رسانه آمریکایی خبر داد:

بهبود روابط چین و هند در سایه شباهت فکری

رسانه آمریکایی بلومبرگ با اشاره به افشای توافق نخست وزیر هند و رییس جمهور چین، برای عادی سازی روابط، نوشت: مودی و شی جینپینگ تفاوت‌های زیادی با هم دارند، اما وجوه مشترک زیادی میان دو کشور دیده می‌شود که می‌تواند عامل برقراری روابط پایدار باشد.

کد خبر: ۱۰۸۹۲۵۳

يکشنبه - ۰۸ مرداد ۱۴۰۲ / July 30, 2023

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، رسانه تحلیلی بلومبرگ در گزارشی با اشاره به انتشار مدارک گفتگو میان هند و چین برای عادی سازی روابط میان دو کشور نوشت: در چشم انداز پیچیده ژئوپلیتیک امروز صف‌بندی قدرت‌های بزرگ ناپایدار است، نمونه آن دوستی ظاهری هند با آمریکا است.

در حالی که واشنگتن به تازگی برای نارندرا مودی فرش قرمز (به معنای واقعی کلمه) پهن کرده و این رفتار به معنی استقبال آمریکا از خواسته‌های هند است، اندیشه توسعه نخست وزیر هند شباهت زیادی با برنامه‌های پکن دارد و همان طور که قهرمانان پیشین صادرات آسیا (ژاپن، تایوان و کره جنوبی) به سرمایه گذاران توسعه چین تبدیل شدند، چین با موقعیت مالی و دانشی که دارد می‌تواند به هند کمک کند.

«بیسواجیت دار»، استاد اقتصاد از دانشگاه جواهر لعل نهرو در دهلی نو که به دولت مودی و دولت‌های قبل از آن در تجارت مشاوره داده، می‌گوید: چین از بسیاری جهات شریک طبیعی هند برای سرمایه گذاری و تجارت است.

در حال حاضر، تنش بر سر مرز هند با چین گاهی با خشونت همراه است، اما این هفته نشانه‌هایی از پتانسیل تغییر در روابط دو کشور مشاهده شد، سه روز پیش (۲۷ ژوییه، ۵ مرداد) پس از ملاقات مشاور امنیت ملی هند آجیت دوال با همتای چینی خود وانگ یی در یک کنفرانس مشخص شد که اواخر سال گذشته مودی و رئیس جمهور چین شی جین پینگ در مورد ثبات روابط دوجانبه گفتگو کرده اند و در آن زمان، مقامات هند درباره آن سخنی نگفته اند.

البته به نظر می‌رسد مودی شخصا به دنبال یافتن شریک در میان کشور‌های پیشرفته است. او روز جمعه در کنفرانسی در ایالت گجرات گفت: جهان به یک زنجیره تامین قابل اعتماد نیاز دارد. چه کسی می‌تواند شریک بهتری از بزرگترین دموکراسی جهان باشد؟

«جانت یلن»، وزیر خزانه داری آمریکا، به طور واضح این پیام را دریافت کرده است و به رغم سلسله مراتب اقتدارگرایانه مودی و تضعیف هنجار‌های دموکراتیک توسط دولت او، یلن روابط خود را با هند گسترش داد و از نوامبر گذشته سه بار به این کشور سفر کرد.

در نگاه اول، هند در بسیاری از موضوعات، به جز وسعت سرزمین و جمعیت، شباهت کمی به چین دارد. هند انتخابات چند حزبی و نهاد‌های جامعه مدنی را دارد که پروژه‌های دولتی را کند می‌کنند، همان‌طور که در سایر دموکراسی‌ها این کار انجام می‌شود، اما قطعاً در چین تحت مدیریت کمونیست‌ها این طور نیست و سیستم حقوقی هند از استقلالی برخوردار است برای همسایه شمال شرقی ناشناخته است.

با این وجود، تشابهات هند با چین به راحتی آشکار می‌شود، به عنوان مثال هیچ جایگزین آشکاری برای مودی به عنوان رهبر و پرچمدار پیشرفت وجود ندارد این برای اولین بار از زمان دولت ایندیرا گاندی است که یک نخست وزیر، با چنین قدرتی ظاهر می‌شود. اپوزیسیون دولت مودی پراکنده است و راهول گاندی، رئیس حزب کنگره که زمانی حاکم بود، با اتهامات جدی توسط حزب مودی هدف قرار گرفته است که ممکن است مانع از مشارکت گاندی در انتخابات ۲۰۲۴ شود.

فقدان یک جانشین قابل قبول، قدرت مودی را برای استفاده از قدرت‌های فدرال گسترش می‌دهد. بیسواجیت دار، می‌گوید: در واقع، دولت مودی رویکردی اقتدارگرا را برای پیشبرد توسعه به کار می‌گیرد و مخالفت با تملک زمین را که در گذشته پروژه‌ها را متوقف کرده بود را از بین می‌برد.‌ای

دار اضافه کرد: با استفاده کامل از «ابهام سازنده ای» که در قوانین وجود دارد با اعمال فشار بر دادگاه‌ها می‌توان نفوذ افراد و گروه‌های مدنی را محدود کرد، برای مثال در ۹ سال گذشته برای کمک به کسب‌وکار‌ها حدود ۲۰۰۰ قانون لغو شده است.

تأکید بر توسعه و رشد به‌عنوان کلید رهایی میلیون‌ها نفر از فقر، با منافع فرعی برای اشخاص، به وضوح با رویکرد شی جی پینگ منطبق است، مودی همچنین در تلاش برای ساختن یک روایت ملی غرور آفرین و ایجاد مشروعیت با پرداختن به مشکلات رایج هند است.

دولت مودی یک برنامه کارت هویت ملی را اجرا کرده است که اجازه توزیع مستقیم مزایای رفاهی را می‌دهد، یک حرکت اثرگذار که با کنار گذاشتن مقاماتی که قبلاً این مزایا را توزیع می‌کردند، راه‌های فساد را کاهش می‌دهد. از سوی دیگر این برنامه که به نام آدار (Aadhaar) شناخته می‌شود، از روش شناسایی بیومتریک استفاده می‌کند و نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی را افزایش می‌دهد.

پایتخت هند به طرز چشمگیری در حال تغییر شکل است، یک موزه ملی جدید بزرگ در راه است که به مودی این فرصت را می‌دهد تا نسخه خود را از داستان هند تعریف کند و به عنوان یک هندوی ملی گرا، ممکن است به ضرر بخش‌های بزرگی از جامعه هند به ویژه مسلمانان باشد که به طور فزاینده‌ای هدف خشونت قرار گرفته اند.

مطمئناً برنامه مودی و شی جی پینگ هنوز تفاوت‌های زیادی با هم دارند، بخش خصوصی پرتکاپوی هند دارای مزایای بالقوه زیادی برای کشور جنوب آسیا است، هند از برخی جهات حتی فراتر از آمریکا با چین رو در رو شده است همانطور که در ممنوعیت ملی تیک تاک (TikTok) دیده می‌شود در حالی که امریکا این اقدام را در برنامه ندارد.

از سوی دیگر تنش‌های ژئوپلیتیکی ادامه دارد، شی با دیگر شرکای خود مانند فیلیپین، نشان داده است که برای پکن دشوار است که ادعا‌های ارضی یا دریایی خود را برای منافع استراتژیک گسترده‌تر کنار بگذارد راما در سمت دیگر با وجود گفت و گوی خوب جو بایدن رئیس جمهوری آمریکا با نارندرا مودی، هیچ پیشنهاد تجاری و سرمایه گذاری ملموسی از سوی آمریکا به سوی هند نرفت که گزینه‌های زیادی را در دهلی نو روی میز باقی می‌گذارد.

دار می‌گوید: دولت بایدن باید هند را کشف کند و به سرعت این کار را انجام دهد، قبل از اینکه خیلی دیر شود.