دنيا طلبي در نگاه امام خميني(ره)

اي عزيز! تو اگر عارنداري از طلب دنيا، لااقل از مخلوق ضعيف، كه مثل خود توست، طلب مكن. توجه و تعلق نفس به ماديات، انسان را از كاروان انسانها باز مي دارد، و بيرون رفتن از تعلقات مادي و توجه به خداي تبارك و تعالي، انسان را به مقام انسانيت مي رساند.

کد خبر: ۱۰۶۹۰۱

دوشنبه - ۰۶ دی ۱۳۸۹ / December 27, 2010

گروه معارف «خبرگزاری دانشجو»؛ توجه به دنيا چه در قالب کسب مقامات و مراتب و درجات عاليه دنيا و چه در شکل ثروت اندوزي و رفاه طلبي و دوستي زر و زيور بستگي به مراتب ايمان هر شخصي دارد. يعني به هر انداره که انسان از ايمان بالاتري برخوردار باشد، نسبت به جاه و مقام دنيا و زراندوزي بي اعتناتر و دنيا در چشم او حقيرتر خواهد بود. فردي که از مراتب بالايي از ايمان الهي برخوردار باشد به دنيا و قدرتها و ثروت هاي مادي تنها در حد وظيفه، انجام مسئوليت و برآوردن حاجات مادي خود، خانواده و جامعه بدان خواهد نگريست. . در ادامه صحبت ها ي ارزشمند  امام راحل در مورد دنيا طلبي آورده مي شود:

دنيا آني است كه در ماهست ، كه ما را از مبدأ كمال دور مي كند ،و به نفس و نفسانيت خودمان مبتلا مي كند

• هر چه توجه نفس به دنيا بيشتر گردد ،به همان اندازه از توجه به حق و عالم آخرت غافل گردد.

• تمام مفاسد روحاني و اخلاقي و اعمالي ، از حب به دنيا ، و غفلت از حق تعالي و آخرت است.

• علمي كه انسان را به خدا نزديك مي كند، در نفس دنيا طلب باعث دوري بيشتر از درگاه ذي الجلال مي گردد .

• هر چه وجهه قلب به تدبير امور و تعمير دنيا بيشتر شد و علاقه افزون گرديد، غبار ذلت و مسكنت، بر او بيشتر ريزد، و ظلمت مذلت و احتياج ، زياد تر آن را فرا گيرد .

• اي عزيز! تو اگر عارنداري از طلب دنيا، لااقل از مخلوق ضعيف، كه مثل خود توست، طلب مكن .

• توجه و تعلق نفس به ماديات، انسان را از كاروان انسانها باز مي دارد، و بيرون رفتن از تعلقات مادي و توجه به خداي تبارك و تعالي، انسان را به مقام انسانيت مي رساند .

• دنياي مذموم همين است كه انسان توجه داشته باشد ولو به يك تسبيح، و لو به يك كتاب .

• توجه به زرق و برق دنيا انسان را از آن احساس انساني اش مي بُرد .

• اگر بخواهند در ضيافت خدا وارد بشوند ،به اندازه وسع خودشان، بايد از دنيا اعراض كنند و قلبشان رااز دنيا برگردانند .

• ثروتمندان فقرايي هستند در صورت اغنيا ، و نيازمنداني هستند در لباس بي نيازان .

• بيرون رفتن از تعلقات مادي و توجه به خداي تبارك وتعالي، انسان را به مقام انسانيت مي رساند .

• بدان كه اين عالم دنيا، براي نقص و قصور و ضعفي كه در آن است، نه دار كرامت وجاي ثواب حق تعالي است، و نه محل عذاب و عقاب است .

• ترس از مرگ براي كساني است كه دنيا را مقر خود قرار داده ، و از قرارگاه ابدي و جوار رحمت ايزدي بي خبرند .

• هر مقامي كه براي بشر حاصل مي شود ، چه مقامهاي معنوي و چه مقامهاي مادي، روزي گرفته خواهد شد ؛ و آن روز هم نامعلوم است .

• كسي كه رابطه با خدا دارد شكست ندارد.شكست مال كسي است كه آمالش دنيا باشد .

• آنها جان خودشان را براي اسلام و براي مصلحت كشور اسلامي فدا مي كنند ، و ما سر خون آنها اين جا بنشينيم و با هم جنگ و ستيز كنيم!اين در منطق اسلام از بزرگترين گناهان است .

• قدرت طلبي از هر كه باشد ، از شيطان است .

• اين قدر دنبال اين نباشيد كه ما خانه مان چه جور است و زندگي مان چه جوراست و چه...، دنبال آن شرافت انساني باشيد ، دنبال آن معنا باشيد كه شما را پيروز كرد .

• اموري كه مربوط به اين عالم است گذراست، زودگذر هم هست؛ و پيروزيها و شكستها و خوشيها و ناخوشيهاي اين دنيا بيش از چند روزي و مقدار اندكي پايدار نيست .

www.imam-khomeini-isf.com منبع

/انتهای پیام/