يك دانشجوي بسيجي خطاب به فرهاد رهبر:

چرا مشكل عده اندكي كه مي خواهند با پول درس بخوانند دغدغه شما شده است؟

در پي حمايت كامل رئيس دانشگاه تهران از طرح دانشجوي پولي، مسئول بسيج دانشجويي اين دانشگاه با نوشتن نامه اي خطاب به وي، تصريح كرد: چرا مشكل عده اندكي كه مي خواهند با پول درس بخوانند دغدغه برنامه ریزان کشور و شخص شما شده است؟

کد خبر: ۱۱۰۲۱۲

يکشنبه - ۰۳ بهمن ۱۳۸۹ / January 23, 2011

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، مرتضي كيا، مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران در يادداشتي به دكتر فرهاد رهبر، مراتب اعتراض دانشجويان نسبت به دفاع تمام قامت رئيس دانشگاه تهران از طرح دانشجوي پولي را اعلام واظهار كرد: افرادی که می خواهند با پول درس بخوانند و ناگزیر پولشان را به خارج از کشور می برند چند درصد جمعیت جوانان کشور ما را تشکیل می دهند؟

یا به عبارت دیگر جمعیت جوانانی که در شهرستانها و مناطق محروم فقط به دلیل نبود کمترین امکانات تحصیلی حتی از گرفتن دیپلم هم محروم می شوند چند درصد هستند؟

حال چه شده است که مشکل آن درصد ناچیز دسته اول تبدیل به مهمترین دغدغه و بزرگترین اولویت مدیران و برنامه ریزان کشور و شخص حضرتعالی شده است.

متن كامل اين نامه به شرح زير است:

ریاست محترم دانشگاه تهران؛

سلام علیکم؛

در رابطه با اظهارات تاسف بر انگیز حضرتعالی در برنامه تلوزیونی متن - حاشیه که عصر دوشنبه 27 دی ماه در رابطه با دانشجوی پولی از رسانه ملی پخش شد و دفاع تمام قد رئیس دانشگاه مادر و نماد آموزش عالی کشور از مقوله ای که از سالها پیش و برای اولین در برنامه چهارم توسعه اعتراض بسیاری از دانشجویان و نمایندگان مجلس و بسیاری دیگر از عدالتخواهان و دلسوزان انقلاب را برانگیخته تا جایی که منجر به تحصن چند روزه در مقابل مجلس شورای اسلامی شد، لازم می دانم نکاتی به اطلاع آن جناب رسانیده شود، اگر چه در استدلال های ذکر شده از سوی جنابعالی در برنامه ياد شده حرف جدیدی وجود نداشته و مبنای صحبت ها همان دلایلی است که مدافعان این طرح بارها آن را مطرح کرده و به قدر کافی از سوی کارشناسان مخالف پاسخ داده شده است.

1-در سخنان شما اینگونه مطرح شد که مصوبه مجلس مساله جدیدی نیست و ما در سال های اخیر طرح دانشجوی شبانه را هم تجربه کرده ایم و الآن هم در حال اجرا است .

اگر چه طبق فرمایش حضرتعالی طرح هایی مانند پردیس های بین المللی و دانشجویان شبانه اکنون به مصادیقی برای همان نهادینه کردن تبعیض تبدیل شده ولی با آنچه مورد بحث است، تفاوت های اساسی دارد.

بر خلاف آنچه شما مفروض گرفته اید اولا ورود دانشجوی شبانه به دانشگاه ضابطه مند است یعنی از شرکت کنندگان در کنکور هر سال پذیرش می شوند .

ثانیا توجیهاتی هم که منجر به تصویب دانشجوی شبانه شد امروزه مشخص گردیده که بهانه ای بیش نبوده؛ به این دلیل که طرح مذکور در حالی تصویب شد که قرار بود ظرفیت های بیشتری ایجاد شود و چون دولت نمی توانست هزینه های آن را تکافو کند این شیوه مطرح شد در حالی که اکنون در دانشگاه تهران حتی شاهد این مساله هستیم که از ظرفیت دانشجویان روزانه کاسته می شود و ظرفیت شبانه ها افزایش پیدا می کند .

مضحک تر آن که امروزه دانشجویان روزانه و شبانه با یکدیگر سر یک کلاس می نشینند! این یعنی همین دانشجویان شبانه نیز می توانستند شهریه ندهند و درس بخوانند.

جالب تر اینکه همین دانشجویان شبانه از هیچ یک از امکانات متعارف مانند خوابگاه و وام کمک هزینه تحصیلی (شهریه) و ... هم برخوردار نیستند . پس ادعای افزایش ظرفیت واهی می نماید و طمع اقتصادی مسئولین مربوطه را نشان می دهد .

2- همان طور که در اظهار نظر های شما در رسانه ملی هم مطرح شد، یکی از دغدغه هایتان این است چرا کسانی که می خواهند ادامه تحصیل بدهند و پول هم دارند باید این پول را ببرند خارج از کشور هزینه کنند.

که البته به جای خودش دغدغه محترمی است و قابل بحث؛ اما سوال اینجاست: افرادی که می خواهند با پول درس بخوانند و ناگزیر پولشان را به خارج از کشور می برند چند درصد جمعیت جوانان کشور ما را تشکیل می دهند؟

یا به عبارت دیگر جمعیت جوانانی که در شهرستانها و مناطق محروم فقط به دلیل نبود کمترین امکانات تحصیلی حتی از گرفتن دیپلم هم محروم می شوند چند درصد هستند؟ حال چه شده است که مشکل آن درصد ناچیز دسته اول تبدیل به مهمترین دغدغه و بزرگترین اولویت مدیران و برنامه ریزان کشور و شخص حضرتعالی شده است.

چرا در پس دغدغه های جناب عالی و امثال شما فقط این است که بنشینید و معضلات سرمایه داران را حل کنید؟!

خوب است برایتان خاطره ای بگویم: تابستان سال هشتاد و پنج بود که با همین بسیج دانشجویی دانشگاه رفته بودیم اردوی جهادی در دیشموک از توابع کهکیلویه و بویر احمد.

در یکی از روستاهای دیشموک، با حدود پانزده – بیست نفر از بچه های آن روستا (راهنمایی و دبیرستان) دور هم بودیم و مشغول گپ و گفت. در این اثنا ناخود آگاه از آنان پرسیدم چند نفر از شما می خواهد به دانشگاه برود؟

لحظه ای هم را نگاه کردند و فقط دو نفر دستشان را بلند کردند! نه تنها دورنمایی از تحصیلات عالیه نداشتند بلکه اساسا نمی دانستند دانشگاه دقیقا یعنی چی! آقای رهبر و ایضا تمامی رهبران دانشگاه ها و مجلس ها و دولت ها !! «خدا نیاورد آن روزی را که سیاست ما و سیاست مسوولان کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومان و روآوردن به حمایت از سرمایه‌دارها شود و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشتری برخوردار بشوند.

معاذالله که این با سیره و روش انبیا و امیرالمومنین و ائمه‌معصومین- علیهم السلام – سازگار نیست.»(امام خمینی : ۶/۵/۱۳۶۶)

3- ما اینقدر ها هم دگم نیستیم! مساله مان این نیست که در مملکت راهی برای ادامه تحصیل سرمایه داران ناتوان از راه یابی به دانشگاه های برجسته کشور، نباید وجود داشته باشد بلکه دغدغه این است که چرا به اسم دانشگاه تهران، شریف، امیرکبیر و ...؟!

دانشگاه هایی که اغلب دانشجویان آن با همت بلند و تلاش و پشتکار و بعضا بدون هرگونه برخورداری از امکانات مدارس غیرانتفاعی و کلاس های کنکور با شهریه های گزاف، عنوان دانشجویی را کسب کرده اند.

پیشنهاد می شود در جزیره دیدنی کیش دانشگاهی به نام کوروش کبیر ساخته شود و دانشجوی پولی پرورش دهد.

در آخر، به نمایندگی از بسیاری از دانشجویان معترض به این رویکرد های جناب عالی ، از شما رسما دعوت می کنم تا در جلسه ای با عنوان مساله دانشجوی پولی، وضعیت دوره های شبانه و تحصیل پولی دانشجویان در پردیس کیش دانشگاه تهران با حضور کارشناسان و مخالفان طرح مذکور، برای شنیدن اعتراضات و استدلال ها و پاسخ به آنچه در آن برنامه تلویزیونی برای دفاع از نهادینه کردن تبعیض بیان داشته اید حضور بیابید./انتهاي پيام/