راه رسیدن به حاجات؛

دعا، توسل و زیارت

اینکه توقع داشته باشیم دعایی باشد که سریعا به اجابت برسد و خواسته های ما را برآورد شاید منطقی نباشد زیرا تحقق هر امری تابع شرایط خود است؛ البته در عین حال هیچ دعایی خالی از نوعی اجابت فوری نیست.

کد خبر: ۱۰۹۹۸۸

شنبه - ۰۲ بهمن ۱۳۸۹ / January 22, 2011

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ در دل هر کدام از ما انواع و اقسام خواسته های ریز و درشت انبار شده است که نمیدانیم چطور محققشان کنیم و گاه دست به دامن تخیل می شویم و در عالم رویا در یک ثانیه خود را صاحب همه چیز می کنیم و گاه از راه های غیر متعارف که این روزها رایج شده مثل «قانون جذب» و «قدرت فکر» و می خواهیم بدون هیچ زحمتی در کوتاه ترین زمان ممکن به همه رویاهای دور و درازمان برسیم، اما برای دریافتن اینکه باید به چه چیز رسید و کدام خواسته مهم تر است و در اولویت قرار دارد و چگونگی رسیدن به آن باید به چند نکته توجه داشت.

1- حاجت های افراد متناسب با شرایط و اولویت ها و نوع نگرش و سلایق آنها متفاوت است .

2- برای فرد مؤمن شیعه بهترین حاجت ایمان کامل و مستقر و تعجیل در ظهور حضرت حجت -عج- و حسن عاقبت است.

3- برای رسیدن به حوایج در درجه اول انسان باید تمام امکانات خود اعم از امکانات عقلانی و مشاوره ای و مادی خود را بسیج نماید و با برنامه ریزی و تلاش پی گیر برای رسیدن به خواسته ها و نیاز ها تلاش کند و در کنار این تلاش ها از نیروهای فراطبیعی نیز استمداد نماید و به خداوند توکل کند. مثلا برای فروش خانه ابتدا باید به بنگاه های خرید و فروش املاک رجوع کنید و یا از طریق آگهی تبلیغاتی در روزنامه ها و مراکز تبلیغاتی و...اعلام فروش نمایید. به موازات این کارها از راه های دینی برای رسیدن به حاجت خود کمک بگیرید که ذیلا خدمتتان بیان می کنیم.

راه های دینی رسیدن به جاجت عبارت است از:

1- دعا و درخواست از خداوند. خدای متعال در قرآن کریم می فرماید: "بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را" البته دعاهایى که مشتمل بر اسماى الهى باشند مانند دعاى مشمول و دعاهاى صحیفه سجادیه بسیار مناسب هستند.

خواندن زیارت عاشورا در 40 روز، خواندن دعای توسل در 40 هفته همراه با نماز امام زمان (عج) در شب های چهارشنبه و هم چنین خواندن 114 مرتبه دعای «اللهم اغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمن سواک» در یک مکان مقدس مانند مساجد یا زیارتگاه ها، بسیار تجربه شده.

البته گفتنی است؛ اینکه توقع داشته باشیم دعایی باشد که سریعا به اجابت برسد و خواسته های ما را برآورد شاید منطقی نباشد زیرا تحقق هر امری تابع شرایط خود است. البته در عین حال هیچ دعایی خالی از نوعی اجابت فوری نیست، زیرا دعا نوعی عبادت و پرستش است و درهر عبادتی که با قصد قربت انجام می شود؛ یعنی عبادت کننده تصمیم دارد به خدای خود نزدیک شود و به کمالات ذات اقدس الله آراسته گردد، خالی از اثر قربی نیست .

2- توسل به معصومین(ع): وسیله قرار دادن معصومین هم یکی از راه های رسیدن به حوایج است. خدای متعال در این زمینه هم می فرماید: "و ابتغوا الیه الوسیله" به سوی خدا از وسیله استفاده کنید و امامان معصوم(ع) وسایل الی الله هستند.

3- نذر: یکی از روش هایی که حتی خود ائمه معصومین نیز از آن استفاده می کردند نذر است. داستان نذر کردن خمسه طیبه در قرآن کریم آمده است. هنگامی که یکی از فرزندان حضرت زهرا بیمار بود، آنها سه روز نذرکردند برای سلامتی او روزه بگیرند تا ایشان شفا پیدا کند.

خدای متعال در قرآن کریم می فرماید: "بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را" البته دعاهایى که مشتمل بر اسماى الهى باشند مانند دعاى مشمول و دعاهاى صحیفه سجادیه بسیار مناسب هستند.

4- تقوا و ترک گناه: این روش هم یکی از راه هایی است که قرآن کریم به آن اشاره کرده است. "و من یتقی الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب" از این آیه استفاده می شود که تقوا باعث خروج از مشکلات و گرفتاری ها است.

5- نماز: نماز های حاجت فراوان است و نوعا از زبان معصومین (ع) بیان شده است و شاید تنوع آنها به لحاظ نوع تاثیر آنها و تنوع حالات و روحیات و کم و زیادی فرصت و فراغت در افراد مختلف و تفاوت سلیقه و ذائقه معنوی آنها باشد . آن چه در این میان مهم است اصل ارتباط با خداوند و تضرع و خضوع در برابر عظمت او است .. از جمله این راه ها و عبادات ، نماز جعفر طیّار است که کیفیت آن در مفاتیح الجنان مذکور است. شما چهار جمعه این نماز را بخوانید و در پایان هر مرتبه حاجات خود را ازخداوند طلب کنید.

برای رسیدن به حوایج در درجه اول انسان باید تمام امکانات خود اعم از امکانات عقلانی و مشاوره ای و مادی خود را بسیج نماید و با برنامه ریزی و تلاش پی گیر برای رسیدن به خواسته ها و نیاز ها تلاش کند و در کنار این تلاش ها از نیروهای فراطبیعی نیز استمداد نماید و به خداوند توکل کند.

7- ذکر: در این خصوص ذکر یونسیه توصیه شده است. توجه به مضمون ذکر یونسیه است: لا اله الاّ انت سبحانک انّى کنت من الظالمین" چرا که بعد از این ذکر بود که خداوند فرمود: "فاستجبنا له و نجیّناة من الغم...."

دو مطلب قابل دقت و توجه در این ذکر هست یکى حسن ظن به خداوند و دوم اعتقاد و اعتراف به بدى‏ها و نواقص خود انسان. ما باید با تمام وجود باور کنیم که خداوند غنى،بى‏نیاز، کریم، جواد، مهربان و توانا است. پس از طرف او هیچ مانعى جهت برآوردن حاجات نیازمندان درگاهش وجود ندارد و در مقابل این ما هستیم که سراپا نقص و کاستى هستیم و خود را طلب‏کار خداوند مى‏دانیم؛ در حالى که طلبى از او نداریم و هر آنچه را هم که داریم از سر لطف و رحمت او است.

پس همراه با خوشبینى به خداوند و توجه به کاستى‏هاى خویش و بدون حالت طلب‏کارانه، دست تضرّع به درگاه آن تواناى کریم بلند کنید و از اصرار خسته نشوید. انشاءاللّه‏ حاجات شرعى خود را خواهید گرفت.

ضمنا ما ختم صلوات (نذر چهارده هزار صلوات هدیه به ارواح طیبه ائمه (ع) را توصیه می نماییم.

البته زمان‏ها و مکان‏ها نیز در این قضیه مؤثرند؛ مثلاً حرم معصومین(ع) و امامزادگان و نیز شب‏هاى قدر و جمعه و روز عرفه از مکان‏ها و زمان‏هایى هستند که در استجابت دعا تأثیر فراوانى دارند.

بر اساس روایتی که در کافی نقل شده است امام صادق علیه السلام میفرماید کسی که نیکو وضو بگیرد و دو رکعت نماز بخواند و رکوع و سجودش را به تمام و کمال انجام دهد آنگاه بنشیند و درود بفرستد بر محمد و آل محمد علیهم السلام و آنگاه حاجت خود را  در خواست نموده و کسی که خیری را از خدا بخواهد نا امید نمی شود.

/انتهاي پيام/