کمک فیلمبرداری مستند به «مستوران» / به ادبیات کهن ادای دین کردم

مسلم تهرانی فیلمبردار سریال «مستوران» از تاثیر تجربه کار مستند که باعث شده است فضای واقعی‌تری را در این سریال تصویر کند، گفت.

کد خبر: ۱۱۲۲۷۹۵

چهارشنبه - ۱۳ دی ۱۴۰۲ / January 03, 2024

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، مسلم تهرانی که بیشتر به عنوان فیلمبردار آثار مستند شناخته شده است درباره تاثیر این تجربه در فعالیت‌های این روز‌های خود بیان کرد: من بیشتر از آنکه فیلمبردار فیلم و سریال باشم به صورت تخصصی فیلمبردار آثار مستند هستم. البته کار داستانی هم انجام می‌دهم که حضور در فیلم سینمایی «منصور» از جمله آنهاست، اما بیشتر کار مستند انجام داده‌ام که اتفاقاً همین تجربه در پروژه «مستوران» بسیار به کارم آمد.

وی اضافه کرد:، چون دوره تاریخی که برای این سریال در نظر گرفته بودیم دوره‌ای بود که شب‌هایش با نور شمع، آتش و مهتاب روشن می‌شد و کار کردن در فضای مستند قبل از این سریال به من کمک کرد تا از المان‌های واقعی که در صحنه حضور دارد به عنوان منبع نوری استفاده کنم و طراحی را بر این اساس انجام دهم. این تجربه کار کردن در فضای مستند باعث شد تا به این توانایی برسم. امیدوارم این موضوع را هم مخاطب عام و هم مخاطب حرفه‌ای متوجه شود.

این فیلمبردار درباره تجربیات دیگر خود در حوزه فیلمبرداری سریال‌های تلویزیونی عنوان کرد: تجربه کار مستند آن‌قدر خوب بود که در حال حاضر در سریال تاریخی «مهیار عیار» به کارگردانی سیدجمال سیدحاتمی هستم که قرار است برای ماه مبارک رمضان و ایام نوروز پخش شود. تجربه کار کردن در فضای تاریخی یک تجربه بی‌بدیل است که تا درگیر آن نشوید متوجه چالش‌ها و فرصت‌های آن نیز نخواهید شد.

وی درباره این سریال‌ها که فضایی مرتبط با ادبیات کهن دارند، توضیح داد: مهم‌ترین ثروتی که از گذشته به ما رسیده ادبیات‌مان است که منبع غنی از شعر و افسانه‌های کهن است و تا سال‌های سال می‌تواند خوراک فکری و روایی فیلم‌ها و سریال‌هایی باشد که در آینده تولید می‌شود. برای همین بسیار خوشحالم در این پروژه حضور داشتم و ادای دینی کردم به منبع ادبی که از کودکی با آن بزرگ شدم.

تهرانی با اشاره به فضای ادبی سریال «مستوران» که این روز‌ها در حال پخش است، اظهار کرد: مادر بزرگ من زمانی که کوچک بودیم برایمان بوستان و گلستان و حافظ و شاهنامه می‌خواند و از کودکی در گوشمان این اشعار زمزمه شده و با آن زندگی کردیم. برای همین سعادت بزرگی بود که در این اثر حضور داشتم و باعث شد تا ادای دینی به مجموعه فاخر ادبیات گذشتگان مان کنم.