طلوع هلال فطرت حق در آسمان دلها

ابوالفضل فيروزي (نينوا)

کد خبر: ۱۱۰۶۳

سه‌شنبه - ۰۹ مهر ۱۳۸۷ / September 30, 2008

سلام بر آناني كه هلال فطرت حق در آسمان دلهايشان طلوع كرده است

سلام بر تو اي عيد عاشقان و خداحافظ اي بزرگترين ماه خدا!
خداحافظ اي بهترين ماه خدا، ماهي كه يك شبش برتر از هزار ماه است.
و در هر ماهش هزار خورشيد مي درخشد و هر خورشيدش هزار منظومه دارد.
خداحافظ اي ماهي كه هر آنش بر هزار سال بي او برتري دارد.
اي ماه خدا چه دير آمدي و چه زود رفتي!
اي كاش مي ماندي يا ما را با خود مي بردي!
هر چند هزار قافله دل را با خود برده اي اما اميد است كه باز هم تو را ملاقات كنيم هر چند قدر تو را ندانستيم.
دريچه هاي نسايم ملكوت را به رويمان گشودي
اما خود را در مصاف نفحات انس تو را قرار نداديم.
در بهار تو نشكفتيم و غنچه هاي دعايمان نشكفته داغ پژمردگي ديدند.
هر شب تا سحر بر سرما گل مي ريخت، اما ما نه تنها دامن پر گل نكرديم هديه مر اصحاب را، بلكه گلي به گوشه جمال خود نزديم!
واي بر ما! كه شب هاي روشنت بر ما سياه بود!
و روزهاي خوبت بر ما بي گاه!
و اينك در فراق تو با سوزها همراه شديم و مي سوزيم و مي سازيم.
چه بسيار شكسته بالاني كه با التيام مهر تو تا بام عرش خدا دسته دسته پر گرفتند ولي افسوس بر ما كه تا اسفل السافلين چاه نفس خود سقوط كرديم.
چه بردگاني كه به عنايت تو آزاد شدند و از «اربابٌ متفرقون» به «رب الارباب» رسيدند.
و بدا بر ما! كه بر اربابان بي مروت دنياي خويش افزوديم و غل و زنجيرهاي خود را سنگين تر ساختيم!
چه بسا تشنگاني كه در ظلمت شب ها به چشمه سار نور تو رسيدند و از آب حيات تو نيوشيدند.
واي بر ما شب پرگاني كه از شعشعه چشمه سار نور تو گريختيم، هر چند از رونق آفتاب تو نكاستيم!
چه تنهاي خسته اي كه در اقيانوس نورت در برابر تيرهاي شيطان تا هميشه روئين تن شدند و آوخ بر ما! كه با تيرهاي زهرآگين شيطان شكار شديم.
خوشا بيماراني كه در دارالسلام تو تا ابد رحل اقامت افكندند و شفا يافتند!
خوشا مردگاني كه با مسيحا نفس سحرگاهانت از گور تنگ خويش برخاستند، به حيات طيبه رسيدند و به اقليم عشق روي آوردند و سرود سرور جاودانه سر دادند!
خوشا بدحالاني كه جفت خوش حالان شدند و در بهترين اوقات تو به «احسن حال» دست يافتند!
خوشا برهنگاني كه از تو خلعت پادشاهي گرفتند!
خوشا فقيراني كه در بيابان طلب تو، ناگهان پايشان در گنج شايگانت فرو شد، به سلطنت فقر رسيدند، دينشان را ادا كردند و تا هميشه از «ماسوا الله» بي نياز شدند!
خوشا گنهكاراني كه هر سحرگاه غسل در اشك زدند و از انهار بهشتي تو سيراب شدند!
خوشا بردگاني كه به دست با كفايت تو آزاد گرديدند!
خوشا آنان كه در بهار تو گل كردند و عطر دلاويزشان در بهشت خدا پيچيد و در بحبوحات جنات خدا قلب حوريان در آرزوي ديدارشان تپيد!
خوشا آنان كه زلف خود را به زلف ليلاي شب تو گره زدند و مصلحت ديدند كه همه كارها بگذارند و خم طرّه يار تو گيرند!
خوشا تشنگان و گرسنگاني كه جز گرسنگي و تشنگي نكشيدند بلكه در ضيافت نوراني تو وارد شدند و در مقام «عند ربهم يرزقون» از «شراباً طهورا» ساقي الست سرمست شدند!
آنان كه اينك به فطرت الهي و انساني خويش باز گشته اند و هلال فطرت حق همراه با طلوع ماه شوال در آسمان دل هاي كبريايي شان طلوع كرده و تا بدر كامل و مطلع فجر در انتظار خورشيد خدا لحظه شماري مي كنند!
همان خورشيد حاضر و غايب كه به زودي طلوع خواهد كرد و جهان را به طلعت دل آرا و نور پروردگارش روشن خواهد ساخت!
سلام بر آنان و درود بر آن آفتاب پنهان تا مطلع فجر!
عيدشان مباركباد!