رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری:

دچار تورم سیاستی در ایران هستیم/ تدوین سند سیاست صنعتی در حال انجام است

مصطفی زمانیان گفت: تا زمانی که خود را زیر تلنباری از سیاست‌ها و برنامه‌ها مخفی می‌کنیم راهی برای نفس کشیدن و توسعه و پیشرفت نداریم.

کد خبر: ۱۱۲۷۴۵۳

سه‌شنبه - ۰۳ بهمن ۱۴۰۲ / January 23, 2024

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، نخستین نشست از سلسله نشست‌های بررسی سند نقشه راهبردی صنعتی صبح امروز با همکاری مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری و مجمع کارآفرینان ایران در محل این مرکز برگزار شد.

در ابتدای این نشست مصطفی زمانیان، رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری، اظهار کرد: تدوین سند سیاست صنعتی سابقه نسبتا طولانی دارد و در دولت سیزدهم نیز موضوع تدوین این سند مطرح و همواره از جمله موارد مورد تاکید رهبر معظم انقلاب اسلامی بوده است.

وی افزود: امروز که بیش از ۲ سال از عمر دولت سیزدهم می‌گذرد این سند در مسیر تصویب در هیات دولت است. تا آنجایی که بنده اطلاع دارم مسیر آن در کمیسیون‌های تخصصی طی شده است. به نظر من اکنون فرصت خوبی است تا بتوانیم یک نقش آفرینی موثری در این زمینه داشته باشیم و از همین رو به همت همکاران‌مان در مرکز بررسی‌های استراتژیک و مجمع کارآفرینان ایران مقرر شد تا پس از برگزاری سلسله نشست‌هایی، گزارشی در این خصوص تهیه و خدمت رئیس جمهور ارائه شود. البته از آنجایی که کمی فرصت‌های پیش روی ما در زنجیره اقتصاد جهانی با فرصت‌هایی مانند بریکس و شانگهای، تعاملات با عربستان و چین بیشتر شده باید به این فرصت‌های جدید توجه ویژه شود.

بریکس فرصتی بی نظیر است
به گفته وی، اکنون بریکس برای ایران به جهت آن که ما جزو کشور‌های نخست برای پیوستن به این نظم جدید اقتصادی در دنیا قرار داریم، فرصتی بی نظیر است اما بیم آن را داریم که این فرصت‌ها را از دست بدهیم و این فرصت‌هایی که ایجاد شده تا ایران را در زنجیره اقتصاد و صنعت جهانی تعریف شود را در صف سند نویسی‌ها، تفسیر‌ها و ساختار سازی‌ها معطل کنیم؛ بنابراین باید بتوانیم از این سلسله نشست‌ها نهایت بهره را ببریم.

زمانیان، اظهار کرد: چندین سال قبل که سند سیاست صنعتی را تهیه کردیم، کشور از دو مزیت راهبردی دسترسی به انرژی و نیروی انسانی ارزان برخوردار بود، اما نمی‌دانم امروز در این دو زمینه چه جایگاهی داریم.

ما در کشور دچار تورم سیاستی هستیم
رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری با اشاره به اینکه به نظرم در برخی اصول توافق‌هایی وجود دارد، گفت: ما باید در مسیر تهیه این سند نظرات خود را اعلام نماییم. ما در کشور دچار تورم سیاستی هستیم و مصوبه‌های دولت و مجلس در ایران با هیچ کشوری قابل مقایسه نیست. پس تا زمانی که خود را زیر تلنباری از این سیاست‌ها و برنامه‌ها مخفی می‌کنیم راهی برای نفس کشیدن و توسعه و پیشرفت نداریم.

وی ادامه داد: پس باید فکری کنیم و منتظر تصویب این سند نباشیم و به موضوع توسعه صنعتی واقع گرایانه نگاه کنیم. نکته بعدی این است که اگر این سند به درستی و در جای درستی اجرا نشود، به نتیجه مطلوبی نخواهیم رسید. ما تجربه سیاستی بسیار داریم، اما با این فرصت‌های راهبردی چه کردیم؟ ما از این جنس تجربه‌ها کم نداریم و تجربه پژوهی روند سیاست باید در دستور کار قرار گیرد. من به عنوان یک پژوهشگر به این باور رسیدم که بخشی از توسعه صنعتی حین نوشتن سند باید اتفاق بیفتد و بخشی از همراهی و رفع مشکلات، مسیر تهیه و نگارش این سند است.

زمانیان گفت: یکی از شاخص‌هایی که به تحقیق و تجربه به آن رسیدم این است که اگر این سند نتواند همه حرف خود را در یک جمله خلاصه کند، دچار نقص است.

چین برای توسعه چه کرد؟
درادامه این نشست اصغر ابراهیمی اصل، معاون امور بین الملل و همکاری‌های منطقه‌ای معاون اول ریاست جمهوری اظهارکرد: کشور چین با سرمایه گذاری ۱.۲ میلیارد دلاری و کمک از شرکت‌های مشاوره‌ای داخلی و معتبر دنیا توانست سند توسعه صنعتی خود را تدوین کند. در حزب این کشور بحث و تبادل نظر شد و در نهایت دو راه پیش روی خود دیدند. اول اینکه در ۲۰۰ سال گذشته کشور چین را انگلیس و آمریکا جدا کردند بنابراین باید به دنبال جنگ باشند و به دنبال توسعه سرزمینی باشند. دوم؛ برنامه ریزی داشته باشند که بر بستر تجارت تولیداتی داشته باشند که کشور‌های مختلف با رقبت و نیاز خریداری کنند.

وی افزود: این کشور در اوایل سال‌های انقلاب اسلامی ۸ میلیارد دلار صادرات داشت و ایران ۱۲.۳ میلیارد دلار. اما درحال حاضر این کشور دومین اقتصاد بزرگ جهان است و وضعیت ایران هم مشخص است. این گزارش بیشتر از اسناد بالادستی و سوابقی که بوده استفاده کرده است و از اطلاعات و آمار سال ۹۵ استفاده شده و ۷ سال از آن آمار گذشته است. این درحالی است که ما باید سندی را تدوین کنیم که برای ۵۰ سال از آن استفاده کنیم. در این سند راهکار وجود ندارد و انشایی است و به واقعیت‌ها توجه‌ای نشده است؛ درست به مانند خطایی است که در برنامه ۲۰ ساله نوشتیم.