بدون نیاز به ویروس، ژن سرکوب‌گر تومور وارد بدن می‌شود

شرکت جنپرکس داد‌ه‌های مربوط به پلتفرم رهایش ترکیبات ژن‌درمانی به تومور‌های سرطانی را در نشت سالانه انجمن آمریکایی تحقیقات سرطان ارائه کرد.

کد خبر: ۱۰۷۱۵۵۱

سه‌شنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۲ / April 25, 2023

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شرکت جنپرکس داد‌ه‌های مربوط به پلتفرم رهایش ترکیبات ژن‌درمانی به تومور‌های سرطانی را در نشت سالانه انجمن آمریکایی تحقیقات سرطان ارائه کرد. این پلتفرم با استفاده از نانوذرات و بی‌نیاز از ترکیبات ویروسی، ژن سرکوبگر تومور را وارد محیط مورد نظر می‌کند.

شرکت جنپرکس (Genprex)، یکی از شرکت‌های فعال در حوزه ژن درمانی در مرحله بالینی است که روی توسعه روش‌های درمانی برای کمک به بیماران مبتلا به سرطان و دیابت متمرکز است. این شرکت اعلام کرد که داده‌های بالینی مربوط به فناوری خود را روی درمان سلول سرطان ریه منتشر می‌کند. Reqorsa از سیستم تحویل نانوذرات ONCOPREX شرکت جنپرکس استفاده می‌کند و ژن TUSC ۲ سرکوبگر تومور را به‌عنوان عنصر حیاتی با خود دارد. این دارو که به صورت داخل وریدی تجویز می‌شود شامل ژن TUSC ۲ است که در یک نانوذره ساخته شده از مولکول‌های لیپیدی دارای بار الکتریکی مثبت خالص محصور شده است. این فناوری می‌تواند دقیقاً روی سلول‌های سرطانی هدف که معمولاً دارای بار الکتریکی منفی هستند، اثر کند. این فناوری در نشت سالانه ۲۰۲۳ انجمن آمریکایی تحقیقات سرطان (AACR) ارائه شد که از ۱۴ تا ۱۸ آوریل ۲۰۲۳ در اورلاندو، فلوریدا برگزار شده است.

رودنی وارنر از مدیران شرکت جنپرکس می‌گوید: «ما خوشحالیم که این داده‌های مثبت را که از پتانسیل درمانی سیستم رهایش غیر ویروسی ما پشتیبانی می‌کند، منتشر می‌کنیم. این محصول از فناوری REQORSA® بهره‌مند است، که پیش از این توسط محققان پیشرو در حوزه سرطان مورد استفاده قرار گرفته است.»

وارنر اظهار داشت: «داده‌های بالینی شواهد بیشتری را ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد سیستم تحویل نانوذرات Oncoprex® با استفاده از ژن‌های غیر از ژن TUSC ۲ که قبلاً در آزمایشات بالینی با Reqorsa® استفاده شده، توانایی موفقیت دارند. این نتایج قانع کننده به ما اطمینان بیشتری برای کاربرد سیستم تحویل غیر ویروسی می‌دهد، که ممکن است در آینده مسیر‌های متعددی برای توسعه دارو باز کند.»

سیستم تحویل نانوذرات Oncoprex®، یک رویکرد جدید غیر ویروسی است که با استفاده از نانوذرات لیپیدی، ژن‌های سرکوبگر تومور که در طول دوره رشد سرطان حذف شده‌اند را به محیط اضافه می‌کند. این پلتفرم امکان تحویل داخل وریدی ژن‌های مختلف سرکوبگر تومور و ژن‌های بالقوه دیگر را فراهم می‌کند تا بدون خطر سمیت که اغلب با سیستم‌های تحویل ویروسی همراه است، به یک تأثیر درمانی برسد.