گزارشی از تاثیر هدفمند کردن یارانه بر مصرف بهینه نان؛

حالا همه قدر «برکت خدا» را می دانند

نان، اين بركت خدا و هنوز قوت غالب تهراني‌ها در هفته اول بعد از اجراي هدفمند شدن يارانه‌ها، ارزش پيدا كرده و مراحل كيفي شدن را طي مي‌كند و صف‌نانوايي‌ها و مقتصد شدن مشتريان، يك صرفه‌جويي بيش از انتظار را رقم خواهد زد.

کد خبر: ۱۰۶۴۶۲

شنبه - ۰۴ دی ۱۳۸۹ / December 25, 2010

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ نانويان اطلاع داشتند كه اول دي‌ماه، زمان اجرايي شدن طرح هدفمند كردن يارانه‌ها در مورد نان و افزايش دو برابري قوت غالب تهراني خواهد بود.

اكثر نانوايان افزايش قيمت نان را از صبح اول دي‌ماه در شيشه دكان كسب‌شان نصب كرده بودند و چشمان خواب‌آلود تهراني ها بعد از خواب چندين دهه بهت زده مي‌شد.

اما نانواياني قليل كه از آرد قبلي خمير درست مي‌كردند، بي‌توجه به افزوده شدن قيمت نان‌ها، نان را به همان نرخ قبلي مي‌فروختند؛ حلال و حرام سرشان مي‌شد و معرفتي كه نمي‌گذاشت بر سود بيشتر خود بيانديشند.

در عصر روز اول اجرايي شدن افزايش قيمت نان، افراد بي‌خبر از اين افزايش، موقع برگشت از سر كار وقتي افزايش قيمت را مشاهده مي‌كردند به جاي 10 قرص نان، به پنج قرص بسنده مي‌كردند؛ صرفه‌جويي از همان روز اول آغاز شده بود و تهراني‌ها در شوك افزايش قيمت نان تازه به مخيله‌شان مي‌آمد كه چقدر بركت خدا را اسراف مي‌كردند.

با رويت صف نان در همان روز اول دي‌ماه، مي‌دانستي كه خبري هست و روزهاي بي‌خبري از هزينه نان به سر آمده و مردم بايد به همان صرفه‌جويي چندين دهه قبل برگردند؛ قيمت تقريبا ناچيز نان چقدر به حيف و ميل‌ها دامن مي‌زد و كم‌كم مردم به تكه‌ نان‌هاي افتاده در سنگ‌فرش خيابان بي‌توجه مي‌شدند.

در اتوبوس‌هاي شهري خيلي‌ها از قيمت نان مي‌پرسيدند و اهميت ديرينه اين بركت خدا و قوت غالب تهراني‌ها هنوز از ياد اين شهروندان فراموش نشده است و وقتي قيمت مسكن دو برابر مي‌شد اين چنين پرس و جو از افزايش قيمت‌ها نمي‌شد.

روز دوم، پنجشنبه، دوم‌ دي ماه، صف‌هاي نانوايان به نصف تقليل پيدا كرده بود، دقت‌ها نانوايان در پخت نان بيشتر شده و كيفيت نان نيز مانند قيمت نان دو برابر شده بود؛ نانوايان هم در ارزاني آرد به حيف و ميل‌ها و بي‌توجهي به كيفيت نان عادت كرده بودند؛ گوش شيطان كر، برخي از نانوايان اصلا دوست نداشتند نان پخت كنند و آردها را با قيمتي چند برابر از قيمت خريدشان به باگتي‌ها بفروشند.

عصر همان روز دوم، برخي از سنگكي‌ها در انتظار مشتري چشم به در دوخته‌اند و براي ورود مشتري لحظه‌شماري مي‌كنند با اينكه زمان پخت را دو ساعت پايين آورده‌اند اما هنوز سنگك‌ها در پيشخوان فلزي جاي خوش كرده‌اند؛ گفت ‌و شنود نانوايان شنيدني است «اي بابا باز تابستان مگسي پيدا مي‌شد و ما هم مگس مي‌پرانديم ولي الان تازه اول زمستان نه پشه‌اي هست و نه مگسي پر مي‌زند.»

روز سوم، جمعه سوم دي‌ماه، همه لواشي‌ها و تافتوني‌ها طبق معمول تعطيل است ولي بربري‌پزها و سنگكي‌ها به پخت‌شان ادامه مي‌دهند؛ صف سنگكي‌ها از يك صف به صورت پراكنده درآمده و مردم انگار از بقالي نان مي‌خرند.

روز چهارم، شنبه چهارم دي‌ماه، صف‌ها باز هم به نصف كاهش پيدا كرده، به كيفيت‌ نان‌‌ها افزوده شده و مشتري‌مداري نانوايان تازه آغاز شده است؛ شوخي نيست در قلّت مشتري نان، يك مشتري هم غنيمت است.

كم كم كنجد پراكني دانه اي از روي بربري ها و سنگك ها رخت بر بسته و قوطي فلزي پر از كنجد فله اي به كلي نيست شده است؛ يادش به خير به اندازه 10 تومان كنجد نمي خريد ولي به قيمت بربري پنجاه تومان و به قيمت سنگك 100 تومان اضافه مي كردند، باز سنگك بدون كنجد يافت مي شد ولي بربري بدون كنجد هرگز.

و اما نان‌خشكي‌ها، روز به روز كاسبي‌شان خشك خواهد شد و درآمد اين قشر نيز در حدود نصف و شايد بيشتر پايين خواهد آمد و ديگر اين همه بر سر قيمت نان خشك نخواهند زد؛ ترازوهايشان دقيق‌تر مي‌شود و خريد فله‌اي‌شان به خريد كيلوگرمي و 100 گرمي ميل پيدا مي‌كند./انتهاي پيام/