روایت ۳ شاعر از دیدار شاعران با رهبر انقلاب پس از ۳ سال تعطیلی

محمدمهدی سیار، فاطمه نانی‌زاد و الهام نجمی شاعرانی هستند که شب گذشته بنا به رسم هرساله در جلسه شعرخوانی رهبرانقلاب حضور داشتند. این ۳ شاعر از تفاوت‌های امسال و خاطراتی می‌گویند که برایشان رقم خورده است.

کد خبر: ۱۰۶۸۵۶۴

پنجشنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۲ / April 06, 2023

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، دیدار شاعران با مقام معظم رهبری سنتی است که هر ساله در نیمه ماه مبارک رمضان و در میلاد مبارک کریم اهل‌بیت (ع) برگزار می‌شود. این دیدار، سه سال به دلیل شیوع کرونا برگزار نشده بود و فارس در گزارشی از این حسرت طولانی‌مدت یاد کرده بود؛ اینجا بخوانید.

در دیدار امسال که اجرای آن را مرتضی امیری اسفندقه و علیرضا قزوه به‌عهده داشت، شاعرانی، چون مهدی جهاندار، قادر طهماسبی (فرید)، حسین خزایی، محمدامین اکبری، یوسفعلی میرشکاک، محمدمهدی سیار، غلامرضا کافی، حجت‌الاسلام زکریا اخلاقی، محمدجواد شرافت، محمود حبیبی کسبی، الهام صفالو، محمدمهدی عبداللهی، میلاد عرفان‌پور، علیرضا نورعلی‌پور، ولی‌الله کلامی زنجانی، علی‌محمد مؤدب و ... شعرخوانی کردند.

غافل دادیم دل به دستت/ ما را یاد و تو را فراموش!

محمدمهدی سیار با بیان خاطره‌ای از شعرخوانی در جلسه دیدار با رهبری که شب گذشته برگزار شد، می‌گوید: «با موتور خودم را رساندم به رکعت آخر نماز؛ موتوری می‌گفت اگر قسمتت باشد به نماز آقا می‌رسی و در مسیر کلی خاطره از جبهه و یکی به دوهاش با فرمانده‌ها و سردار‌ها گفت. موتوری می‌گفت: ماه رمضان از ظهر تا آخر شب منم و این موتور و از افطار هم که سیگار.

بعد از افطار و قبل از شروع جلسه همین که نشستم و با آقا چشم در چشم شدم ایشان گفتند: «مثل گل آفتابگردان در شب!» این رباعی را سال ۸۸ خوانده بودم در اولین شعرخوانی‌ام در این جلسات. شعرخوانی‌ها با سیدعلی موسوی گرمارودی شروع شد. شاید ۲۰ نفر شعر خوانده بودند و آخرین‌شان اسمش مهدی بود. شعرخوانی او که تمام شد، آقا گفتند: «یک مهدی دیگه هم هست اینجا!»

{$sepehr_media_1935201_400_300}

اول گفتم یک رباعی بدهکارم به این جلسه به دلیل حافظه خوب! آقا بلافاصله گفتند: «یادتون رفته بود! من یک بیتی اونجا خواندم؟ یادتان هست؟» و هم‌زمان زمزمه کردیم: «غافل دادیم دل به دستت/ ما را یاد و تو را فراموش!» رباعی فراموش شده را خواندم و بعد هم غزل. محمد جواد شرافت بعد از جلسه گفت: شنیدی آقا چه «الحمد لله»‌ی گفت بعد از پایان غزلت؟

نشنیده بودم و حالا در فیلم دیدم. الحمد لله رب‌العالمین.

رهبر انقلاب: خود ما هم خیلی دلتنگ این دیدار بودیم

الهام نجمی نیز از حضور پررنگ جوانان و تذکری که به شاعران می‌دادند برای بهبود اشعارشان و ... در دیدار شب گذشته می‌گوید: «امسال بعد از وقفه چند ساله همه شاعران از سر دلتنگی، شور و شوقی که داشتند، بیشتر بود و همه برای دیدن ایشان مشتاقانه سر از پا نمی‌شناختند. البته رهبری هم بعد از افطار گفتند که خود ما هم خیلی دلتنگ این دیدار بودیم. این دلتنگی واقعاً مشخص بود و حضور بیش‌تر چهر‌های جوان هم یکی از ویژگی‌های امسال بود.

در بخشی لیلا حسین‌نیا از تبریز شعرخوانی کردند که رهبری نیز با وی همخوانی کردند و همین امر نشان از توجه ایشان به شعر و شاعر است و البته ایشان شعر را رسانه می‌دانستند.

نجمی از خاطره دیدار با رهبری بعد از سه سال وقفه گفت: خاطره بیادماندنی‌ای که از این دیدار دارم، صمیمت وصف‌ناشدنی بود که رهبری نسبت به شاعران نشان دادند. ایشان در جمع شاعران افطار کردند و من می‌دیدم که برخی از شاعران بعد از تماشای ایشان اشک شوق می‌ریختند.

وی در خصوص تشویق و تذکراتی که رهبری در شعرخوانی شاعران می‌دادند، بیان کرد: در کنار تشویق هم اگر می‌دیدند باید شاعر در شعر تغییری صورت بدهد، تذکر می‌دادند. حتی یکی از شاعران خانم نیز شعری با موضوع سبک زندگی اسلامی خواند که رهبری خیلی تحسین کردند و شاعر لبنانی هم شعر خواند که رهبری نکاتی را به وی گفتند. رهبری از حجت الاسلام زکریا اخلاقی هم برای سرودن شعر‌های قوی و محکم در وزن‌های شعری دشوار تمجید کردند.

نماز امسال لذت نماز در حیاط دلبر سال‌های گذشته را نداشت!

فاطمه نانی‌زاد هم در خصوص بارزترین تفاوت جلسه شب گذشته گفت: بارزترین تفاوت امسال با دیدار‌های گذشته این بود که شاعران بیشتری چه آقا و چه خانم دعوت شده بودند. افزایش مدعوین و شاعران در این دیدار باعث شد تا جلسه در فضایی که سال‌های گذشته برگزار می‌شد، برگزار نشود. به همین دلیل دیدار امسال در حسینیه امام خمینی (ره) برگزار شد. نماز هم بنا به رسم سال‌های گذشته در حیاط خوانده نشد. اما زیبایی نمازی که در آن حیاط دلبر برگزار می‌شد را نداشت.

وی در ادامه افزود: رهبری یک ربع قبل از نماز حضور یافتند و برخی از شاعران به طور خودجوش شعرخوانی کردند. امسال سفره افطاری در سالن مجاور حسینیه امام خمینی (ره) برگزار شد و یک سفره برای آقایان و یک سفره هم برای خانم‌ها پهن شده بود. خدارا شکر این بار توفیق داشتم در نزدیکی جایگاه رهبر افطار کنم. این اتفاق برای من لذتبخش بود. سفره‌ای که ما بودیم در مجاور مقام معظم رهبری بود و فاصله‌مان با آقا در حد یک متر بود. حتی نتوانستیم افطار کنیم؛ چرا که محو دیدن روی ماه رهبری بودیم.

عاشقانه‌ای در مقابل پدر معنوی شاعران

نانی‌زاد در خصوص اتفاقات جالبی که در این دیدار رخ داد، گفت: زیبایی کار آن جا بود که رهبری به مجری برنامه یادآور شدند: چندنفر دیگر شعر بخوانند و یکی از آن‌ها هم محمدمهدی سیار بود. حضرت آقا نحوه برخوردش با سیار خیلی متفاوت بود. در شعرخوانی افشین علاء هم گفتند که شعر‌های شما به ما می‌رسد و این نشان می‌دهد که رهبری در کل سال از فضای ادبی جدا نیستند و در جریان سروده‌ها قرار می‌گیرند.

وی در ادامه افزود: یکی از اتفاقات جالب این بود که مهدی جهاندار فرصت شعرخوانی خود را به همسرش زهرا سپه کار داد. همسرش هم شعری خواند که با توجه به فضای روز، خوب بود. بیتی را خواند که من تا به حال آن را نشنیده بودم و آن هم این بیت بود «مرد مردادی‌ام را دوست دارم» نکته جالب این‌که مهدی جهاندار به همسرش گفته بود این بیت را نخواند، اما او در کنار پدر معنوی‌اش مقام معظم رهبری خواند.

این شاعر همچنین گفت: اولین خانمی که شعر خواند الهام صفالو بود که در ابتدا سلام خانواده‌اش را رساند و همین امر، بابی شد تا هرکس که شعر می‌خواند سلام شهر و دیار و خانواده‌اش را برساند.

نانی‌زاد در خصوص مشکلی که در این دیدار وجود داشت نیز گفت: مسأله‌ای که وجود داشت این بود که صوت با توجه به فضای گسترده حسینه قوی نبود و این امر باعث می‌شد که برخی از اشعاری که آرام خوانده می‌شد، شنیده نشود و رهبری اذیت شوند، اما با این مسأله هم نمی‌گذاشتند تا شعری از دست برود.

از گورِ خفتگان به تغافل گذر مکن

افشین علاء در این برنامه شعری خواند که در پایان گزارش شعر سروده شده وی را می‌خوانیم.

بنشین شبی به خلوت خود در حضور خویش
روشن کن آسمان و زمین را به نور خویش

طوفان اگر گرفت تو کشتی نوح باش
رو کن به‌وقت خشم چو موسی به طور خویش

گمگشته تو در تو نهان است و غافلی
در غیبتش بکوش برای ظهور خویش

دل‌خوش به صید ماهی دریا مشو که تور
گاهی شود اسیر گره‌های کور خویش

تا بگذری ز دره صعب‌العبور عمر
از خود پلی بساز برای عبور خویش

اقلیم توست مُلک سلیمان چرا شدی
قانع به سعی و همت کمتر ز مور خویش

از گور خفتگان به‌تغافل گذر مکن
داری عبور می‌کنی از سنگ گور خویش