین نیست. هنگامه‌ای که شوق رسیدن در آن باشد. اکنون که جدایی بین‌مان جاری است. من به طلوع خورشید وصال‌مان ایمان دارم. به خنده‌های ممتد کنار هم. به دستانی که دوباره هم‌قسم خواهند شد و عشق، تبلور وجودی‌مان می‌شود.

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سامانه تیوال تهیه کنند.