فجر ۴۲|

«دروغ‌های زیبا»؛ اثری مملو از راستی و صداقت

«دروغ‌های زیبا» نمایشی از انسانیت، محبت و همدوستی است که مخاطب جهانی می‌تواند با آن همذات‌پنداری کند. همچنین این فیلم توانست به خوبی نمایشگر فرهنگی باشد که در طبقه کارگر و فضای فقر مورد توجه است؛ مسئله حمایت‌گری از هم نوع که مضمون اصلی این فیلم بود.

کد خبر: ۱۱۲۹۲۱۶

جمعه - ۱۳ بهمن ۱۴۰۲ / February 02, 2024

گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو _ زهرا قربانی رضوان؛ «دروغ‌های زیبا» به کارگردانی مرتضی آتش زمزم، نام اولین فیلم از جدول چهل و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر است که در بخش سودای سیمرغ نیز حضور دارد. این فیلم محصول مشترک کشور ایران و بنگلادش است که نگاهی خاص به مسئله فقر و چگونگی برخورد این موضوع در جوامع مختلف دارد. یکی از نکات قابل توجه حضور بازیگران مطرح بنگلادشی در این اثر است که سبب شده مورد استقبال جدی مخاطبان این کشور قرار گیرد.

«دروغ‌های زیبا» روایتی است از یک خانواده که در تلاش هستند به کودکی کمک کنند. شغل مرد ریکشامن (راننده سه چرخه) است و هر روز با سه‌چرخه خود مردم را جابه جا می کند و زن در یک کارخانه پوشاک مشغول به کار است. این خانواده از طبقه فقیر جامعه هستند و سخت تلاش می‌کنند تا بتوانند با درآمد خود وسیله نقلیه بهتری را تهیه‌کنند که در این میان با مشکلاتی رو به رو می‌شوند.

پرداختن به فقر و نوع نگاه به این مسئله از نکاتی است که می‌توان در این فیلم به آن اشاره کرد. بیان این معضل بصورتی اتفاق افتاده که مخاطب ایرانی می‌تواند درکی مشترک از این مسئله داشته باشد. نوع نگاه به طبقه کارگر و مشکلات آن‌ها و چالش‌هایی که در این روزگار با آن مواجه‌اند به تصویر کشیده شده بگونه‌ای که با دید جهانی می‌توان به درکی متقابل از این موضوع رسید و مخاطب ایرانی را با روایت همراه کرد.

روایت فیلم «دروغ‌های زیبا» با کلیشه همراه بود اما بیان واقعیت موجود در جامعه‌ای که بخشی از فرهنگ خود را از ایران وام گرفته است بصورتی به تصویر کشیده شده بود که مخاطب را تا انتها پای تماشای اثر نگه می داشت.

در دهه گذشته پرداخت به فقر و نمایش طبقه پایین شهر در سینمای ایران با سیاه‌نمایی افراطی همراه بوده تا جایی که این آثار حضور جدی بین‌المللی نیز پیدا می‌کردند و به عنوان نماینده ایران در فستیوال‌ها حضور می‌ یافتند، این در حالی بود که فیلم‌هایی با روایت‌های مردم ثروتمند و فضای لوکس در داخل کشور و برای مردم اکران می‌شدند.

بنگلادش کشوری است که بخشی از فرهنگ خود را از ایران وام گرفته‌است و یکی از آن برگزاری جشن نوروز است که به این مسئله نیز در فیلم اشاره شد. در این سکانس از فیلم مرتضی آتش زمزم در قامت کارگردان، موسیقی غیرمرتبط «پرسون،پرسون» را برای نمایش لحظات شاد این خانواده انتخاب کرده بود که هیچ قرابتی با این سکانس نداشت و باعث تعجب اهالی رسانه شد.

از نکات قوت اثر بازی حرفه‌ای و قدرتمند بازیگران بود که قوت روایت را دوچندان کرد. جایا احسن به عنوان بازیگر اصلی به خوبی توانست روایت‌گر زنی از طبقه کارگر باشد که برای زندگی خود می‌جنگد. سومان ریکیتا، سالم شاهد، ریکیتا ناندینی، شهیدالزمان سلیم، شاهد علی، شاهین میردها و جان پل سرمادیراس نیز از دیگر بازیگران فیلم «دروغ‌های زیبا» هستند.

«دروغ‌های زیبا» نمایشی از انسانیت، محبت و همدوستی است که مخاطب جهانی می‌تواند با آن همذات‌پنداری کند و نمایشگر فرهنگی است که در طبقه کارگر و فضای فقر مسئله حمایت‌گری از هم نوع نیز بگونه خود در جریان است.

بیان این دغدغه و پرداخت به مسئله فقر در کشور و فرهنگی دیگر، و نمایش آن به مخاطب ایرانی توانست به خوبی به نمایش دربیاید و پیام خود را به درستی ارائه دهد.