نخست‌وزیر مالزی: به‌زودی روند رسمی پیوستن به بریکس را آغاز می‌کنیم

نخست‌وزیر مالزی اعلام کرد روند رسمی پیوستن این کشور به گروه کشور‌های عضو بریکس آغاز می‌شود.

کد خبر: ۱۱۵۳۴۳۷

سه‌شنبه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ / June 18, 2024

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از اسپوتنیک، «انور ابراهیم» نخست وزیر مالزی اعلام کرد که مالزی به زودی روند رسمی پیوستن به بریکس را آغاز خواهد کرد.

وی در گفتگو با خبرگزاری چینی «گوانچا» گفت: ما قبلاً سیاست خود را توضیح داده ایم و تصمیم خود را گرفته ایم. ما به زودی روند رسمی را آغاز خواهیم کرد.

بریکس که از برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی تشکیل شده بود، اوایل سال ۲۰۲۴ با پیوستن کشور‌های ایران، اتیوپی، مصر و امارات متحده عربی گسترش پیدا کرد و همچنان در حال گسترش است. وی با اشاره به گسترش این گروه افزود: با گسترش اعضا، عصری نوین را در حوزه خودکفایی مشترک در جهان جنوب آغاز کرده‌ایم و نفوذ و جذابیت بریکس همچنان روبه‌افزایش است.

«سرگئی لاوروف» وزیر خارجه روسیه هفته پیش در نشست خبری پس از دیدار وزرای خارجه کشور‌های عضو گروه «بریکس» اعلام کرد که بریکس برخلاف غرب که رویکرد‌های نژادپرستانه دارد، به دنبال سلطه جهانی نیست.

وی دراین‌باره گفت: جهان چند قطبی چیزی نیست که به خواست یک دولت خاص یا گروهی از ملت‌ها بستگی داشته باشد. چند قطبی یا چند مرکزیت، یک روند تاریخی در حال توسعه عینی است که نمی‌توان آن را متوقف کرد.

لاوروف در ادامه افزود: هر چند غرب سعی می‌کند با کلاهبرداری این روند (جهان چندقطبی) را متوقف کند تا هژمونی خود را که هدف اصلی آمریکا و متحدانش اعلام شده بود، طولانی کند. آن‌ها آشکارا می‌گویند که نظم جهانی که نقش رهبری آن به آمریکایی ها، ناتو و اتحادیه اروپا تعلق دارد، نمی‌تواند تغییر داد.

به گفته لاوروف «این ذهنیت کاملاً نواستعماری است که تمام اقدامات و رفتار‌های کشور‌های غربی آشکار است. این غرب است که تلاش دارد که جهان رابه مناطق مختلف تقسیم کند.»

پیش از این نیز وانگ یی، وزیر خارجه چین در جریان نشست وزرای خارجه گروه «بریکس» گفت که برخی کشور‌های قدرتمند هنوز تفکر جنگ سرد در سر دارند و بریکس باید از این تفکر جلوگیری کند. به گفته دیپلمات ارشد چینی که در شهر «نیژنی نووگورود» روسیه سخنرانی می‌کرد، این نوع رویکرد و تفکر با قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد به طور مستقیم در تناقض است و توانایی سازوکار‌های چندجانبه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.