«خیال آبی»؛ روایتی آبی از یک ترس

در دنیای نویسندگی، رنگ آبی را نماد آرامش و امنیت می‌دانیم. رنگ آسمانی صاف و بدون ابر که شوق پرواز پرندگان را بیشتر می‌کند ویا دریایی همراه با صدای آرام بخش امواج که مرزی با آسمان ندارد. اما در «خیال آبی» رنگی ست که روح را سرد می‌کند.

کد خبر: ۱۱۰۶۱۶۶

پنجشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۲ / October 26, 2023

گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو - فاطمه لولاچیان؛ چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در دومین روز آبان ماه به پایان رسید. جشنواره‌ای که به فیلم سازان جوان و کم تجربه، فرصتی برای محک توانایی‌ها و به نمایش گذاشتن خلاقیت در صنعت فیلم سازی ایجاد می‌کند. فیلم‌های کوتاه راه‌یافته به بخش‌های مختلف از ۲۷ مهرماه به مدت ۵ روز، در سالن‌های پردیس سینمایی «ملت»، به نمایش گذاشته شد.

جشنواره امسال بیش از ۴۰ فیلم کوتاه را به نمایش گذاشت که در بین آن‌ها فیلم «خیال آبی» به کارگردانی الناز قنبری دیده شد. این کارگردانان جوان از سال ۹۸ فعالیت خود را در حوزه سینما آغاز کرد و این فیلم کوتاه سومین اثر اوست. مخاطب در این فیلم شاهد روایت دختری ست که با ترسی بزرگ روبه رو شده است؛ ترس از "تجرد قطعی". کارگردان تلاش می‌کند با تغییر رنگ صحنه ها، ترس، افسردگی و بی انگیزگی دختر را نشان دهد و مخاطب کامل با مشغولیت ذهنی شخصیت اصلی همرا شده و آن را درک می‌کند. این کارگردان و نویسنده جوان، در تدوین و اصلاح رنگ فیلم نقش داشته و به خوبی از پس آن برآمده است.

موضوع تجرد قطعی که الناز قنبری به عنوان نویسنده به درستی به آن پرداخته است به قدری مهم است که می‌توان آن را آغازگر بسیاری از آسیب‌های اجتماعی دانست. او در داستان خود روایت سه خواهر چهل و چند سال به بالا را بیان می‌کند که به دلیل افسردگی و تجرد به خودکشی گروهی روی آوردند. این روایت بر شخصیت اصلی فیلم تاثیر بسیاری گذاشته و در قسمت‌های مختلف زندگی اش مانند محل کار، خانه و ارتباط با انسان‌های مختلف، ترس از تجرد قطعی و افسردگی را با خود حمل می‌کند. اما با وجود این ترس کودکی در داستان وجود دارد که همراه دختر می‌شود، با شادی کودک شاد و با ناراحتی اش، ناراحت است. داستان طوری پیش می‌رود که انگار کنترل دختر را کودک به دست گرفته و هدایت می‌کند؛ چیزی شبیه یک وجدان بیدار.

این فیلم در موضوع خود، جدید است و پیش از این در سینمای ایران خیلی به آن پرداخته نشده است. نویسنده خود زنی ست که با دغدغه‌ها و احساسات زنانه سروکار دارد و به خوبی توانسته است در داستان خود این ترس و مشغله‌ی ذهنی را که هردختری ممکن است در زندگی خود تجربه کند، به تصویر بکشد. تجرد قطعی در برخی از جوامع به بحران تبدیل شده و آسیب‌هایی را ایجاد کرده است که جا دارد بیشتر به آن پرداخته شود. البته قنبری در کنار طرح مسئله به چالش‌هایی که در جامعه برای این دختران پیش می‌آید اشاره کرد و با پررنگ کردن نقش " اخلاق" در روبه رو شدن با آن چالش ها، راهکار نشان داد.