تاملی در عرصه موسیقی کشور و یادکردی از گذشته - 1

شکوه بر آستان جانان

موسیقی ما در نظر اهل خبر، موسیقی ملکوت و آسمان‌هاست و پیوند عمیق و دقیقی با هنر و شرف و سنت و اصالت و معماری و دین و آیینمان دارد.

کد خبر: ۱۰۶۸۱۶

دوشنبه - ۰۶ دی ۱۳۸۹ / December 27, 2010

گروه فرهنگي خبرگزاري دانشجو؛ آیا باید بپذیریم که تربیت شنوایی مخاطبان امروز دچار آن چنان آسیبی شده است که دیگر راهی برای بازگشت آن به عرصه شور و شیدایی و لذت آسمانی و حرکت تکاملی اش به سوی معبود باقی نمانده است؟

دور نيست روزگاری که مرغ خوش الحانی چون بنان بر آستانه موسیقی این مرز و بوم نوای گلها را با صوت داوودی اش به یادگار گذاشته و گوش جان ها و دل و دیده روح مخاطبان را به میهمانی جاودانه های شعر و شعور و آوای فاخته دل آسا و روح بخش ملکوت می برده است.

و امروز در کوی و برزن و از رسانه ها و از پخش ماشین ها آنچه به گوش می رسد تنها نای بدآهنگ زغن است که هیچ ربطی به بانگ خوش آهنگ نداشته و ندارد.

تردیدی نیست که چنین وضعیتی ماحصل یک دوره و نتیجه تلاش جدی عده ای است که خواسته و ناخواسته تیشه بر ریشه هنر موسیقی این سامان زده اند و می زنند.

موسیقی ما در نظر اهل خبر، موسیقی ملکوت و آسمان هاست و پیوند عمیق و دقیقی با هنر و شرف و سنت و اصالت و معماری و دین و آیینمان دارد.

این موسیقی برخلاف موسیقی مدرن غربی و شرقی و موسیقی بی ریشه و مبتذل رپ و امثالش که خطی و بی پایه اند، برعکس، یک موسیقی دایره‌ای و گنبدی شکل است که اتفاقا این تعبیر گنبدی شکل به لحاظ رسانایی معنا و مضمون و مقصد، بسیار رسا و گویاست.

براستی چنین وضعیتی معلول چه علت هایی است و نتیجه رفتار و اعمال چه کسانی؟

یکی از واقعیت های دردناک عرصه موسیقی در کشور ما بی برنامه بودن و نبود یک متولی کارآمد و قابل اعتماد به لحاظ سواد موسیقيایی است که در عین حال دارای ضمانت های اجرایی کافی و وافی هم در عرصه نظارت و هم در عرصه تولید و پخش باشد.

واقعیت آن است که عرصه موسیقی در کشور ما دچار یک بلبشوی ساخت و پخش است و در بعد نظارتی هم یک تشتت و سلیقه گرایی عجیب و غریب در آن به چشم می خورد که تا کنون هم نتایج عجیب و غریبی به همراه داشته است.

اینکه گاه یک اثر نازل و مبتذل به وسعت و سرعت منتشر می شود و در مقابل يك اثر ارجمند و فاخر و زیبا، مدت های مدید در گوشه بایگانی خاک می خورد! چنین وضعیتی مصداق چه چیزی می تواند باشد؟

نکته دیگری که در زمینه فضای موسیقی کشور قابل اشاره است، بحث آموزش، تولید، نظارت کیفی و نیز بحث مهم متولیان پوشش موسیقی در سطح جامعه و در بعد کلانش که اصلیترین آن صدا و سیماست، می باشد.

جای دارد که هر یک از موضوعات کحور بحث در نوشتار مستقلی قرار گیرد، بنابراين در بخش های آینده به تفصیل، هر یک را مورد کند و کاو و بررسی کارشناسانه قرار خواهیم داد./انتهاي پيام/