سعید جلیلی: اهمیت معلم به بینشی است که می‌تواند به جامعه ببخشد

صبح دوشنبه ۱۱ اردیبهشت، نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی در جمع دانشجویان دانشگاه تربیت دبیری شهید رجایی به دعوت جامعه اسلامی دانشجویا این دانشگاه حضور یافت و سخنرانی کرد.

کد خبر: ۱۰۷۲۹۹۲

سه‌شنبه - ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۲ / May 02, 2023

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، صبح دوشنبه 11 اردیبهشت، نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی در جمع دانشجویان دانشگاه تربیت دبیری شهید رجایی به دعوت جامعه اسلامی دانشجویا این دانشگاه حضور یافت و سخنرانی کرد. این مراسم به مناسب سالروز شهادت استاد معلم شهید مطهری و تکریم مقام معلم، در دانشگاه تربیت دبیری شهید برگزار شد.

اهمیت معلم نه فقط برای افزایش دانش بلکه به بینشی است که می‌تواند به جامعه ببخشد

اهمیت علم و دانش در این امر بروز پیدا می‌کند که علم می‌تواند فرد یا جامعه‌ای را از جهل عبور بدهد. یادگیری صرفا برای کسب و افزودن اطلاعات جدید نیست بلکه در فرآیند یادگیری، فرد یا جامعه جهت پیدا می‌کند؛ بنابراین اهمیت معلم نه فقط برای افزایش دانش بلکه به بینشی است که می‌تواند در فرآیند تدریس به دانش‌آموزان و یا حتی به جامعه ببخشد.

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های نسل جوان ما نگرانی از آینده است. این نگرانی منطقی‌یست، زیرا انسان با عمر کوتاهی که دارد همواره خواستار سپری کردن این عمر در یک افق و چشم اندازی‌یست که بتواند او را به کمال و سعادت برساند. این چشم انداز و افقی که انسان می‌خواهد عمر کوتاه خود را در آن سپری کند از طریق علم و دانش روشن می‌گردد و به همین دلیل در تعابیر دینی اسلام علم را همواره به چراغ و روشنگر راه تعبیر می‌شود.

یکی از بهترین راه برای انتخاب مسیر درست، استفاده کردن از تجربه گذشتگان و سایر جوامع است

انسان می‌تواند در این مسیر، راه‌های مختلفی را تجربه کند، اما مشکل اصلی او در این مسیر عمر کوتاهی‌ایست که نمی‌توان این عمر را مجدد زیست کرد یکی از بهترین راه برای انتخاب مسیر درست، استفاده کردن از تجربه‌ی گذشتگان و سایر جوامع است. قرآن کریم در آیاتی این راه حل را مکرر پیشنهاد داده است که با بررسی وضعیت و عاقبت سایر اقوام و جوامع بشری مسیر درست را انتخاب نماید.

هرچقدر گستره آگاهی‌ها و دانش بیشتر باشد و این علم نه به صورت سطحی بلکه به آن عمق داده شود آینده روشن‌تری در انتظار این جامعه قرار می‌گیرد.

اگر جوامع مختلف این آگاهی را داشته باشند که مبتنی بر علم و دانش حرکت کنند و به نگاه خود عمق بخشند و آن را جهت بدهند آنگاه ما شاهد یک جامعه موفق و پیشرفته در مسیر درست سعادت خواهیم بود. در این مسیر هرچقدر دامنه گستره آگاهی‌ها و دانش بیشتر باشد و این علم نه به صورت سطحی بلکه به آن عمق داده شود آینده روشن‌تری در انتظار این جامعه قرار می‌گیرد.

حرکت به سوی آینده‌ای درست منوط به لوازمی‌ایست که یکی از آن عمق بخشیدن به علم و آگاهی جامعه است تا بتوان شناخت دقیق‌تری از مسیر پیدا نمود.

همانطوری که پزشک برای تجویز درست نیازمند تشخیصی درست است. نقش سترگ معلم در جامعه در این نکته نهفته است که او می‌تواند جامعه را از جهل به علم برساند و به آگاهی جامعه عمق ببخشد. نقشی که انبیاء الهی در طول تاریخ بشریت ایفا کردند و نگذاشتند انسان‌ها در عمر محدو خود دچار خسران بشوند.

جامعه‌ی جاهلی یک جامعه مربوط به هزار سال پیش در یک محیط جغرافیایی محدود نیست. جامعه‌ی جاهلی مختصاتی دارد که شاید در همین عصر جدید نیز این مختصات و ویژگی‌ها در شکل‌های مختلف خود بروز پیدا کند.

یکی از ویژگی‌های بارز جامعه جاهلی در زمان پیامبر هجوگویی بود. /در چنین جامعه‌ای منطق، استدلال، علم و آگاهی مبنای سخن قرار نمی‌گرفت بلکه سخنوری و میزان هجو و سرعت در بیان مبنای پذیرش حرف در جامعه می‌شد.

یکی از ویژگی‌های بارز جامعه جاهلی در زمان پیامبر هجوگویی بود. در تاریخ شاهد هستیم که درآن زمان هر قبیله یا شخصی که می‌خواست علیه قبیله یا فردی دیگر اقدام کند پیش از اقدام نظامی و جنگی، از طریق، سخنوری و هجوگویی غلبه لازم را پیدا می‌کرد. در چنین جامعه‌ای منطق، استدلال، علم و آگاهی مبنای سخن قرار نمی‌گرفت بلکه سخنوری و میزان هجو و سرعت در بیان مبنای پذیرش حرف در جامعه می‌شد. هرکس زودتر حرفی را بیان می‌کرد امکان پذیرش آن حرف توسط جامعه افزایش پیدا می‌کرد. سخنوری در آن دوران نقش رسانه را در جامعه را ایفا می‌نمود.

در عصر کنونی پس از گذشت قرن‌ها شاهد آن هستیم که این ویژگی عصر جاهلی با شکلی نوین در جامعه حضور پیدا کرده است. اگر در فضای مجازی و رسانه‌های مختلف، استدلال و منطق مبنای حرف قرار نگیرد بلکه صرفا سرعت انتشار یک خبر یا اگر دنبال کنندگان معیار پذیرش آن خبر در جامعه باشد بدون اینکه راستی و درستی خبر مشخص شود. به جای تعمق بخشیدن به سخن یا مبنا قرار دادن منطق و استدلال در سخن، صرف اینکه چه کسی اول جمله‌ای بگوید ویا یک خبر چه مقدار انتشار پیدا کند مبنای پذیرش باشد، این فضا فضای عالمانه‌ای نخواهد بود و به جامعه‌ی جاهلی نزدیک است به ویژه در صورتی که همین سخنان بی‌منطق مبنای جهت‌گیری جامعه شود و دغدغه‌ها و سئوالات به سمت این مطالب زرد سوق پیدا کند در حالی که مسائل اصلی و مهم‌تر در حاشیه قرار می‌گیرد.

البته این به معنایی نفی ابزار رسانه‌ای نیست بلکه بحث بر سر محتوایی‌ایست که از طریق این ابزار بیان می‌شود. شعر ابزاری ایست که در جامعه جاهلی محتوای هجو را با آن انتقال می‌دادنداما در تمدن اسلامی بسیار سخنان حکیمانه و عالمانه را نیز از طریق همین شعر و ادبیات بیان می‌کردند در این دوران نیز ابزار رسانه‌ای می‌تواند به رشد حکمت و عقل در جامعه کمک کند.

این معلم است که می‌تواند به آگاهی نسل جوان ما عمق ببخشد و مبنای پذیرش سخنان را استدلال و منطق قرار دهد مانند نقشی که انبیاءالهی ایفا کرده‌اند

ارزش علم و معلم در عصر ما در این است که بتواند به دانش جامعه، بینش بدهد و این جامعه را به سمت علم و عقل سوق بدهد. این معلم است که می‌تواند به آگاهی نسل جوان ما عمق ببخشد و مبنای پذیرش سخنان را استدلال و منطق قرار دهد و اینگونه جامعه را به سمت آگاهی و سعادت هدایت کند مانند نقشی که انبیاءالهی ایفا کرده‌اند. تکریم معلم برای این است که معلم می‌تواند در نگاه به مسائل مهم و اصلی کشور عمق ببخشد.

اگر قرار باشد در جامعه‌ای مبنای پذیرش سخن، علم نباشد آنگاه در آن جامعه علم و معلم ارزشی پیدا نخواهد کرد و کنار گذاشته می‌شود و ارزش‌های جامعه به سراغ افرادی می‌رود که سخنانی با مبنای غیرعلم و منطق در جامعه بیان می‌کنند.

برخی موضوعات که مربوط به مصلحت عمومی کشور است باید توسط جامعه دانشگاهی و علمی عمق داده شود

برخی موضوعات که مربوط به مصلحت عمومی کشور است باید در مباحث و گفتگو‌ها محور قرار گرفته و توسط جامعه دانشگاهی و علمی به آن عمق داده شود نه اینکه جامعه صرفا به سمت موضوعی برود که ارزشی نداشته و صرفا، چون این موضوع زود پخش شده، اهمیت پیدا کرده است.

از نشانه‌های رشد یک جامعه به سمت حقیقت، یعنی حقیقت، عبور از نشانه‌های جاهلی است.

یکی از نقش‌های شهید بزگوار و معلم انقلاب، شهید مطهری در این بود که می‌توانست به دانش جامعه عمق داده و آن را جهت بدهد. سره از ناسره را برای مردم بیان کند و علم و منطق را مبنای پذیرش سخن در جامعه قرار دهد. این معلم در همه عرصه‌هایی که فعالیت می‌نمود چه در فلسفه چه در بررسی دین چه در بررسی جامعه و یا حتی در تبیین داستان کودکان آن بینش لازم و جهت درستی که می‌شناخت را ارائه می‌داد تا یک جامعه به آن سمت حرکت کند.