نانوذرات مهندسی شده محدودیت‌های فعلی رهایش دارو را رفع می‌کنند

شرکت انتوس فارماکیوتیکالز با ارائه نانوذرات مهندسی شده تلاش دارد تا محدودیت‌های موجود در مسیر تحویل دارو با کمک حامل‌ها را رفع کند.

کد خبر: ۱۰۹۶۴۶۱

يکشنبه - ۱۹ شهريور ۱۴۰۲ / September 10, 2023

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شرکت انتوس فارماکیوتیکالز با ارائه نانوذرات مهندسی شده تلاش دارد تا محدودیت‌های موجود در مسیر تحویل دارو با کمک حامل‌ها را رفع کند.

در تولید ترکیبات زیست‌دارویی، رهایش مواد دارویی یک عامل مهم برای دستیابی به اثر درمانی موفق است. با توجه به این نکته، مکانیسم تحویل نیاز به پیش‌بینی دارد. از جمله سیستم‌های نوآورانه تحویل دارو که امروزه در حال توسعه هستند، نانوذرات بسیار موثر و امیدوارکننده بوده است.

توسعه نانوذرات در سال‌های اخیر به طیف وسیعی از کاربرد‌های بالینی گسترش یافته است. نانوذرات برای پرداختن به محدودیت‌های ارائه شده توسط روش‌های درمانی و همچنین غلبه بر موانع بیولوژیکی ایجاد شده‌اند. کار در توسعه نانوذرات بر روش‌هایی برای بهینه‌سازی سیستم‌های تحویل دارو متمرکز شده است.

جان لوئیس، مدیرعامل شرکت انتوس فارماکیوتیکالز (ENTOS Pharmaceuticals) می‌گوید: «رهایش ایمن و مؤثر محموله درمانی به بافت هدف با دوز بالینی مناسب برای تولید دارو‌های موفق صرف نظر از مسیر تجویز بسیار مهم است. مهندسی نانوذرات باید هدفمند باشد و براساس خصوصیات فیزیکی و بیوشیمیایی محموله طراحی شود. اندازه بار و توانایی تحمل اصلاح شیمیایی تا حد زیادی بر نوع نانوذرات مورد استفاده در یک برنامه توسعه دارو تأثیر می‌گذارد.»

لوئیس اظهار داشت: «علاوه بر این، پیچیدگی و هزینه تولید نیز باید هنگام تهیه روش‌های درمانی جدید در نظر گرفته شود. برای به حداکثر رساندن موفقیت بالینی و تجاری، همه این عوامل باید در شروع فرآیند تولید دارو در نظر گرفته شوند.»

لوئیس توضیح می‌دهد که بزرگترین مزایا و چالش‌های استفاده از نانوذرات به همراه طراحی یک سیستم تحویل نانوذرات وجود دارد که می‌تواند یک مولکول را با خیال راحت و کارآمد به بافت هدف مناسب تحویل دهد. علاوه بر این، طراحی نانوذراتی که نیازی به تولید پیچیده یا پرهزینه ندارند، چالش برانگیز است.»

لوئیس خاطرنشان می‌کند: «به‌عنوان مثال، بردار‌های ویروسی سلول‌های هدف را با راندمان بالا انتقال می‌دهند، اما فقط می‌توانند برای تحویل DNA استفاده شوند، محدودیت ظرفیت بار داشته، می‌توانند هزینه زیادی ایجاد کنند و به دلیل ایمنی‌زایی نمی‌توان برای دوز‌های مکرر از آن‌ها استفاده کرد.»

در حال حاضر نانوذرات لیپیدی که به بازار عرضه شده‌اند نیز محدودیت‌هایی دارند، لوئیس می‌افزاید: «توزیع بیولوژیکی ضعیف به‌ویژه در دوز‌های بالا و عدم کاربرد برای ارائه DNA از جمله محدودیت‌های این فناوری است. برای پرداختن به چنین محدودیت‌هایی، انتوس فارماکیوتیکالز پلتفرم فناوری ایجاد کرده است که پروتئین‌های فیوژن ریز را با لیپید‌ها به خوبی تحمل می‌کند. رویکرد این شرکت بهترین ویژگی‌های بردار‌های ویروسی و نانوذرات لیپیدی را برای ارائه فناوری‌های RNA، DNA یا ویرایش ژن ارائه می‌دهد.»