کارگردان فیلم لوپتو از سینمای انیمیشن می‌گوید:

انیمشین‌های ایرانی می‌توانند با نمونه‌های خارجی رقابت کنند

«لوپتو» نام جدیدترین و بهترین انیمیشن سال 1401 ايران به همت گروهی از انیماتورهای کرمانی، با حمایت مرکز انیمیشن حوزه هنری ساخته شد.

کد خبر: ۱۰۶۳۳۵۷

دوشنبه - ۰۸ اسفند ۱۴۰۱ / February 27, 2023

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو،«انیمیشن سینمایی لوپتو به کارگردانی عباس عسکری و تهیه‌کنندگی محمدحسین صادقی و احسان کاوه داستان پسربچه‌ای است که می‌تواند فرشته‌ای را ببیند و با او حرف بزند. او و پدرش کارگاه تولید اسباب‌بازی دارند و با تولید اسباب‌بازی به آسایشگاه بیماران روحی کمک می‌کنند»، این انیمیشن اکران خود را از اوایل آبان ماه آغاز کرد و تا کنون با گذشت ۱۲ هفته از آغاز اکران خود به فروش لوپتو ۱۸ میلیارد در گیشه رسید و نزدیک به دو میلیارد در سینما سیار فروخته است. یعنی چیزی نزدیک به یک میلیون مخاطب. به همین بهانه و در روز‌های آخر اکران این انیمیشن تاریخی با کارگردان این انیمیشن به گفتگو نشستیم که تقدیم خوانندگان می‌شود.

* درباره موضوع داستان لوپتو برای‌مان بگویید و اينكه چه شد که این نام را برای فیلم انتخاب کردید؟

هسته اصلی داستان لوپتو درباره کارگاه تولید اسباب‌بازی است که تعطیل می‌شود و پسر آقاي کمالی، صاحب کارگاه، وقتی ناامیدی پدرش را می‌بیند تلاش می‌کند تا کارگاه را باز کند.

«لوپتو» نام عروسک‌های دست‌ساز مادربزرگ‌ها در کرمان است؛ البته در طول ساخت فیلم متوجه شدیم که در برخی استان‌های ديگر کشور هم به عروسک‌های دست‌ساز لوپتو می‌گویند. هدف‌مان از نام‌گذاری لوپتو، احیای برخی اسامی است که امروزه دیگر رایج نیستند و کمتر کسی با این نام‌ها آشناست.

* گویا زمان زیادی صرف تولید لوپتو شد، چقدر طول کشید تا لوپتو ساخته شود؟ چند نفر در این پروژه به شما کمک کردند؟

معمولاً تولید انیمیشن، کار زمان‌بری است، به‌ویژه برای تولید انیمیشن سه‌بعدی، در مقایسه با رئال، زمان بیشتری نیاز است.

تولید لوپتو در حقيقت از تابستان95 استارت خورد و پایان سال97، كار تمام شد. فیلمنامه لوپتو را من و فرشاد امین‌زاده نوشتیم، در اوج تولید کار، 30انیماتور حضور داشتند؛ البته تیم قصه 4نفره بود و نگارش جزئیات و دیالوگ‌ها را من و فرشاد امین‌زاده به‌تنهایی انجام دادیم.

* با استقبالی که از لوپتو شد به نظرتان این فیلم توانسته سینمای کودک را احیا کند؟

لوپتو تا یک ماه در گیشه سینماها صدرنشین بود و در طول یک‌ماه و اندی اکران، هنوز هم ازلحاظ فروش و جذب مخاطب جزو برترین‌هاست. به لحاظ سینمای کودک، ما فیلم کم داریم، در همه دنیا انیمیشن‌ها مخاطب بسیاری دارند، چراکه کودکان به همراه خانواده‌های‌شان برای تماشا به سینما می‌روند. اینگونه فیلم‌ها بسته‌ای فرهنگی برای خانواده و کودک است و جزو تفریحات خانوادگي به‌شمار می‌روند. در ایران اما، فیلم کودک به‌خوبی شناخته نشده است و تعداد فیلم‌های کودک چندان زياد نیست. به نظرم باید کیفیت فیلم‌ها بهتر شود تا مخاطب کودک را جذب کند.

* لوپتو چه محتوایی را به مخاطب ارائه می‌دهد؟ آیا فقط یک فیلم برای جذب کودک است؟

در لوپتو، فرشته و ایمان به خدا هست. لوپتو امید و تلاش را در کنار ایمان نشان می‌دهد، ما روز اول که نشستیم ایده لوپتو را بررسی کنیم، محتوا مدنظرمان نبود، هدف‌مان این بود که ببينيم آيا این ایده ظرفیت جذب مخاطب را دارد یا نه، ایده وقتی جذابیت داشته باشد ادامه پیدا می‌کند و محتوا را به‌وجود می‌آورد.

* به نظر شما، لوپتو توانسته با انیمیشن‌های خارجی رقابت کند؟

لوپتو در طول اکران، مخاطب خوبی داشته است. وقتی می‌بینیم در طول یک‌ماه و اندی صدرنشین گیشه سینما بوده، پس قابلیت رقابت را دارد. کودکی که تا چند وقت پیش با تلفن‌همراه یا در تلویزیون، انیمیشن خارجی می‌دید حالا لوپتو را می‌بیند؛ البته رقابت کار ایرانی با خارجی که بودجه بسیاری داشته و با کمک تیمی قوی آماده شده، ناعادلانه است.

* از خاطرات‌تان در طول تولید لوپتو برای‌مان تعریف کنید؟

- چون مراحل تولید انیمیشن طولانی است، همه روزهایش برایم خاطره‌انگیز است. لوپتو با زندگی من پیوند خورده است. زمانی که فیلمنامه را آماده می‌کردم تازه ازدواج کرده بودم و حالا لوپتو را با دخترم تماشا می‌کنم؛ البته لوپتو سال98 آماده اکران بود که به‌دلیل کرونا عقب افتاد. خاطره‌ای که متأثرم کرد مربوط‌به یکی از لوکیشن‌های لوپتوست که خانه‌ای تاریخی با نام شرکت فرش است که بعدها متوجه شدیم تخریب شده و برایم ناراحت‌کننده بود که یک جای سنتی و زیبا خراب شده است.