پاسداشت 9 دي؛ روز پیوند عاشورایی امام و امت/

از اجتماع بزرگ 23 تير 78 تا حماسه عظيم 9 دي88

اگرچه واكاوي و تحليل حضور با عظمت مردم كشورمان در 23 تير 87 و 9 دي 88 كه در پي بروز دو فتنه خلق شد، در اين نوشتار نمي گنجد، اما سعي بر اين است كه اين دو بحران و حماسه هاي مردمي پس از آن بحران ها به اختصار مورد واكاوي قرار گيرد.

کد خبر: ۱۰۷۱۴۰

سه‌شنبه - ۰۷ دی ۱۳۸۹ / December 28, 2010

گروه انديشه: آنچه كه انقلاب اسلامي را از ساير انقلابات و حكومت هاي معاصر و گذشته متمايز مي كند، هنر عبور از بحران هاي بزرگ و سنگين است. بحران هايي كه هر حكومت و انقلابي را به راحتي به زانو درمي آورد، اما اين انقلاب نشان داد كه نه تنها اين بحران هاي عظيم آن را به زانو در نياورده، بلكه به استحكام بيشتر آن نيز افزوده است.

انقلاب نوپاي اسلامي از بدو تولد تاكنون، همواره با تهاجمات و فتنه هاي زيادي روبه رو بوده، فتنه هايي كه برخي شان به تنهايي براي سرنگوني ده ها حكومت كافي بوده است. اما در اين ميان، دو بحران و فتنه 18 تير 78 و فتنه سبز 88 را مي توان جزو سهمگين ترين و خطرناك ترين بحران ها در طول عمر انقلاب اسلامي ناميد، كه نظام اسلامي با سربلندي و قاطعيت بالا، اين بحران ها را به بهترين نحو ممكن و با حضور گسترده مردم در 23 تير 78 و 9 دي 88 پشت سر گذاشته و مهار كرد.

اگرچه واكاوي و تحليل حضور با عظمت مردم كشورمان در 23 تير 78 و 9 دي 88 كه در پي بروز دو فتنه خلق شد، در اين نوشتار نمي گنجد، اما سعي بر اين است كه اين دو بحران و حماسه هاي مردمي پس از آن بحران ها به اختصار مورد واكاوي قرار گيرد.

1- حماسه 23 تير 78

در تيرماه 78 كميسيون فرهنگي مجلس پنجم طرحي را با عنوان «اصلاحيه قانون مطبوعات» در چهار بند به تصويب رساند. اما شيطنت روزنامه «سلام» در انتشار سند محرمانه اي منتسب به وزارت اطلاعات در 9 تير، با عنوان «سعيد اسلامي ]امامي[» پيشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است» سبب شكايت وزارت اطلاعات از اين روزنامه و بسته شدن آن شد.

در پي بسته شدن روزنامه سلام، ساير نشريات و سياسيون دوم خردادي اين اقدام را «تحديد مطبوعاتي» دانسته و دست به تحريك و تشويق دانشجويان به شورش و آشوب زدند و دانشگاه نقطه شروع اين آشوب ها و «تحديد مطبوعات» اسم رمز اين آشوب ها انتخاب شد.

در آشوب هاي 78، تهران 5 روز ميدان هرج و مرج و اغتشاش گسترده عده اي مزدور و اراذل و اوباش قرار گرفت. حمله به اماكن عمومي و دولتي، سر دادن شعارهاي ساختارشكنانه، حمله به نهادهاي انقلابي و تهديد امنيت ملي از ويژگي هاي اين آشوب بود كه سرانجام با پيام رهبر معظم انقلاب در 22 تير 78حماسه عظيم 23 تير خلق شد. حماسه اي كه به دليل حضور گسترده مردم تهران، مرگ اين فتنه و آشوب چند روزه را به دنبال داشت. اين حماسه را مي توان اولين نوع از حماسه گسترده حضور مردم در پايان بخشي به يك فتنه دانست، فتنه اي كه قصد ساقط كردن نظام را داشت.

2- حماسه 9 دي 88

فتنه سبز كه درست پس از اعلام نتايج انتخابات رياست جمهوري در سال 88 آغاز شد، سرآغاز حوادثي گرديد كه چندين ماه كشور را دستخوش ناامني هاي ناشي از خود قرار داده بود. فتنه گران كه با اسم رمز «تقلب در انتخابات» اين فتنه را كليد زده بودند، با اين بهانه، در مراسمات مختلف دست به اغتشاش و شورش و آشوب زدند و اقداماتي را مرتكب شدند كه در طول تاريخ انقلاب اسلامي منحصر به فرد بود و نشان از سازماندهي اين فتنه، از مدت ها قبل از انتخابات مي داد.

آنچه كه بعدها فتنه گران در اعترافات شان به آن اذعان كردند، مويد اين واقعيت بود كه بحث القاي تقلب و به تبع، اجراي كودتاي مخملي در ايران، از مدت ها قبل در محافل گروهكي اصلاح طلبان طرح گرديده بود كه طرح بحث «صيانت از آرا» در همين راستا ارزيابي مي شود. فتنه گران كه بنا بر برخي اسناد، قبل از انتخابات و در پي نظرسنجي هايي كه خود انجام داده بودند به اين نتيجه رسيده بودند كه كانديداي آنان پيروز انتخابات نخواهد بود، در اقدامي هماهنگ و پيچيده، فتنه اي خطرناك را طراحي كردند كه همانگونه كه گفته شد ما ه ها كشور را به خود مشغول كرده بود. اما با هوشياري و رهبري داهيانه مقام معظم رهبري و حضور به موقع و عظيم مردم ايران در صحنه، اين فتنه رو به افول گذاشت و مرگ اين فتنه گري ها را هم مي توان در حوادث هتاكانه فتنه گران در عاشوراي 88 مشاهده كرد. اقدامي كه بعدها از آن، با عناويني چون «خودكشي فتنه سبز» و «نقطه پاياني نفاق سبز» ياد شد. درست پس از آن بود كه فتنه سبز به اغما فرو رفت و ديگر هيچ تجمعي (هر چند اندك) از سوي فتنه گران را شاهد نبوديم.

به اعتقاد بسياري، نقطه شروع مرگ فتنه گري ها پس از حرمت شكني عاشورا و خشم مردم عزادار به ويژه در اجتماع عظيم چند ده ميليوني مردم تهران و ساير شهرهاي كشور در ضديت با فتنه بود، اجتماع عظيمي كه بسياري آن را بزرگ ترين اجتماع مردمي پس از انقلاب و در دفاع از ارزش هاي نظام و اسلام مي دانند، اجتماع عظيمي كه نقطه پايان فتنه سبز را كليد زد، پاياني كه بعدها هم فتنه گران و هم هواداران داخلي و خارجي آنان به آن اذعان كردند.

حماسه 9 دي 88 را همچنين بايد به عنوان بزرگ ترين تجمع مردمي جهان براي حمايت از حكومت شان نام برد، به همين دليل بايد آن را چون ايام الله گرامي داشت.

3- مقايسه دو حماسه

اگرچه همگان، هر دو تجمع بزرگ 23 تير 78 و 9 دي 88 را حماسه ناميده اند و مردم در هر دو تجمع، براي اتمام حجت با فتنه گران و سركوب آنان و در دفاع از نظام اسلامي به خيابان ها ريختند، اما اين دو حماسه، تفاوت هاي اساسي با هم دارند، كه اين تفاوت ها نيز به بسترهايي برمي گردد كه باعث خلق اين حماسه ها شد.

حماسه 23 تير 78 كه پس از درخواست مقام معظم رهبري و به دنبال پنج روز آشوب و اغتشاشگري عده اي اراذل و اوباش و ضد انقلاب و... خلق شد، اگرچه در آن اغتشاش (18 تير 78) نظام نيز مورد هجمه قرار گرفت، اما خطر جدي، اصل نظام را تهديد نمي كرد و تهديد و خطر آن، از گستردگي زيادي برخوردار نبود و لذا مي بينيم پس از چند روز اغتشاشگري فتنه گران، با حضور مردم در 23 تير 78 همه آشوبگران از ترس مردم ديگر جلوه گري نكرده و اين آشوب در نطفه خفه شد، اما فتنه 88 فتنه اي عظيم بود كه مي توان آن را بزرگ ترين فتنه پس از پيروزي انقلاب اسلامي تا حال حاضر نام برد، فتنه اي كه در آن براي اولين بار تمام جريانات اپوزيسيون داخل و خارج و حتي برخي خواص داخل نظام، به طور هماهنگ در اجراي آن نقش داشتند و غرب و آمريكا و حتي برخي همسايگان منطقه اي نيز براي اولين بار و به صورت عريان و خارج از عرف بين الملل، به آن وارد شده و رسماً از فتنه گران حمايت كرده و استراتژي سرنگوني نظام را دنبال كردند.

فتنه سبز، اصل و بنيان نظام را هدف قرار داده بود و دشمنان داخلي و خارجي با تمام توان در آن شركت داشتند و در آشوب ها و حمايت از آشوبگران، سنگ تمام گذاشتند. از فتنه سبز به عنوان، طولاني ترين فتنه به لحاظ مدت زمان آن در تاريخ انقلاب اسلامي نيز مي توان ياد كرد.

اين فتنه، فتنه اي بود كه حداقل 8 ماه طول كشيد. و اگرچه اكنون به لحاظ ميداني جمع شده و خطر جدي براي نظام ندارد، اما هنوز تمام نشده است، يعني كاملاً نمرده و به ويژه، عقبه خارج نشين آن هنوز در فتنه مي دمند. اين فتنه، فتنه اي بود كه برخي خواص بي بصيرت و دنيادوست و جاه طلب در آن مردود شدند.

در يك كلام، فتنه 88 به لحاظ عظمت خطر و تهديد امنيت يك كشور، نه در ايران و نه در هيچ كشوري، سابقه نداشته و ندارد. به همين دليل است كه حماسه 9 دي نيز به همان دلايل، بزرگ و عظيم محسوب مي شود. فتنه سبز با تمام بزرگي و سهمگين بودن آن، باز هم با رهبري داهيانه مقام معظم رهبري و حضور گسترده مردم بود كه به خاموشي رفت و از حيز انتفاع براي دشمنان خارج شد.

در اين ميان، حماسه 9 دي و حضور چند ميليوني مردم تهران و ده ها ميليوني مردم ساير شهرهاي كشورمان، تير خلاصي براي پايان فتنه گري هاي پس از انتخابات بود. به نظر مي رسد، حماسه 9 دي نه تنها با حماسه 23 تير 78 كه با هيچ حماسه ديگري قابل قياس نيست اگرچه حماسه دفاع مقدس، بسيار عظيم بود اما در آنجا دشمن مشخص و عيان بود و اكثريت مردم و خواص نيز در شناخت دشمن شكي نداشتند. اما در فتنه 88 نظام با طراحي ها و سازماندهي هاي پيچيده و خطرناكي روبه رو بود كه تا آن زمان با آن مواجه نشده بود. به همين دليل، عده اي حتي خواص تا قبل از هتك حرمت عاشورا، فتنه بودن فتنه را باور نداشتند.

حماسه 9 دي را فقط با 9 دي مي توان قياس كرد، يعني اگرچه 23 تير نيز حماسه اي بزرگ بود، اما در برابر فتنه 88 و حماسه 9 دي به هيچ وجه قابل قياس نيست. حماسه 9 دي، نظام و كشورمان را براي سال ها بيمه كرد، پس نبايد بگذاريم حماسه 9 دي در هياهوي زندگي روزمره مان گم شود. حماسه 9 دي را بايد گرامي داشت، آنچنان كه در شأن آن روز بزرگ است.

نويسنده:علي اسماعيلي

/انتهاي پيام/