يادداشت//

جمكران و 4000 علمدار

4000 دانشجوي قرآني از شهرهاي دور و نزديك كمر همت بسته بودند و خودشونو به گنبد فيروزه‌اي جمكران رسونده بودن تا به صاحب اين خونه بگن؛ ميشه آقاجون ما رو به علمداريت قبول كني؟

کد خبر: ۱۱۳۵۶۹

چهارشنبه - ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ / February 16, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ خيلي وقت بود كه مهديه جمكران رو پر از اين همه جوون پر شور و نشاط نديده بودم كه رنگ و بوي دانشجويي شون حسابي فضاي مسجد جمكران رو احاطه كرده باشه.

4000 دانشجوي دختر و پسر قرآني از شهرهاي دور و نزديك و از دانشگاه هاي بزرگ و كوچك كمر همت بسته بودند و علي رغم خستگي امتحانات و فصل سرد سال خودشونو به اين گنبد فيروزه اي رسونده بودن تا به صاحب اين خونه بگن؛ ميشه آقاجون هزار و صد و هفتادمين سال ولايتت ديگه آخرين سال انتظار باشه؟ آقاجون حالا كه همه عالم به تمناي اومدنت بلند شدن ميشه ما رو به علمداريت قبول كني؟...

حواسم به تريبون نبود صداي آشنايي، حاج آقاي پناهيان رو به جايگاه دعوت كرد؛ بركات زمان ظهور ، رشد عقلي مردم، نعمت اهميت ولايت و لايت پذيري و آمادگي براي سربازي در ركاب حضرت ولي عصر (عج) بحث هايي بود كه حاج آقا مثل هميشه از يه زاويه اي جديد و جالب در موردشون صحبت كرد.

فرزاد جمشيدي يادي از دانشجوهاي پرپر شده دانشگاه پيام نور اراك كرد و گفت: توي دفتر چه خاطرات يكي از اين دانشجوها نوشته شده بود كه من اين زيارت جمكران را روز تاسوعاي امسال گرفتم، خدا كند از جمكران هم يه زيارت امام رضا بگيرم. آرزويي كه با اين عزيز به خاك رفت.

جمع 4000 نفري به نيابت از دوستان سفركردنشون هشت بار بلند صداي زدن يا امام رضا و زمزمه هاي قربونه كبوتراي حرمت امام رضا... حال و هواي مهديده رو عوض كرد... باز هم فرزاد جمشيدي با صداي بغض كردش گفت: به نيت زيارت امام زمان يكي از اين بچه ها پيغام داده كه عزيزش سه روز قبل از اين سفر روز ه گرفته بود. مي دونم كه خود مولا و ولي نعمتمون دست صبر به دلاي پدر و مادر و خانواده هاي مريم و سارا سليمانيان، فاطمه و معصومه قرباني، زينت ترابي، هاجر فراهاني، عاطفه نجف آبادي ، خديجه ابراهيمي و عليرضا رجبي مي كشه و شفيع زائراي دانشجوش ميشه...

حاج حسن خلج اومده كه عيدانه بخونه ولي سوز دل جمع جوونا، اونم رو سر ذوق مياره و شروع ميكنه به درد دل با امام زمان(عج) كاش بودن و ميديدن اونايي كه انگ بي ديني و بي قيد و بندي به دانشجوها مي بندن و نسل و دانشگاهي رو از دست رفته مي دونن تا سر پوشي براي كم كاري ها و بي توجهي هاي خودشون بذارن و به اصطلاح عذاب وجدان اذيشتون نكنه! كاش بودن اين صداهاي گريه ها رو ميشنيدن، كاش بودن و دلاي گره خورده اين 4000 دانشجو رو به دامن تنها پناه آخرالزمانشون رو ميديدن! اين بچه ها نه با پول و نه با كيك و سانديس اينجا جمع شده بودن بلكه فقط با پاي دل اومده بودن و دلشون به لبيك دعوت مولاشون خوش !!!

/انتهاي پيام/