اكران فيلم سينمايي «پايان نامه» در سالن رسانه‌هاي جشنواره؛

انالله «پايان نامه» براي سران فتنه سبز

كارگردان جوان 28 ساله در فيلمش (پايان نامه) بازيگردانان اصلي فتنه را كساني مي‌داند كه مردم را فريب دادند و بدون رعايت اصول شرافت انساني، از جوانان دانشجو مهره‌هايي ساختند براي پيشبرد اهدافشان.

کد خبر: ۱۱۳۳۲۰

دوشنبه - ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ / February 14, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، صحنه واقعي، تست دمكراسي و آزادي انديشه و بيان مدعيان سبز انديش بود؛ زمان نمايش اين فيلم در سالن مطبوعات، صحنه نمايش خلاقيت و ابتكار مخالفان فيلم در به فضاحت كشاندن جشنواره و در عين حال، آنچه مديريت جشنواره از خود نشان داد، يك بي كفايتي تمام عيار.

بگذاريد صورت مسئله را يك بار ديگر مرور كنيم يك كارگردان 28 ساله با جرات و جسارت بي نظيري فيلمي مي سازد به نام «پايان نامه»؛ او در اين فيلم مدعيان تقلب در انتخابات سال گذشته را به چالش كشانده و با صراحت و جسارت پنجه بر چهره شان مي كشاند.

بگذاريد راحتر بگوييم او در اين فيلم حضرات معروف به سران فتنه و آقازاده هاي معروف تر از آنها را به لجن مي كشد و رويشان را سياه مي كند.

كارگردان جوان 28 ساله در فيلمش بازيگردانان اصلي فتنه را كساني مي داند كه مردم را فريب دادند و بدون رعايت اصول شرافت انساني، از جوانان دانشجو مهره هايي ساختند براي پيشبرد اهدافشان.

اين كليت فيلم «پايان نامه» حامد كلاهداري است.

سالن رسانه ها در سراسر فيلم مملو از فحش و توهين و زشتي و زنندگي بود. در لحظه اوج فيلم و در جايي كه بازيگر فيلم ديالوگش را بيان مي كند و در آن از عمود خيمه انقلاب يعني رهبري نظام سخن مي گويد، جريان جاخوش كرده در سالن با كلمات توهين آميز و فرياد و سوت و كف هاي ممتد يكي از زننده ترين صحنه هاي جشنواره را به يادگار مي گذارد و جالب اينجاست كه تمام اين اتفاقات در حضور مديران و برگزاركنندگان رخ مي دهد، اما هيچ يك از مسئولان و مديران جشنواره كوچكترين محكوميتي نسبت به اين اتفاقات اظهار نمي كنند!

به نظر مي رسد وضعيت وخيمي بر جشنواره فيلم فجر حكمفرماست و ظاهراً كسي در انديشه برطرف كردن اين وخامت و فاجعه هاي پي در پي نيست؛ در همين جشنواره دو فيلم ديگر كه به صورت نمادين درباره وقايع سال گذشته ساخته شده بودند و موضعي دفاعي از جنبش سبز داشتند، به نمايش درآمد و در آرامش كامل اكران شد؛ فيلم «گزارش يك جشن» حاتمي كيا و فيلم «خيابان هاي آرام» كمال تبريزي.

آنچه در زمان نمايش «پايان نامه» رخ داد لكه ننگي در كارنامه ننگين جشنواره فجر است.

جاي تعجب و تاسف است كه چنين فجايعي در جلو چشم مسئولان و در بي تفاوتي آنها طراحي و اجرا مي شود.

معلوم نيست بايد با جشنواره فجر چه كرد؟ سينماي گسسته، مغموم، ملتهب و پريشان ايران در ميان اين همه گردو غبار به كجا منتهي خواهد شد؟

اما نكته آخر، ساخت و نمايش فيلم «پايان نامه»، آن هم با جرات و جسارت يك كارگردان جوان 28 ساله حيرت انگيز است.

بگذار استادان بزرگ و شناخته شدگان عرصه هنر و فرهنگ همچنان به ضجه و مويه هاي تكراري خود ادامه دهند./انتهاي پيام/