دغدغه وطن‌پرستی با نگاه به شاهنامه/ از تئاتر تهران کم‌تر نیستیم

کارگردان نمایش «رویای اسبی به نام شبرنگ» که در بخش مسابقه تئاتر ایران چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر حضور دارد دغدغه اصلی تولید و اجرای این اثر را موضوع وطن و وطن‌پرستی ذکر کرد.

کد خبر: ۱۱۲۶۹۵۴

دوشنبه - ۰۲ بهمن ۱۴۰۲ / January 22, 2024

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، محمد جهان‌پا کارگردان نمایش «رویای اسبی به نام شبرنگ» نوشته مهدی سیم‌ریز از شهر مشهد که روز‌های اول و دوم چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در بخش مسابقه تئاتر ایران و هویت ملی و در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر اجرا می‌شود، درباره موضوع این اثر نمایشی گفت: این نمایش برگرفته از شاهنامه فردوسی و داستان کیخسرو است و کاملا وفادارانه به شاهنامه و به شیوه فرمالیستی کارگردانی شده است. حدود ۴۰ بازیگر در این اثر حضور دارند و قبل از حضور در جشنواره تئاتر فجر، در سالن تئاترشهر مشهد هم حدود ۲۰ اجرای موفق داشته است.

وی تاکید کرد: در بطن ماجرا دغدغه اصلی ما در نمایش «رویای اسبی به نام شبرنگ» بحث وطن، نام ایران و ارزش‌گذاری به وطن است؛ لذا بهترین داستان و دستمایه می‌توانست اسطوره کهن کیخسرو باشد، زیرا کیخسرو نماد عقل و وطن‌پرستی است. در دوران کیخسرو جنگ ایران و توران به پایان می‌رسد و ایران به دوران اوج خود بازمی‌گردد.

جهان‌پا با اشاره به یک ماه و نیم تمرین برای اجرای «رویای اسبی به نام شبرنگ»، درباره ویژگی‌های مدنظر در اجرای این اثر نمایشی، یادوآر شد: یکی از جذابیت‌های کار ما حضور ۳ بازیگر پیشکسوت تئاتر مشهد به همراه جوان‌های دهه هشتادی است. همچنین موسیقی خوب نمایش از ویژگی‌های اثر است. در ساخت ماسک و آکسسوآر هم تلاش کردیم طراحی‌های جدیدی را برای کار داشته باشیم.

کارگردان «رویای اسبی به نام شبرنگ» درباره ویژگی‌های طراحی صحنه این اثر نمایشی، اظهار کرد: حدود ۱۰ سال است که با مهدی شریفی به عنوان طراح صحنه، کار‌های مشترک بسیاری داریم. شریفی طراح خلاقی است و دکور کاربردی طراحی می‌کند، طراحی‌های وی فقط ظاهری و پرکننده فضا نیست. دکور «رویای اسبی به نام شبرنگ» کاملا در خدمت کار است و بیش از ۱۰ صحنه با کمک بازیگران این دکور تغییر و هر لحظه به شکلی متفاوت درمی‌آید. در کمتر از ۳۰ ثانیه صحنه‌ها را تغییر می‌دهیم.

وی درباره انگیزه خود برای حضور در جشنواره تئاتر فجر، تاکید کرد: ۱۵ سال است که در دوره‌های مختلف در کسوت بازیگر و کارگردان در جشنواره حضور دارم. نکته‌ای که برای من مهم بوده این است که اثر در این موقعیت خاص که توجه کشور معطوف به جشنواره تئاتر فجر است، هم خوب اجرا و هم دیده شود. مایل هستم که جشنواره تئاتر فجر عرصه دیدن‌شدن ویژگی‌های هنری هر استان باشد. هر گروهی وارد جشنواره می‌شود نماینده استان خود به لحاظ نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی و بازیگری است.

جهان‌پا تصریح کرد: گروه‌های تئاتر مقیم شهر‌های مختلف فاصله‌ای با تئاتر پایتخت ندارند مگر به لحاظ سخت‌افزار و امکانات. در پایتخت امکانات بهتری برای اجرای تئاتر وجود دارد و بهترین‌های گرایش‌های مختلف در تهران گردهم آمده‌اند که البته همگی آن‌ها از اهالی پایتخت نیستند. جشنواره تئاتر فجر فرصتی است تا تئاتر شهرستان خود را محک بزند و خود را به خوبی عرضه کند.

وی معتقد است جشنواره تئاتر فجر اگر بتواند اجرا‌های عمومی را در پایتخت و سایر استان‌ها تسهیل کند، اتفاق بسیار خوبی رقم خواهد زد.

این کارگردان تئاتر درباره چالش‌های مالی برای تولید «رویای اسبی به نام شبرنگ»، اظهار کرد: هزینه‌های زیادی را متحمل شدیم و دوست دارم کار دیده شود، دیده‌شدن این کار یعنی دیده‌شدن شاهنامه و فردوسی و در عین حال الگویی درست را به جوان امروزی ارایه می‌دهیم. طرح بحث ایران، وطن و وطن‌پرستی در این نمایش برای ما خیلی مهم است.

جهان‌پا تاکید کرد: بزرگ‌ترین مشکل ما بحث مالی است. تئاتر مدیوم کوچکی است و، چون مانند سینما برگشت پول ندارد به همین دلیل اسپانسر‌ها زیاد تمایلی برای حضور در این عرصه ندارند. کسی که در تئاتر کار می‌کند به خاطر عشق این کار را انجام می‌دهد. تئاتر هنر مادر است و دولت باید کمک کند و نمی‌توان در این دست کار‌ها زیاد به بخش خصوصی اتکا کرد. نمی‌توان با این گونه نمایش‌ها سطحی برخورد کرد. ما در قبال ادبیات باشکوه فردوسی مسؤول هستیم و نمی‌توانیم کار را از فضای فاخر خارج کنیم.