حجاب و آزادی زن

زن با حجاب، مظهر عفاف شناخته شده است و لذا در خانه و خارج خانه مزاحمتی ندارد و آزادانه دنبال کارها و مسئولیت‏های خویش است.

کد خبر: ۱۰۹۲۸۱

يکشنبه - ۲۶ دی ۱۳۸۹ / January 16, 2011

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ «اینکه زنان باید حجاب را رعایت کنند، زور و دستوری از ناحیه مردان نیست تا آزادی آنان را سلب کنند، بلکه وظیفه شرعی آنان است که حجاب را رعایت کنند. زنان با حجاب در فعالیت‏ها و رفت و آمدهای خود، آزادترند؛ زیرا مردان بوالهوس اطمینان دارند که اینها، طعمه و ملعبه نمی‏شوند؛ بنابراین کمتر بر آنها ایجاد مزاحمت می‏کنند.

زن با حجاب، مظهر عفاف شناخته شده است و لذا در خانه و خارج خانه مزاحمتی ندارد. و آزادانه دنبال کارها و مسئولیت‏های خویش است» (مطهری، ۱۳۷۳، ص ۱۰۰ـ۱۰۱).

قرآن کریم در دو مورد به این مطلب اشاره کرده است. یکی اینکه می‏فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَن یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِیًما» (احزاب: ۵۹): ای پیامبر به زنان و دختران خود و به زنان مؤمن بگو که پوشش‏هایشان را به خود بپیچند که این، نزدیک‏تر است به اینکه به پاکی و عفاف شناخته شوند که از طرف افراد هرزه مورد آزار و اذیت قرار نگیرند و خداوند آموزگار و مهربان است.

ام سلمه، همسر پیامبر گرامی اسلام می‏گوید: هنگامی که این آیه نازل شد،زنان انصار در موقع خروج از خانه، چنان خود را در پوشش سیاه می‏پوشیدند که گویا روی سر آنها کلاغ نشسته بود و چون کیسه‏ای سیاه به خود پوشانده بودند که سراپایشان گرفته بود (طباطبایی، ۱۳۷۰، ج ۱۶، ص ۵۱۷).

بنابراین بی‏حجابی و بدحجابی، برای زن‏ها ایجاد مزاحمت می‏کند؛ اما هنگامی که اهل حجاب باشند، مزاحمتی بر آنان نیست.

در آیه دیگر خداوند می‏فرماید: «وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا» (احزاب: ۳۳): در سخن گفتن خضوع نکنید که آنکه دلش بیمار است، طمع می‏کند و سخن نیکو بگویید.

در حقیقت آنچه مورد نهی و منع است، تحریک و تطمیع است؛ به سخن خاضعانه باشد یا به هر نحوی دیگر.

پاکی و طهارت

در قرآن مجید، در موارد بسیاری تصریح شده است که فلسفه فلان حکم طهارت است؛ مثلاً درباره زکات می‏گوید: «خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُم» (توبه: ۱۰۳): از اموال ایشان زکات بگیر تا آنها را طهارت بخشی.

خداوند نمی‏خواهد که شما را به مشقت بیندازد، بلکه می‏خواهد که شما را طهارت بخشد. درباره اینکه نباید زن‏های مطلقه را با سخت‏گیری‏ها و اشکال‏تراشی‏ها از ازدواج مجدد بازداشت، می‏فرماید: «ذَلِکُمْ أَزْکَی لَکُمْ وَأَطْهَرُ» (بقره: ۲۳۲).

هنگامی که در سوره احزاب، دستور می‏دهد که: هرگاه از زنان پیامبر چیزی می‏خواهید از پشت پرده بخواهید، می‏گوید: «ذَلِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَقُلُوبِهِنَّ»: این برای طهارت دل‏های شما و دل‏های آنها، مفیدتر است (احزاب: ۵۳).

هنگامی که به مردهای مؤمن، دستور فروپوشیدن چشم و عورت، از نظر و آمیزش نامشروع می‏دهد، می‏گوید: «ذَلِکَ أَزْکَی لَهُمْ» (نور: ۳۰): این برای رشد و تکامل ایشان، سودمندتر است.

در اسلام، اصل، پاکی و طهارت قلوب و ارواح است و هر کاری که به این اصل لطمه بزند، مردود و مبغوض است. پاکی و طهارت زن، رمز موفقیت او در خانواده و اجتماع است. چنین زنی برای شوهر همسری ایده‏ال، و برای فرزندان، مادری نمونه و برای جامعه خدمتگذاری قهرمان است.

اگر پاکی را از زن بگیری، همچون علف سبزی است که در مزبله روییده و نفرت‏آور است و اگر پاکی را به او ارزانی بداری، گوهر یکتای عالم خلقت و مفخر خانواده و اجتماع است. زنی که در بستر و پوشش خود باقی بماند، همواره شکوه و طراوت دارد و به دست بدخواهان، پرپر و تباه نمی‏شود؛ اما زنی که از بستر و پوشش، بیرون آید و دامن بگسترد، خزان وجود خود را اعلام کرده و ارزش زنانگی خود را از دست می‏دهد (مصطفوی، ۱۳۶۹، ص ۵۹ـ۶۱)./انتهاي پيام/