استاد علوم ارتباطات در گفتگو با «دانشجو» مطرح کرد

چالش‌های یک مادر تمام وقت + فیلم

استاد علوم ارتباطات و مادر خانه دار گفت: اینطور نیست که من با تربیت فرزندم احساس کنم کار بیهوده‌ای انجام می‌دهم و یا ضرر می‌کنم؛ نه اتفاقاً من دارم کار مهمی انجام می‌دهم. پیش‌تر خود من تأثیرگذار بودم و الان دارم یک آدم تأثیرگذار را به جامعه اضافه می‌کنم، بالاخره اگر اهمیت این کار بیشتر نباشد، به هیچ وجه کمتر نیست.

کد خبر: ۱۱۲۹۳۷۸

يکشنبه - ۱۵ بهمن ۱۴۰۲ / February 04, 2024

زینب محمدی، استاد سابق علوم ارتباطات و مادر خانه دار در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو _ فاطمه قدیری در رابطه با چالش مادر تمام وقت بودن اظهار داشت: از من نظر من مهم است که یک مادر در درجه اول به این پذیرش برسد که قرار نیست کار بیهوده‌ای انجام بدهد. من اگر قرار است مادر بشوم می‌خواهم در کنار فعالیت اجتماعی که دارم یک کار بسیار مهم‌تری را انجام بدهم. قرار است آدم تربیت کنم و به جامعه اضافه کنم. شاید آدمی که من تربیت می‌کنم، جریان ساز‌تر از حضور من در جامعه باشد و چه بسا بتواند برای نسل‌های بعد آینده‌ای بهتر فراهم کن. برای همین خیلی معتقدم که خانمی که ازدواج می‌کند، اگه قصد دارد که بچه دار شود باید به این پذیرش برسد. زمانی که شما به پذیرش برسید، در هر شرایطی که باشید (شاغل یا خانه دار، محصل یا دانشجو) می‌پذیرید که در حال حاضر مهم‌ترین وظیفه‌ای که دارم تربیت است.

وی افزود: من عمیقاً معتقدم چند سال اول زندگی کودک خیلی مهم است. برای پسر بچه‌ها تا پنج سالگی مهم است و تکامل دهنده شخصیت او بزرگسالی باشد. یعنی سال‌های اول زندگی پسربچه‌ها تعیین‌کننده تمام زندگی آیندشان است؛ حالا دختر بچه‌ها مقدار تأثیرپذیریشان در سنین بالاتر بیشتر است.

محمدی گفت: من کاملاً و عمیقاً معتقدم که سه سال اول را حتی مادر‌هایی که شاغل هستند، اگر بتوانند زمان بیشتری را در خانه و با بچه بگذرانند، تاثیرش را در آینده خودش می‌بیند. یعنی اینطور نیست که من احساس کنم کار بیهوده‌ای انجام می‌دهم و یا ضرر می‌کنم، نه اتفاقاً من دارم کار مهمی انجام می‌دهم. پیش‌تر خود من تأثیرگذار بودم و الان دارم یک آدم تأثیرگذار را به جامعه اضافه می‌کنم، بالاخره اگر اهمیت این کار بیشتر نباشد، به هیچ وجه کمتر نیست.

وی در رابطه با تاثیر خانواده در فرزندآوری گفت: من معتقدم که دلایل کم بودن فرزندآوری در این نسل مادربزرگ‌ها هستند که با حرف هاشان دل جوان‌ها را خالی می‌کنند. من معتقدم شما یا باید در سن پایین ازدواج کنید و زود بچه‌ها دار شوید، زمانی که بچه‌ها از آب و گل در میایند شما تقریباً نزدیک به ۳۰ سال هستید و چه بسا کوچک‌تر. در آن زمان می‌توانید وارد اجتماع بشوید؛ و یا مثل من در سن ۳۰ سالگی ازدواج کنید. بچه‌های من در ۳۳ سالگی و ۳۶ سالگی به دنیا آمدند، ولی خوب سابقه کاری من به قبل از این پروسه برمی‌گردد. من معتقدم شما در سن ۵۰ یا ۶۰ سالگی باید خانمی باشید که هم مادری را انجام داده‌ای و هم اگر دوست داشتید شغل اجتماعیتان را به سرانجام رسانده اید.

{$sepehr_media_2196930_400_300}