نقد و تحليل فيلم‌‌هاي بيست و نهمين دوره جشنواه بين‌الملل فيلم فجر

«يه حبه قند» آبروي جشنواره فيلم فجر

فيلم «يه حبه قند» را مي توان از جنبه هاي مختلف نرم افزاري و سخت افزاري مورد تحليل قرار داد، اما آنچه بيش از همه مخاطب را مورد تاثير قرار مي دهد گرما و جذابيتي است كه در روايت متلاطم و در عين حال آرامش بخش فيلم وجود دارد.

کد خبر: ۱۱۳۰۰۱

شنبه - ۲۳ بهمن ۱۳۸۹ / February 12, 2011

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، بي ترديد مهمترين و ارزشمندترين فيلم به نمايش درآمده در بيست و نهمين جشنوراه فيلم فجر تا اين لحظه فيلم «يه حبه قند» به كارگرداني رضا ميركريمي است.

فيلم، داستان چند روز از زندگاني يك خانواده سنتي در يك خانه قديمي است كه در حال تدارك برگزاري جشن عروسي براي دخترك جوان فيلم هستند.

نوع رعايت جذاب و گيراي فيلم در كنار نشانه گذاري هاي خاصي كه در افراد اين خانواده سنتي در فيلم ترسيم شده، تصوير بديع و جذاب از ارتباطات ميان افراد يك خانواده سنتي را به گرمترين شكل ممكن به تصوير مي كشد.

فيلم ميركريمي از دنياي با طراوات معنوي و در عين حال اصيل و كهن نشات مي گيرد؛ دنيايي كه ميركريمي در فيلمش به تصوير مي كشد، فضاي معصوميت از دسته رفته خانه هاي قديمي و پيوندهاي عاطفي صميمي ميان آدم هاي قديمي است.

فيلم «يه حبه قند» تلاقي دو موقعيت كاملا متفاوت را در يك بستر مشترك به تصوير مي كشد تلاقي شادي و غم، اشك و لبخند و اينكه چطور ممكن است در آيينه سپيد يك حبه قند به تماشاي شادي ها و حسرت ها نشست.

در فيلم ميركريمي ما با فضايي عميقا اصيل و سنتي و در عين حال به روايتي سينمايي و در عين حال جذاب رو به رو مي شويم.

معنويت و ايماني كه در لحظات فيلم ميركريمي مستتر است، ناخودآگاه بيننده را به توجهي معنوي و تنبهي عاطفي مبتلا مي كند و اين بزرگترين دستاورد «يه حبه قند» است.

به لحاظ ساختاري اين فيلم كاملا ورزيده و داراي ميزانسن بسيار بجا و متناسب است. فيلم مير كريمي در حقيقت ادامه اي در رويكرد سينماگري كارگردان است در بازآفريني سينما ورزانه انديشه ها و آرمان هاي اوست.

«يه حبه قند» فيلم گرم و جذابي است از جهت ساختاري و با توجه به اينكه تعداد بازيگران فيلم از گستردگي قابل توجهي برخوردار است كنترل اين بازي ها و درآوردن يك فضاي يكدست و روان در طول روايت فيلم، دستاورد بزرگي است كه فيلم ميركريمي به شكل حيرت آور و تحسين برانگيزي به آن دست يافته است.

فيلم «يه حبه قند» مي تواند نمونه كامل و موفقي از سينما ملي و معنوني ما باشد؛ فيلم دقيقان، فيلمي تاثيرگذار و تكان دهنده و در عين حال بسيار قدرتمند و سينما ورزانه است.

ميركريمي در فيلم «يه حبه قند» عناصر سينمايي را به درستي مورد بهره برداري قرار داده و از لوكيشن، لهجه، داستانك ها و شخصيت هاي اصلي و فرعي بهترين استفاده را كرده است.

شخصيت هايي كه در اين فيلم مي بينيم از نوعي رندي و ظرافت و دقت نظر تحسين برانگيز برخوردارند كه مشخص است روي هر كدام از اين كاراكترها، حساسيت فوق العاده اي وجود داشته.

فيلم مير كريمي در عين بستري بودن و وفاداري به اصول سينماگري با روح و روان مخاطب عميقا در تعامل است و اين فيلم اشاره است به نقاط مغفول مانده بشر امروز، رد پاي خدا در پاي انسان و عبور شهاب گونه انسانيت از مرز شك  و ابهام و ترديد را مي توان در فيلم «يك حبه قند» به تماشا نشست. تلاقي شادي ها و غمها در تداعي لبخندها و اشك ها و رمز و رازي كه در اين پيوند نهان است.

اين فيلم آبروي جشنواره فيلم فجر و مايه اميدوراي براي منتقدان و مخاطبان در روزهاي پر از ترديد و تردد در جشنواره اي شد كه گوياي امسال زمستاني تر از گذشته است. زمستان فيلمهاي بي رنگ بو در حرم نگاه هاي منتظر اما حسرت زده.

فيلم ميركريمي سرشار از دغدغه هاي ايماني و لطايف زندگاني است.

«يه حبه قند» همان طور كه به شيريني و سپيدي مي تواند نشانه شادي باشد، چه بسا در همان لحظه مايه تلخي و حسرت و دريغ گردد.

گفتن از فيلم «يه حبه قند» آنچنان كه بايد و شايد مجال ديگري مي طلبد، مجالي كه بتوان در آن از فيلمي حرف زد كه ردپاي خدا در آن هويداست. براي چشم هاي باراني كه در بهار از ميانه باغي سرشار مي گذرد./انتهاي پيام/