گزارش|

بررسی عملکرد دولت سیزدهم در حوزه کشاورزی/ از افزایش ۲۲.۸ درصدی تولید غلات اساسی تا رسیدن به یک قدمی خودکفایی گندم

خودکفایی یا افزایش تولید گندم به عنوان یکی از محصولات استراتژیک کشور از برنامه‌های دولت سیزدهم در بخش کشاورزی به‌شمار می‌رفت. این دولت علاوه بر نزدیک شدن به این مهم، دستاوردهای قابل توجه دیگری نیز در حوزه کشاورزی داشت که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود.

کد خبر: ۱۱۴۷۹۴۸

شنبه - ۰۵ خرداد ۱۴۰۳ / May 25, 2024

گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو_ ندا زارعی: در پی سانحه روز ۳۰ اردیبهشت‌ماه برای بالگرد حامل رییس جمهور و همراهانش در استان آذربایجان شرقی، تمامی افراد حاضر در این بالگرد به شهادت رسیدند.

این دولت با سکانداری شهید ابراهیم رییسی، در سال ۱۴۰۰ آغاز به فعالیت کرده و در سومین سال عمر خود به‌سر می‌برد. به همین بهانه به بررسی مختصر عملکرد این دولت در حوزه کشاورزی پرداختیم.

یکی از مهم‌ترین اهدافی که در دولت سیزدهم در حوزه کشاورزی پیگیری می‌شد، دستیابی به خودکفایی در تولید گندم بود. در ابتدای فعالیت دولت سیزدهم، ذخایر گندم به عنوان یک محصول استراتژیک وضعیت مطلوبی نداشت. در سال ۱۴۰۰، ۷ میلیـون و ۷۵ هزار تن واردات گندم داشتیم. درحالی که در همان سال میزان خرید تضمینی گندم ۴ میلیون و ۷۰۰ هزار تن با قیمت ۵ هزارتومان بوده است. در ادامه با تغییر سیاست‌ها، کاهش میزان واردات گندم و حمایت از کشاورزان داخلی با خریدن گندم آن‌ها با قیمت ۱۱ هزار و ۵۰۰ تومان، در سال ۱۴۰۱ میزان گندم وارداتی کاهش پیدا کرد و به ۴ میلیون و ۴۴۵ هزارتن رسید. برخلاف این موضوع، میزان خرید گندم از کشاورز‌های داخلی افزایش پیدا کرد و در همان سال ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تن گندم از کشاورزان داخلی خریداری شد.

در ادامه فعالیت این دولت و اتخاذ تصمیم‌های مناسب، میزان تولید گندم در کشور افزایش پیدا کرد. تولید این محصول تقریبا با میزان مورد نیاز در داخل کشور که به گفته علیقلی ایمانی مدیرعامل بنیاد ملی گندمکاران، حدود ۱۱.۵ میلیون تن است، برابر شد. این اتفاق کشور را در یک قدمی خودکفایی در تولید این محصول مهم قرار داده بود. پیش‌بینی می‌شد با ادامه این روند، کشور در پایان سال فعالیت دولت سیزدهم در تولید این محصول خودکفا شود.

رسیدن به خودکفایی گندم در آینده علاوه بر اینکه کشور را از واردات این محصول و وابستگی به کشور‌های دیگر بی‌نیاز می‌کند از جهات دیگر نیز حائز اهمیت است. به عنوان مثال دولت آینده برای تامین این نیاز، گندم را از کشاورزان داخلی می‌خرد و اجازه نمی‌دهد آن‌ها با فروش این کالا با قیمت کمتر متحمل ضرر و زیان اقتصادی شوند و از این طریق باعث حفظ و پایداری شغل کشاورزی می‌شود.

از جمله اقدامات دیگری که این دولت در عمر دو سال و هشت ماهه خود انجام داد عبارتنداز:

افزایش ۲۲.۸ درصدی تولید غلات اساسی کشاورزی (گندم، جو، برنج سفید و ذرت دانه‌ای) از ۱۷.۳ میلیون تن در ابتدای دولت مردمی به ۲۶.۲۱ میلیون تن تا پایان فعالیت این دولت، افزایش ۹ درصدی تولید محصولات صنعتی زراعی (سویا، کلزا، پنبه، نیشکر و دانه‌های روغنی) از ۱۳.۲ میلیون تن به ۱۴.۴ میلیون تن، افزایش تولید ۱۴ درصدی تولید محصولات گلخانه‌ای از ۳.۱ میلیون تن به چهار میلیون ۳۱۹ هزار تن، افزایش حدود دو برابری شرکت‌های دانش‌بنیان بخش کشاورزی از ۲۸۰ شرکت به ۵۰۰ شرکت تا پایان سال دوم این دولت، افزایش بهره‌برداری از شهرک‌های کشاورزی و گلخانه‌ای از ۱۰ هکتار در ابتدای دولت سیزدهم به ۸۲۶ هکتار تا پایان سال دوم فعالیت دولت، تاسیس و راه‌اندازی ۱۰ دهکده فناوری و نوآوری کشاورزی و منابع طبیعی برای نخستین بار، افزایش ۱.۳ برابری میزان تامین و توزیع کود‌های یارانه‌ای، توسعه مکانیزاسیون کشاورزی با افزایش ۲۵ درصدی تحویل تراکتور و صدور مجوز احداث شهرک‌های کشاورزی و گلخانه‌ای که در این دولت رشد سه برابری را تجربه کرد.