عضو فرهنگستان علوم پزشكي ايران:

بهداشت معادل سلامت نيست

عضو گروه علمي اخلاق پزشكي و زيستي فرهنگستان علوم پزشكي ايران گفت: طي سال‌هاي اخير به گونه‌اي افراط آميز با به كار بردن كلمه «سلامت»، از به كارگيري منطقي كلمه «بهداشت» پرهيز مي‌شود، اما واقعيت اين است كه بهداشت معادل سلامت نيست.

کد خبر: ۱۰۹۹۳۵

جمعه - ۰۱ بهمن ۱۳۸۹ / January 21, 2011

به گزارش خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، دكتر محمدمهدي اصفهاني در همايش مقدمه اي بر سلامت معنوي كه در فرهنگستان علوم پزشكي ايران برگزار شد، اظهار داشت: اگر چه از ديرباز در فرهنگ ها و سرزمين هاي مختلف تعاريف گوناگون و غالبا نزديكي از سلامت بيان شده است، امام تعريفي كه سازمان جهاني بهداشت در ماده 2 اساسنامه خود از سلامت ارائه كرده حدود 50 سال به عنوان تعريف بلامنازعه مورد پذيرش اكثر جوامع علمي و نظام هاي حكومتي بوده است.

وي بيان داشت: عنوان كردن و پذيرش بعد معنوي سلامت توسط سازمان جهاني بهداشت، انعطاف مهم و تصحيح شايسته اي از تعريف مورد اشاره، البته با فاصله زماني نيم قرن شناخته مي شود.

عضو گروه علمي اخلاق پزشكي و زيستي فرهنگستان علوم پزشكي ايران ادامه داد: شايد رسيدن به تعريف مشترك و مورد قبول همگان كاري دست نيافتي و دشوار باشد، اما با توافق در مورد برخي تعاريف پايه و بنيادي، حتي اگر دستيابي به تعريف مشترك مسير نشود، زمينه ساز برنامه ريزي هاي بازنگري شده و زمينه تامين حفظ و ارتقاي سلامت در جوامع مختلف خواهد بود.

اصفهاني ادامه داد: ترديدي نيست كه مي توان سلامت معنوي و روحاني را نزد آحاد مردم كوچه و بازار به عنوان يك عامل مهم و تاثيرگذار مورد توجه قرار داد و همزمان با ارائه خدمات بهداشتي، به اين مقوله بسيار مهم نيز عنايت داشت.

استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران بيان داشت: مفهوم و تعريف سلامت از چند ديدگاه مورد بحث است كه نگاه به اين تعاريف موجب آشنايي با سير تكاملي سلامت و همچنين ديدگاه هاي مختلف قرن هاي گذشته خواهد شد

وي گفت: دامنه تغييراتي كه ممكن است بر حسب زمان و مكان و شرايط ديگر در محدوده مياني افراط و تفريط بر تعريف سلامت و مصاديق عملي آن تاثير بگذارد، در كتاب هاي بسياري در جوامع ديني وجود دارد.

اصفهاني ادامه داد: مفهوم تعادل در وظايف اعضا و فونكسيون هاي جسمي- رواني بدن انسان و تعادل اجتماعي آن، ضرورت انعطاف پذيري در تعاريف اعتدال و ملحوظ داشتن نقش عادات، پرهيز از ناديده گرفتن تفاوت هاي فردي در همه جنبه ها، جنبه وجود سلامت و عدم بيماري و همچنين بازخواني تعريف حكما از هويت انسان به طبع آموزهاي الهي و اسلامي از جمله تعاريف متداول در حوزه تعادل هستند.

عضو گروه علمي اخلاق پزشكي و زيستي فرهنگستان علوم پزشكي ايران ادامه داد: اگر چه طي سال هاي اخير به گونه اي افراط آميز با به كار بردن كلمه سلامت تا حد امكان از به كارگيري منطقي كلمه زيبا و رساي بهداشت پرهيز مي شود، ولي حقيقت اين است كه بهداشت معادل سلامت نبوده، بلكه تامين سلامت، حفظ و ارتقاي آن را بهداشت مي دانيم.

وي ادامه داد: سلامت از نظر سازمان جهاني بهداشت رفاه سلامت، رفاه اجتماعي و رفاه جسمي است كه با حفظ سلامت و تعريف اسلام هماهنگي دارد.

اصفهاني يادآور شد: از نگاه عمومي و جهاني هدفمندي در زندگي، تجربه ارتقا و تعالي نمود اجتماعي و  پايبندي به كدهاي تعريف شده اخلاقي، تعريف معنويت هستند و از ديدگاه مكاتب الهي، خداشناسي، خداجويي و خدامحوري، شناخت هدف خلقت و زندگي، تلاش در جهت تكامل معنوي و خودسازي و توكل مفهوم معنويت محسوب مي شود.

عضو گروه علمي اخلاق پزشكي و زيستي فرهنگستان علوم پزشكي ايران تصريح كرد: براي رسيدن به تعريفي از سلامت معنوي و حتي جنبه معنوي سلامت ناگزير به بازشناسي مفاهيمي مانند حيات طيبه كه تنها در سايه ايمان و عمل صالح تامين مي شود و قلب سليم كه ضامن سلامت در جهان آخرت است، هستيم.

وي ادامه داد: قرآن كريم وعده مي دهد كه راهنماي دستيابي به سلامت را به پيروان راستين خود نشان مي دهد كه به نظر مي رسد تفاوت هاي اندكي در ميان كلمات استخدام شده در آموزه هاي قرآني، ادعيه و روايت با عناوين صحت سلامت، عافيت و امنيت باشد؛ چرا كه در همه حال زيرساخت همه معاني، امنيت است.

اصفهاني يادآور شد: منظور از امنيت، امنيت از بيماري ها و ناهنجاري ها، امنيت در برابر گناه و عقوبات آن و امنيت در برابر هر ناخوشايندي كه جان و هستي و پيش نيازهاي يك زندگي مورد رضايت را به خطر افكند، است.

استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران در پايان خاطرنشان كرد: عافيت خواستن، درخواست امنيت همه جانبه از جمله جسمي، رواني، اجتماعي، دنيوي و اخروي است كه فراتر از اينها قدرت تشخيص خير و شر و حق و باطل، كاميابي در امور زندگي و خشيت در برابر پرورگار را شامل مي شود./انتهاي پيام/