نگاهی به کم و کیف برنامه تلویزیونی- سینمایی هفت

نامتوازن و شتاب زده با یک مجری مبتدی!

یکی از اصلی ترین ایرادهای هفت عدم توازن آن در طرح موضوعات است، از این جهت برنامه هفت به شدت غیر متوازن است؛ به نحوی که گاه به شدت عوام گرایانه می شود و گاه به شدت صنفی و خاص.

کد خبر: ۱۰۹۴۲۳

دوشنبه - ۲۷ دی ۱۳۸۹ / January 17, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ متاسفانه برنامه تلویزیونی هفت به شکل غیر قابل انتظاری دچار چند آسیب زودهنگام در عرصه برنامه سازی تلویزیونی شد، که می تواند منجر به ریزش مخاطبان اصلی و حرفه ای آن شود.

یکی از اصلی ترین ایرادهای هفت عدم توازن آن در طرح موضوعات است. از این جهت برنامه هفت به شدت غیر متوازن است. به نحوی که گاه به شدت عوام گرایانه می شود و گاه به شدت صنفی و خاص. با ذکر این نکته که در اینجا بحث در درستی یا نادرستی این روش نیست، بلکه اشاره واقعیت نامتوازن برنامه است.

برنامه ای که گاهی تمام حواس خود را متوجه نظر مردم و رای هاي آنها حتی اگر در حد چند هزار نفر در مقایسه با جمعیت 70 میلیونی ملت ایران باشد، می کند و گاهی هم وقت اعظم خود را به بحث کاملا صنفی و غیر قابل فهم برای عموم مخاطبان و حتی منتقدان حرفه ای می کند که میان یک انجمن صنفی مثلا انجمن نمایش فیلم ها در جریان است. آن هم با حجم انبوه و مکرری از اشاره و تطویل آیین نامه هایی که جزو گوینده هایش کسی دیگری از آنها سر در نمی آورد و اصلا نمی فهمد که گویندگان از چه حرف می زنند و قرار چه چیزی را رد یا اثبات کنند!

نکته دیگری كه هفت را به شدت دچار آسیب کرده، شتاب زدگی، بی نظمی و بهم ریختگی عجیب و غریبی است که در حین پخش در اجزای مختلف اين برنامه دیده می شود، به نحوی که التهابی منجر به دافعه برانگیزی میان برنامه و مخاطبش از هر طیفی که باشد، مي شود.

همه اینها وقتی خاص تر و بدتر می شود که یک آدم پا به سن گذاشته که ابدا کارش مجری گری نیست و چون تهیه کننده برنامه است پس می تواند و باید مجری هم باشد، یک اجرای مملو از ایراد و تپق و حواس پرتی را تحویل مخاطب دهد که حالا دیگر عادت کرده به عدم تناسب و توازن و بی نظمی و بد حرف زدن آقای جیرانی مجری محترم.

خیلی عجیب و البته بد است که تنها برنامه جدی سینمایی رسانه فراگیر یک مجری حرفه ای نداشته باشد که بتواند خوب حرف بزند و بداند که مثلا نباید اینقدر بد و بیجا به میان حرف های مهمان ها بدود و ... هزار و یک چیز دیگر.

هفت در محتوی و نرم افزارش هم دچار ایرادهای اساسی است. بسیاری از مباحث اصلی سینمای ایران تا به حال در این برنامه مغفول مانده و در عین حال بسیاری از مباحث مطروحه اصلا جزو مباحث اصلی نیست. از دعواهای صنفی تا رپرتاژ آگهی های مخفی و زیر پوستی مجری و خبرنگار پامنبری اش!

براستی دعواهای غیر صنفی و حب و بغض های فلان مسئول با بهمان سینماگر یا فلان بازیگر و بهمان کارگردان برای مردم و حتی منتقدان و سینما دوستان و حتی سایر سینماگران چه اهمیتی دارد؟

از طرف دیگر چرا موضوعات مهم و اساسی مثل سینمای انقلاب یا سینمای دفاع مقدس یا سینمای ملی یا بازتاب آلام و آمال مردم و ارزش ها و اصالت های دینی و انقلابی در برنامه هفت هیچ جایگاه درخوری تا به حال نداشته است؟

برنامه هفت یکشبه شوی تلویزیونی نامتوازن و شتاب زده است که یک مجری بد دارد که حرف زدنش ایراد اساسی دارد و اینها در مقابل آن همه ادعای ظاهری و باطنی، خروجی خیلی بدی دارد!/انتهاي پيام/