نحوه رفتار مادر با فرزند بيشترين تأثير را بر عملکرد تحصيلي فرزندان دارد

نتايج پژوهشي كه در دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه تهران انجام شده است، نشان مي دهد كه نحوه رفتار مادر با فرزند در مقايسه با رفتار پدر، داراي بيشترين تأثير بر عملکرد تحصيلي فرزندان ايراني بوده و نقش چشمگيري در تعيين سطح تحصيلات فرزندان دارد.

کد خبر: ۱۱۱۲۹

شنبه - ۱۳ مهر ۱۳۸۷ / October 04, 2008

به گزارش «شبكه خبر دانشجو»، محمد اميري در پايان نامه مقطع كارشناسي ارشد خود با عنوان «بررسي تأثير ويژگي هاي اجتماعي - جمعيتي خانواده بر محروميت تحصيلي فرزندان در ايران » بيان كرده است: در اين پژوهش، مسئله محروميت تحصيلي فرزندان در ايران و عوامل تعيين کننده آن با رويکردي جامعه شناختي و جمعيت شناختي در دو سطح فرد و خانوار مورد بررسي قرار گرفته است.

نتايج تحليلي داده ها بيانگر آن است که از ميان عوامل متعدد جمعيت شناختي در خانواده ها در درجه اول بعد خانوار و سپس تعداد فرزندان در خانواده در تعيين وضعيت تحصيلي فرزندان از اهميت خاصي برخوردارند و از بين عوامل گوناگون اقتصادي و اجتماعي خانوارها، محل سکونت خانوار، ميزان تحصيلات سرپرست خانوار، هزينه خدمات فرهنگي خانوار و تا حدودي تعلقات قومي و نيز کيفيت مسکن خانوار، بيشترين ميزان تأثير را بر بهره مندي فرزندان از تحصيلات بالاتر داشته اند.

همچنين علاوه بر اين متغيرها، وضعيت زناشويي سرپرست خانوار نيز بر احتمال داشتن يا نداشتن فرزند محروم از تحصيل در خانواده مؤثر بوده است.

در اين پژوهش كه به راهنمايي دکتر حسين محموديان و مشاوره دکتر محمود قاضي طباطبايي انجام شده، تصريح شده است: در سطح فردي، تأثير ويژگي هاي اجتماعي – جمعيتي خانواده و برخي عوامل فردي بر وضعيت تحصيل هر يک از فرزندان واقع در سنين 17 تا 30 سال و در سطح خانوار، نقش عوامل مربوط به سطح خانوار در تعيين تعداد فرزندان محروم از تحصيل درخانوار، مورد اندازه گيري قرار گرفته است.

روش تحقيق در اين پژوهش از نوع تحليل ثانويه داده ها و اطلاعات مربوط به طرح «آمارگيري از ويژگي هاي اقتصادي – اجتماعي خانوار» در ايران است که توسط مرکز آمار ايران در سال 1380 به اجرا در آمده است./انتهاي پيام/