سرپرست دانشگاه صنایع و معادن:

سیاست حکمرانی کارآفرین باید کل نگر باشد

سرپرست دانشگاه صنایع و معادن ایران گفت: یکی ازچالش‌های دولت این است که سیاست‌هایی را توسعه دهد که اثر بخش باشد، و منجر به جلوگیری ازمداخله مستقیم در روند کارآفرینی شود.

کد خبر: ۱۰۷۶۵۹۷

دوشنبه - ۰۱ خرداد ۱۴۰۲ / May 22, 2023

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری دانشجو اولین همایش حکمرانی کارآفرین، با موضوع بنگاه کارآفرین، محور توسعه اقتصاد دانش بنیان ۳۱ اردیبهشت با حضور مسئولین، اساتید دانشگاهی و کارآفرینان و صاحب نظران این حوزه در محل دانشگاه صنایع و معادن ایران برگزار شد.

دراین همایش که با مشارکت دانشگاه صنایع و معادن ایران و انجمن علمی کارآفرینی کسب و کار‌های نوین ایران برگزار شد، سید علیرضا شجاعی سرپرست دانشگاه صنایع و معادن ایران طی سخنانی با عنوان از بنگاه کارآفرین تا حکمرانی هوشمند کارآفرین به نقش حکمرانی هوشمند در توسعه اکوسیستم کارآفرینی پرداخت.
شجاعی ضمن تشریح اهمیت تاثیرگذاری کیفیت حکمرانی بر کارآفرینی و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و توسعه زیست بوم‌های کارافرینی اظهار داشت: حکمرانی خوب نیازمند رویکردی گسترده نسبت به مشارکت طیف وسیعی از گروه‌ها شامل دولت، جامعه مدنی و بخش خصوصی به صورت شفاف است.
وی تاکید کرد: کیفیت یک حکمرانی خوب نشان دهنده توانایی دولت‌ها در تدوین و اجرای سیاست‌های تأثیرگذار در بهبود فضای کسب و کار، رشد و توسعه اقتصادی و گسترش کارآفرینی است.
سرپرست دانشگاه صنایع و معادن ایران افزود: امروزه توسعه کشورها، به میزان فعالیت‌های کارآفرینانه وابسته است و کارآفرینی عامل مهمی در بسیاری از کشور‌های توسعه‌یافته و برخی از کشور‌های در حال توسعه است. چگونگی حکمرانی نیز از جمله عواملی است که بر فعالیت‌های کارآفرینانه اثر می‌گذارد و حکمرانی پایدار می‌تواند بسترساز و تسهیل‌کننده فعالیت‌های کارآفرینانه باشد.
شجاعی خاطرنشان کرد: سیاستمداران، سیاستگذاران و افراد نه تنها نگران عرضه کارآفرینان بالقوه به اقتصاد خود هستند، بلکه از رشد پایدار اقتصاد موجود نیز اطمینان دارند. این علاقه روزافزون به کارآفرینی به عنوان ابزاری برای حل مشکلات و توسعه، بر دنیای تحقیقات نیز تأثیر گذاشته است.
وی توضیح داد: حکمرانی کارآفرینی به سیستمی اطلاق می‌شود که در آن دولت‌ها شرایط و محیط کسب و کار را برای فعالیت‌های کارآفرینان فراهم می‌کنند. این سیستم شامل قوانین و رویه‌ها و اقداماتی است که کارآفرینان را برای تصمیم‌گیری در خصوص سرمایه‌گذاری و توسعه ایده‌های نوآورانه حمایت می‌کند.
سرپرست دانشگاه صنایع و معادن ایران تاکید کرد: حکمرانی خوب برای حصول اطمینان از اینکه کارآفرینان قادر به توسعه ایده‌های نوآورانه و مدیریت مؤثر کسب و کار خود و حفاظت از منافع ذینفعان خود هستند، ضروری است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به  موضوع کارآفرینان فناوری و تامین منابع مورد نیاز برای آنان از طریق سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر پرداخت.
شجاعی در خصوص نقش دولت برای تحریک اکوسیستم‌های کارآفرینی گفت: یکی ازچالش‌های دولت این است که سیاست‌هایی را توسعه دهد که اثر بخش باشد، و منجر به جلوگیری ازمداخله مستقیم در روند کارآفرینی شود.
وی افزود: حکمرانان دولت می‌توانند نقش مهمی در تقویت بنگاه اقتصادی و نوآوری ایفا کنند. نقش آن‌ها هدایت ادارات و سازمان‌های دولتی برای تمرکز بر مشکل و توسعه سیاست‌های موثر است. حکمرانانی که درک خوبی از چیستی اکوسیستم‌های کارآفرینی، نحوه شکل‌گیری و نقش و محدودیت‌های سیاست دولت داشته باشند، برای ایجاد نتایج مؤثرتر مناسب هستند.
وی با بیان این نکته که اولین مورد از این سیاست‌ها تلاش برای رشد تعداد کل شرکت‌ها از طریق برنامه‌های راه اندازی کسب و کار، تامین مالی سرمایه گذاری خطرپذیر و سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه یا انتقال فناوری متمرکز است پیشنهاد کرد: این سیاست‌ها می‌تواند شامل انکوباتور‌های تجاری یا فناوری، کمک‌های مالی، مشوق‌های مالیاتی و برنامه‌های حمایتی نیز باشد.
سرپرست دانشگاه صنایع و معادن ایران با تاکید بر این که هیچ فرمول جادویی برای موفقیت کسب و کار‌های نوآور و دانش بنیان وجود ندارد با توصیه برای سیاست دولت اظهار داشت: تدوین خط مشی مؤثر برای اکوسیستم‌های کارآفرینی مستلزم مشارکت فعال وزرای دولت است که با کارمندان ارشد دولتی که به عنوان «کارآفرینان نهادی» برای شکل دادن و توانمندسازی سیاست‌ها و برنامه‌ها عمل می‌کنند، کار می‌کنند لذا سیاستی باید توسعه یابد که کل نگر باشد و تمام اجزای اکوسیستم را در بر گیرد نه اینکه به دنبال «چیدن گیلاس» مناطق مورد علاقه خاص باشد.
وی در پایان توصیه کرد: سیاست دولت برای کارآفرینی باید تشویق به رشد در تمام بخش‌های صنعت از جمله شرکت‌های با تکنولوژی پایین، متوسط و پیشرفته باشد و با اتخاذ یک رویکردی که مسئولیت را به مقامات محلی و منطقه‌ای واگذار می‌کند بین سیاست کارآفرینی که ماهیتی رابطه‌ای دارد با سیاست کسب و کار کوچک که ماهیتی معامله‌ای دارد تمایز قائل شود.