تقوای سیاسی

تقوای سیاسی یعنی هر کس که در کار سیاست است سعی کند با مسایل سیاسی صادقانه و دردمندانه و از روی دلسوزی برخورد کند. سیاست به معنای پشت هم اندازی و فریب و دروغ گفتن به افکار عمومی مردم، مطلوب اسلام نیست.

کد خبر: ۱۱۰۱۲۶

يکشنبه - ۰۳ بهمن ۱۳۸۹ / January 23, 2011

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ به اعتقاد کارشناسان تقوای سیاسی، به معنای آمادگی کامل سیاستمداران برای به دست آوردن و به کار بستن کامل معلومات و تجارب و بهره برداری از استعدادهای موجود، برای رساندن جامعه به کمال مطلوب، با رعایت تقوا الهی در همه مراحل فکری و اجرایی است.

چنین تقوایی موجب می شود که فرد همه استعدادها و تجارب و تمام هم و تلاش خویش را برای اصلاح امور در جامعه به کار گیرد و از هر فکر و تصمیم و کاری که بر ضرر جامعه اسلامی تمام شود، پرهیز نماید!

البته باید معیارهای تقوای سیاسی نیز معرفی شود که مقام معظم رهبری در بیانات خود در دیدار با ستادهای نمازجمعه سراسر کشور (در سال 81) آنرا تبیین کرده و فرمودند: تقوای سیاسی یعنی هر کس که در کار سیاست است سعی کند با مسایل سیاسی صادقانه و دردمندانه و از روی دلسوزی برخورد کند.

سیاست به معنای پشت هم اندازی و فریب و دروغ گفتن به افکار عمومی مردم، مطلوب اسلام نیست.

و لذا در یک جمله می توان گفت: تقوای سیاسی، یعنی انسان در میدان سیاست صادقانه و خالصانه عمل کند.

حضرت علی(ع ) الگو و مصداق بارز تقوای سیاسی در حکومت، نمونه اعلای تقوای سیاسی را در حدود 5 سال حکومت خود و سال های سکوت پیش از آن به نمایش گذاشت که تمرین چنین نگرشی توسط اصحاب سیاست در کشور ما مستلزم آزادی از هرگونه رقیت و اعتیاد فکری و پرهیز از رویه هایی است که منافع حزبی و جناحی را بر آرمان بلند خدمت به مردم و احقاق حقوق محرومان و مظلومان ترجیح می دهد .

و در نقطه مقابل مواضع و اظهارات جریانات مختلف سیاسی که به منظور تصاحب منافع مادی و پشت پا زدن به مصالح مردم اتخاذ شود، منافی فرهنگ تقوای سیاسی است. پازوکی می گوید: مهم ترین و بزرگ ترین مرکز آزمون های الهی، امور اجتماعی و سیاسی است.

در این حوزه است که مردم حقیقت خود را آشکار می کنند و تنها کسانی که در خودسازی و تزکیه نفس کوشیده اند می توانند با تقوای سیاسی و اجتماعی از آزمون ها سربلند بیرون آیند و مصداق حافظا لدینه، صاینا لنفسه، مخالفا لهواه و مطیعا لامر مولاه باشند که در این زمان حق رهبری مردم به عنوان خلافت الهی به عهده آنان گذاشته می شود تا مردم را در نقش ربوبیت طولی و پروردگاری، پرورش دهند و آنان را به سوی کمال مطلق هدایت نمایند./انتهاي پيام/