آیا خداوند احتیاجی به شکر بندگانش دارد؟

خداوند از شما بى‏نیاز است: (نمل 40، لقمان 12 و زمر 7)، ولى توجّه ما به او، مایه عزّت و رشد خود ماست؛ یكى از ستایش‏هایى كه خداوند در قرآن از انبیا دارد، داشتن روحیه‏ شكرگزارى است.

کد خبر: ۱۱۳۲۰۷

دوشنبه - ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ / February 14, 2011

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ خداوند نیازى به عبادت و تشكّر ما ندارد و قرآن، بارها به این حقیقت اشاره نموده و فرموده است: به طوری که درباره‏ى حضرت نوح،  خداوند از شكر او یاد كرده و او را شاكر مى‏نامد: «كانَ عَبْداً شَكُوراً» (اسراء، 3)

ما غالباً تنها به نعمت‏هایى كه هر روز با آنها سر و كار داریم توجّه مى‏كنیم و از بسیارى نعمت‏ها غافل هستیم، از جمله آنچه از طریق نیاكان و وراثت به ما رسیده و یا هزاران بلا كه در هر آن از ما دور مى‏شود و یا نعمت‏هاى معنوى، مانند ایمان به خدا و اولیاى او، یا تنفّر از كفر و فسق و گناه كه خداوند در قرآن از آن چنین یاد كرده است: « حَبَّبَ إِلَیْكُمُ الْإِیمانَ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَیْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْیانَ » (حجرات ،7)

علاوه بر آنچه بیان كردیم، بخشى از دعاهاى معصومین نیز توجّه به نعمت‏هاى الهى و شكر و سپاس آنهاست تا روح شكرگزارى را در انسان زنده و تقویت كند .

شكر الهى، گاهى با زبان و گفتار است و گاهى با عمل و رفتار

در حدیث مى‏خوانیم: هر گاه نعمتى از نعمت‏هاى الهى را یاد كردید به شكرانه آن صورت بر زمین گذارده و سجده كنید و حتّى اگر سوار بر اسب هستید، پیاده شده و این كار را انجام دهید و اگر نمى‏توانید، صورت خود را بر بلندى زین اسب قرار دهید و اگر این كار را هم نمى‏توانید، صورت را بر كف دست قرار داده و خدا را شكر كنید.(كافى، باب الشكر، حدیث  25)

نمونه‏هاى شكر عملى‏:

1ـ نماز، بهترین نمونه‏ى شكر خداوند است. خداوند به پیامبرش مى‏فرماید: به شكرانه‏ اینكه ما به تو «كوثر» و خیر كثیر دادیم، نماز بر پا كن : «إِنَّا أَعْطَیْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ» (كوثر، 1- 2)

2ـ روزه، چنان كه پیامبران الهى به شكرانه نعمت‏هاى خداوند، روزه مى‏گرفتند. (وسائل، ج 10، ص 446)

3ـ خدمت به مردم، قرآن مى‏فرماید: اگر بى‏سوادى از باسوادى درخواست نوشتن كرد، سر باز نزند و به شكرانه سواد، نامه‏ى او را بنویسد: «وَ لا یَأْبَ كاتِبٌ أَنْ یَكْتُبَ كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ» (بقره، 282)

4ـ قناعت، پیامبر اكرم (صلى اللَّه علیه و آله) فرمودند: «كن قنعا تكن اشكر الناس ؛ قانع باش تا شاكرترین مردم باشى .» (مستدرك ، ج 11 ، ح 12676)

5ـ یتیم نوازى، خداوند به پیامبرش مى‏فرماید: به شكرانه‏ اینكه یتیم بودى و ما به تو مأوا دادیم، پس یتیم را از خود مران: « فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلا تَقْهَرْ» (ضحى، 9)

6ـ كمك به محرومان و نیازمندان، خداوند به پیامبرش مى‏فرماید: به شكرانه‏ اینكه نیازمند بودى و ما تو را غنى كردیم، فقیرى را كه به سراغت آمده از خود مران: «وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ» (ضحى ، 10)

7ـ تشكّر از مردم، خداوند به پیامبرش مى‏فرماید: براى تشكّر و تشویق زكات دهندگان بر آنان درود بفرست، زیرا درود تو، آرام‏بخش آنان خواهد بود: «وَ صَلِّ عَلَیْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ» (توبه ، 102)

تشكّر از مردم تشكر از خداوند است، همان گونه كه در روایت آمده است: كسى كه از مخلوق تشكّر نكند، از خداوند شكرگزارى نكرده است: « من لم یشكر المنعم من المخلوقین لم یشكر الله » (عیون الأخبار، ج 2 ، ص 24)

تلخى‏ها هم تشكّر مى‏خواهد!

قرآن مى‏فرماید: «عَسى‏ أَنْ تَكْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ؛ چه بسیار چیزهایى كه شما دوست ندارید، ولى در حقیقت به نفع شماست و چه بسیار چیزهایى كه شما دوست دارید، ولى به ضرر شماست.» (بقره، 216)

اگر بدانیم دیگران مشكلات بیشترى دارند.

اگر بدانیم مشكلات، توجّه ما را به خداوند بیشتر مى‏كند.

اگر بدانیم مشكلات، غرور ما را مى‏شكند و سنگدلى ما را برطرف مى‏كند.

اگر بدانیم مشكلات، ما را به یاد دردمندان مى‏اندازد.

اگر بدانیم مشكلات، ما را به فكر دفاع و ابتكار مى‏اندازد.

اگر بدانیم مشكلات، ارزش نعمت‏هاى گذشته را به ما یادآورى مى‏كند.

اگر بدانیم مشكلات، كفّاره‏ى گناهان است.

اگر بدانیم مشكلات، سبب دریافت پاداش‏هاى اخروى است.

اگر بدانیم مشكلات، هشدار و زنگ بیدارباش قیامت است.

اگر بدانیم مشكلات، سبب شناسایى صبر خود و یا سبب شناسایى دوستان واقعى است.

و اگر بدانیم ممكن بود مشكلات بیشتر یا سخت‏ترى براى ما پیش آید، خواهیم دانست كه تلخى‏هاى ظاهرى نیز در جاى خود شیرین هستند.

حضرت على (علیه السلام) در جنگ احد فرمود: شركت در جبهه از مواردى است كه باید شكر آن را انجام داد: «و لكن من مواطن البشرى و الشكر» (نهج البلاغه ، خطبه 156)

و دختر او حضرت زینب (علیها السلام) در پاسخ جنایتكاران بنى امیّه فرمود: «در كربلا جز زیبایى ندیدم» «ما رأیت الا جمیلا» (بحار، ج 45، ص 116)

به یكى از اولیاى خدا گفته شد حقّ تشكّر از خداوند را بجا آور. او گفت: من از تشكّر و سپاس او ناتوانم. خطاب آمد: بهترین شكر همین است كه اقرار كنى من توان شكر او را ندارم./انتهاي پيام/